Portal eKAI (7 stycznia 2026) relacjonuje rozpoczęcie pierwszego konsystorza przewodzonego przez Leona XIV, przedstawiając to wydarzenie jako „znaczący punkt” jego „pontyfikatu”. Marco Manicini z agencji ACI Stampa zachwala rzekomy „powrót do tradycji”, podczas gdy w rzeczywistości mamy do czynienia z kolejną odsłoną modernistycznej parodii władzy kościelnej.
Portal eKAI (7 stycznia 2026) informuje o rozpoczęciu dwudniowego Nadzwyczajnego Konsystorza Kardynałów zwołanego przez Leona XIV – kolejnego w linii uzurpatorów okupujących Watykan. Obrady koncentrują się na kluczowych elementach rewolucji posoborowej: „adhortacji” Evangelii gaudium, konstytucji apostolskiej Praedicate Evangelium, synodalności i liturgii.
Portal eKAI (5 stycznia 2026) informuje o odwołaniu „Mszy św.” przy grobie „Jana Pawła II” w bazylice watykańskiej z powodu zaplanowanego konsystorza „kardynałów”. W dniach 7-8 stycznia „papież” Leon XIV ma przewodniczyć „liturgii” przy ołtarzu Katedry św. Piotra. Kolejne zgromadzenie przy grobie „polskiego papieża” zaplanowano na 15 stycznia.
Portal Vatican News informuje o odwołaniu polskiej „Mszy św.” przy grobie „Jana Pawła II” w Bazylice Watykańskiej 8 stycznia 2026 roku z powodu nadzwyczajnego konsystorza kardynałów. W zamian „Papież Leon XIV” (Robert Prevost) ma przewodniczyć „liturgii” przy ołtarzu Katedry św. Piotra. Następna polska „Eucharystia” zaplanowana jest na 15 stycznia, z transmisją przez „Radio Watykańskie”. Artykuł przedstawia to wydarzenie jako naturalną kolej rzeczy w „misji kierowania Kościołem powszechnym”, pomijając całkowicie teologiczne implikacje kultu fałszywego „świętego” i nielegalnej liturgii.
Portal eKAI (5 stycznia 2026) relacjonuje zwołanie przez uzurpatora Leona XIV tzw. „konsystorza nadzwyczajnego” z udziałem wszystkich 245 „kardynałów”. Wydarzenie przedstawiane jest jako „znak nowego stylu” zarządzania sektą posoborową, mającego na celu „wzmocnienie komunii” i „ściślejsze włączenie kardynałów w kierunki pontyfikatu”.
Portal eKAI (2 stycznia 2026), powołując się na francuski dziennik „La Croix”, przedstawia planowane wydarzenia w strukturach posoborowych na 2026 rok. Wśród nich wymienia się nadzwyczajny konsystorz kardynałów, instalację pierwszej kobiety jako „arcybiskupa” Canterbury, „sobór” metropolii paryskiej, potencjalną podróż uzurpatora Leona XIV do Algierii oraz publikację pierwszej encykliki zatytułowanej „Magnifica humanitas”. Artykuł pomija całkowicie kryzys doktrynalny i liturgiczny, koncentrując się na dalszej implementacji rewolucji soborowej.
Portal Catholic News Agency (1 stycznia 2026) relacjonuje agendę „papieża” Leona XIV na nadchodzący rok, wymieniając m.in. zamknięcie „Jubileuszu Nadziei”, konsystorz „kardynałów” oraz planowane podróże. Całość utrzymana w tonie bezkrytycznej adoracji struktur posoborowych, z całkowitym pominięciem nadprzyrodzonej misji Kościoła i obowiązku publicznego wyznawania jedynej prawdziwej Wiary.
Portal Gość Niedzielny (23 grudnia 2025) relacjonuje szczegóły planowanych uroczystości świątecznych w Watykanie pod przewodnictwem Leona XIV, przedstawiając zmiany liturgiczne jako „powrót do tradycji”. W rzeczywistości mamy do czynienia z kolejnym etapem destrukcji świętej liturgii, tym groźniejszym, że podszywającym się pod pozory autentyczności.
Portal Opoka relacjonuje (20 grudnia 2025), że Robert Prevost, uzurpujący sobie tytuł „Leona XIV”, zwołał nadzwyczajny konsystorz zaplanowany na 7-8 stycznia 2026 roku. Wydarzenie ma nastąpić po zakończeniu tzw. „Roku Świętego”, będącego parodią autentycznych jubileuszów katolickich. Watykański komunikat określa spotkanie jako „czas refleksji, dzielenia się doświadczeniami i modlitwy”, co stanowi jedynie zasłonę dymną dla dalszej demontażu resztek struktur kościelnych.
Portal Vatican News informuje o zwołaniu przez antypapieża Leona XIV nadzwyczajnego konsystorza w dniach 7-8 stycznia 2026 roku. Według komunikatu Biura Prasowego okupowanej Stolicy Apostolskiej, spotkanie ma charakter "wspólnotowy i braterski", poświęcone "refleksji, dzieleniu się doświadczeniami i modlitwie". Deklarowany cel to "wzmocnienie wspólnoty między biskupem Rzymu a kardynałami, powołanymi do szczególnej współpracy na rzecz dobra Kościoła powszechnego". Już sama retoryka zdradza całkowite zerwanie z katolicką eklezjologią, sprowadzając święte struktury Kościoła do poziomu protestanckiej konwencji samozwańczych pastorów.
