Portal LifeSiteNews publikuje wywiad z „kardynałem” Gerhardem Müller, w którym ten broni ortodoksji Soboru Watykańskiego II i ostrzega Stowarzyszenie Św. Piusa X (SSPX), że konsekracje biskupie bez zgody Stolica Apostolska spowodują schizmę. Müllera, były prefect Kongregacji Nauki Wiary, charakteryzuje się całkowitym odrzuceniem integralnej wiary katolickiej i przyjęciem modernistycznych herezji…
Portal Catholic News Agency relacjonuje wydarzenie z 26 października 2025 roku, w którym uzurpator watykański Robert Prevost, występujący jako „papież” Leon XIV, dokonał rytualnego mianowania Mirosława Stanisława Wachowskiego na stanowisko „arcybiskupa” i nuncjusza apostolskiego w Iraku. Ceremonia odbyła się przy Ołtarzu Katedry w bazylice św. Piotra, co stanowi jawną profanację świętego miejsca. W przemówieniu Prevost podkreślał koncepcję „pokory” jako kluczowej cnoty „biskupiej”, redukując sakrę do funkcji administracyjnej i negując jej nadprzyrodzony charakter. Wspomniano o „misji budowania mostów” i „dialogu z władzami cywilnymi”, co stanowi klasyczny przejaw modernistycznej redukcji Kościoła do NGO.
Portal Konferencji Episkopatu Polski (26 października 2025) relacjonuje uroczystość święceń „biskupich” Mirosława Wachowskiego – nowego „nuncjusza apostolskiego” w Iraku – celebrowanych przez Leona XI…
Portal Episkopat.pl informuje o planowanej na 26 października 2025 r. konsekracji biskupiej ks. prał. Mirosława Wachowskiego w Bazylice św. Piotra. Ceremonia pod przewodnictwem „papieża” Leona XIV ma …
Portal Konferencji Episkopatu Polski informuje o planowanej na 26 października 2025 r. ceremonii sakry biskupiej ks. prał. Mirosława Wachowskiego w Bazylice św. Piotra. Głównym konsekratorem ma być uzurpator na Stolicy Piotrowej, Robert Prevost („Leon XIV”), który 18 września br. mianował nominata „nuncjuszem apostolskim” w Iraku. Artykuł przedstawia życiorys duchownego, który od 2004 r. służył w strukturach posoborowej dyplomacji, pełniąc m.in. funkcję Podsekretarza ds. Relacji z Państwami w Sekretariacie Stanu. Portal KEP bezkrytycznie powiela modernistyczną narrację o ciągłości sukcesji apostolskiej, pomijając fundamentalne kwestie doktrynalne dotyczące ważności sakramentów i legitymacji władzy w sekcie posoborowej.
