kontemplacja – Strona 8 – Ethos Catholicus

Fotografia realistyczna pielgrzymów katolickich idących do sanktuarium, oddająca powagę i duchową głębię tradycyjnej pielgrzymki.

Pielgrzymka posoborowa jako iluzja duchowej bliskości bez sakramentalnej substancji

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal eKAI (19 sierpnia 2025) relacjonuje przemówienie „bpa” Zbigniewa Wołkowicza do uczestników 557. Pieszej Pielgrzymki Pabianickiej na Jasną Górę. Hierarcha sekty posoborowej zachęcał: „Zostawmy wszystko, co jest niepotrzebne. […] Pójdźmy tą drogą, do której On nas zaprasza, aby On mógł być pomiędzy nami. Wtedy to pielgrzymowanie nadziei będzie pięknym doświadczeniem coraz głębszej i pełniejszej bliskości Pana Boga”. Artykuł podkreśla emocjonalny ton wystąpienia, powołując się na retorykę „walki duchowej” i „zaufania Panu”. Całość stanowi klasyczny przykład modernistycznej mistyfikacji, gdzie naturalistyczne pobożnościowe ćwiczenia zastępują nadprzyrodzony cel Kościoła.

Rewerentny obraz katolickiego kościoła z kapłanem czytającym Pismo Święte, symbolizujący tradycyjną wiarę i sprzeciw wobec modernistycznych tendencji

Posoborowie

Humanitaryzm jako substytut teologii: dekonstrukcja modernistycznej narracji miłosierdzia

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (19 sierpnia 2025) prezentuje tekst „kardynała” Grzegorza Rysia, komentujący perykopę o podatku na świątynię (Mt 17, 24-27). Autor przedstawia interpretację, w której Jezus Chrystus – rzekomo „ucząc ofiarności” – ma legitymizować świeckie działania charytatywne oderwane od nadprzyrodzonego celu. Tekst promuje redukcję religii do etyki społecznej, pomijając dogmatyczny kontekst łaski uświęcającej i obowiązek publicznego wyznawania wiary.

Reverentny obraz katolickiego kapłana modlącego się przed Całunem Turyńskim w kościele

Posoborowie

Całun Turyński jako test wiary: naturalizm, medialna kakofonia i kurialna asekuracja

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Opoka informuje o wypowiedzi Roberto Repole, „arcybiskupa” Turynu, który – jako kustosz Całunu – apeluje o krytyczne podejście do tez brazylijskiego grafika Cicero Moraesa, twierdzącego, że wizerunek na Całunie powstał przez kontakt z obiektem sztucznym. Międzynarodowy Ośrodek Badań nad Całunem w Turynie stwierdza, że praca Moraesa nie wnosi nic nowego i że symulacje 3D nie zastąpią fizyko-chemicznych analiz, które nie potwierdzają pochodzenia malarskiego ani kontaktowego. Artykuł podkreśla, że „już” badania od 1902 r. (Vignon, Delage) i STuRP (1978) wykluczały hipotezy płaskorzeźby, posągu i termicznego transferu. Kończy konstatacją, że powstanie obrazu „pozostaje zagadką dla nauki”. Jednym zdaniem: zamiast wyznania wiary w Zmartwychwstałego i świadectwa o relikwii Męki, otrzymujemy biurokratyczną mgłę, redukującą misterium do problemu technologicznego i zarządzania PR-em.

Kler w tradycyjnych szatach katolickich w modlitewnym, pełnym szacunku skupieniu podczas turnieju szachowego w kościele

Wyróżnione, Kurialiści

Turniej szachowy „duchowieństwa” jako spektakl pustki: sport zamiast krzyża

Zostaw komentarz / Wyróżnione, Kurialiści / Defensor Fidei

Turniej szachowy „duchowieństwa” jako spektakl pustki: sport zamiast krzyża

Cytowany artykuł relacjonuje wydarzenie nazwane „XXIV Mistrzostwa Polski Duchowieństwa w szachach klasycznych”, rozegrane 7–11 lipca 2025 r. w Akademii Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu. Startowało 20 uczestników: „księża” diecezjalni i zakonni (pallotyni, jezuita, franciszkanin, misjonarz św. Wincentego a Paulo, bazylianin) oraz jeden kleryk. Podano wyniki: zwyciężył kleryk Adam Kopaczewski (6 pkt.), kolejne miejsca zajęli ks. Stanisław Bąk i ks. Wojciech Sola (po 5 pkt.), nagrodzono „najpiękniejszą partię”, wyłoniono najlepszą drużynę. Zawody sędziował Józef Flaziński; organizatorami i promotorami przedsięwzięcia są „duchowni” środowiska posoborowego, a wydarzenie widnieje w kalendarzu Polskiego Związku Szachowego jako mistrzostwa branżowe. Zapowiedziano następne edycje oraz linki do strony i Facebooka. Jedyną „teologią” tej relacji jest cisza o Bogu, krzyżu, łasce, ofierze i zbawieniu — a więc triumf świeckiego widowiska pod sutanną.