Dialog zamiast nawrócenia: neokościelna wizja pokoju w Tigraju
Portal eKAI (31 października 2025) prezentuje rozmowę z „biskupem” Tesfaselassie Medhinem, eparchą Adigrat w Etiopii, dotyczącą konflikt…
Portal CNA (31 października 2025) relacjonuje konwersję Michaela Iskandera – aktora grającego króla Dawida w serialu „House of David” – z koptyjskiego prawosławia do katolicyzmu. Według artykułu, 24-letni Egipcjanin doświadczył duchowego przełomu w katedrze św. Patryka w Nowym Jorku, gdzie poczuł „ekstremalną świętość” przy ołtarzu eucharystycznym. Po dwugodzinnej rozmowie z „księdzem” miał złożyć profesję wiary 21 sierpnia 2025, wykorzystując uznanie sakramentów koptyjskich przez posoborowy neo-kościół. Artykuł przedstawia to jako „powrót do domu”, porównując do przypowieści o synu marnotrawnym.
Portal Vatican Media (29 października 2025) relacjonuje wystąpienie „abpa” Faustin Ambassa Ndjodo, który po ogłoszeniu kontrowersyjnych wyników wyborów prezydenckich w Kamerunie wezwał do „uspokojenia nastrojów” i „przezwyciężenia podziałów”. „Hierarcha” sekty posoborowej, ignorując nadprzyrodzoną misję Kościoła, zaangażował się w czysto świecką mediację polityczną, promując naturalistyczne hasła „dobra wspólnego” i „jedności narodowej”.
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) przedstawia życiorys Johna Henry’ego Newmana jako rzekomego „najsłynniejszego kardynała-konwertyty”, gloryfikując jego konwersję z anglikanizmu oraz teorię „rozwijającej się doktryny”. Artykuł przemilcza jednak kluczowy fakt: Newman był ojcem duchowym modernistycznej herezji, której owocem stała się soborowa rewolucja.
Portal LifeSiteNews (7 października 2025) relacjonuje spór o duchową kondycję zmarłego przywódcy ruchu Turning Point USA Charliego Kirka. Candace Owens ujawniła prywatną korespondencję, w której Kirk …
Portal eKAI (22 września 2025) relacjonuje śmierć konserwatywnego aktywisty Charliego Kirka, przedstawiając go jako rzekomego kandydata na katolika i „męczennika”. Według artykułu, Kirk na tydzień przed zabójstwem rozmawiał z „bp Josephem Brennanem”, deklarując: „Jestem o krok od konwersji”. Wspomniano też o filmie Kirka krytykującego protestanckie zaniedbania w kulcie Marji oraz reakcje „kard. Gerharda Müllera”, nazywającego zabitego „męczennikiem Jezusa Chrystusa”.
Portal LifeSiteNews relacjonuje pogrzeb Katharine, Duchess of Kent, konwertytki na katolicyzm w 1994 roku, który odbył się 16 września 2025 w katedrze westminsterskiej, z udziałem członków brytyjskiej rodziny królewskiej, w tym „króla” Karola III i księcia Williama. Wydarzenie określane jest jako przełomowe w relacjach ekumenicznych, z wiadomością od „papieża” Leona XIV i muzyką Bacha oraz Mozarta. Artykuł podkreśla konwersję arystokratki, jej syna oraz jej późniejsze poglądy na życie jako dar Boży po tragicznych doświadczeniach z aborcją i poronieniem, kontrastując to z ekumenicznymi inicjatywami Karola.
Artykuł z „Tygodnika Powszechnego” (17 września 2025) opisuje życie i pogrzeb Katarzyny, księżnej Kentu, pierwszej konwersji na katolicyzm w brytyjskiej rodzinie królewskiej od czasów Reformacji, podkreślając jej aktywność społeczną i cytaty „papieża” Leona XIV. Tekst relacjonuje jej małżeństwo, konwersję w 1994 r., pracę charytatywną i ceremonię żałobną w katedrze westminsterskiej, gdzie uczestniczyli członkowie rodziny królewskiej, w tym król Karol III.
Portal Catholic News Agency relacjonuje pogrzeb Katharine, Duchess of Kent, w Westminster Cathedral w Londynie 16 września 2025 roku, jako pierwszy katolicki pogrzeb w rodzinie królewskiej Wielkiej Brytanii od wieków. Artykuł podkreśla konwersję duchesse na katolicyzm w 1994 roku, obecność króla Charlesa III i członków rodziny, Mszę żałobną celebrowaną przez „kardynała” Vincenta Nicholsa oraz telegram kondolencyjny od „papieża” Leona XIV (Robert Prevost). Wydarzenie przedstawiane jest jako historyczny krok w relacjach między monarchią a „Kościołem”, z akcentem na ekumeniczną harmonię i dziedzictwo „chrześcijańskiej dobroci” duchesse. Ta narracja nie jest jednak wyrazem autentycznego katolicyzmu, lecz symptomem apostazji posoborowej, gdzie wiara sprowadzona zostaje do naturalistycznego dialogu i świeckiej tolerancji, ignorując absolutne panowanie Chrystusa Króla nad narodami.
Artykuł z portalu eKAI (16 września 2025) relacjonuje pogrzeb księżnej Kentu, pierwszej od reformacji publicznej konwersji członka brytyjskiej rodziny królewskiej na katolicyzm w 1994 roku, z udziałem króla Karola III i królowej Camilli w katedrze westminsterskiej. Tekst podkreśla jej życie naznaczone osobistymi tragediami, takimi jak aborcja w 1975 roku i późniejsza strata dziecka, oraz konwersję po decyzji anglikańskiego synodu o święceniach kobiet w 1992 roku. Cytuje też „kardynała” Vincenta Nicholsa i „papieża” Leona XIV w kontekście jej służby publicznej. Ta relacja, pozornie celebrująca historyczne wydarzenie, w istocie ukazuje głębokie bankructwo posoborowego ekumenizmu, który relatywizuje niezmienną doktrynę katolicką i toleruje apostazję pod płaszczykiem dialogu.
