kościół katolicki – Strona 179

Sytuacja liturgiczna w tradycyjnym kościele katolickim z kapłanem podczas Eucharystii, podkreślająca wiarę i pobożność w duchu katolickim.

Jubileusz Młodzieży jako rytuał pustej „komunii”: modernistyczna propaganda zamiast wiary

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Biuro Prasowe KEP relacjonuje pozdrowienia „papieża” Leona XIV skierowane do Polaków przybyłych do Rzymu na tzw. Jubileusz Młodzieży. Wystąpienie zawiera formuły: „spotkanie z Jezusem w braterskiej komunii”, wezwanie, by przyjąć dary wiary, nadziei, pokoju i miłości oraz dzielić się nimi w Ojczyźnie, zakończone „błogosławieństwem”. Nie ma wzmianki o Prawie Bożym, grzechu, nawróceniu, sakramentach, o konieczności wiary katolickiej integralnie, o panowaniu Chrystusa Króla, ani o potępieniu błędów, które niszczą dusze. W zamian proponuje się humanitarny slogan o „komunii” i „pokoju”. Teza jest prosta: ten przekaz nie tylko zubaża Ewangelię – on ją neutralizuje, promując naturalistyczny kult człowieka i program posoborowej apostazji.

Realistyczne zdjęcie katolickiej liturgii w historycznym kościele, kapłan w szatach, ołtarz i elementy liturgiczne, wywołujące poczucie sacrum i modlitwy.

Kurialiści

Kult Jana Pawła II i naturalistyczna „formacja” młodych: program apostazji pod szyldem Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski relacjonuje konferencję prasową (Częstochowa, Caritas Archidiecezji Częstochowskiej, 15 lipca 2025) otwierającą jubileuszowy obóz stypendystów Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”. Wystąpili: bp Andrzej Przybylski, władze miasta Częstochowy, ks. Marek Bator (Caritas), ks. Dariusz Kowalczyk (prezes Fundacji). Podkreślono „formację” młodych, kult Jana Pawła II jako „żywego pomnika”, współpracę z samorządem, skalę finansowego programu, elementy programu obozu (Dzień Skupienia, „Kwadranse z nauczaniem św. Jana Pawła II”, kulminacja na Jasnej Górze z Mszą „pod przewodnictwem” nuncjusza Antonio Guido Filipazziego i koncertem). Tekst celebruje humanitarną, medialno-instytucjonalną „formację” młodych i cześć dla osoby Jana Pawła II, konsekwentnie milcząc o integralnej doktrynie, o konieczności wiary katolickiej, o stanie łaski i królowaniu Chrystusa nad narodami. To nie tyle informacja, ile świadectwo systemowej sekularyzacji pod pozorem religii.

Realistyczne, pełne szacunku zdjęcie wnętrza tradycyjnego kościoła katolickiego z kapłanem trzymającym krucyfiks podczas modlitwy przy ołtarzu, symbolizujące głęboką wiarę i tradycję.

Kurialiści

Techno, „uwielbienie” i handel emocjami: Kokotek jako katechumenat modernizmu

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Konferencja Episkopatu Polski informuje o zakończeniu Festiwalu Życia w Kokotku – tygodniowej imprezie namiotowej dla młodzieży, łączącej koncerty zespołów rozrywkowych (m.in. Dżem, Skytech, C-Bool), technoremiksy pieśni religijnych („Abba Ojcze” i „Pan jest pasterzem moim”), „wieczory uwielbienia”, plenerowe „msze”, masowe „komunie” i długie kolejki do spowiedzi. Organizatorzy (Oblackie Duszpasterstwo Młodzieży NINIWA, przy współpracy diecezji i zakonów, pod patronatem honorowym KEP i patronatem medialnym KAI) ogłaszają sukces frekwencyjny, emocjonalne „naładowanie duchowych baterii” i zapowiadają edycję 2026. Całość sprowadzono do sloganu: „Życie, radość, Bóg”, gdzie muzyczny hedonizm i psychologiczny entuzjazm zastępują kult Boga w duchu i prawdzie.

Kler w tradycyjnych szatach katolickich w modlitewnym, pełnym szacunku skupieniu podczas turnieju szachowego w kościele

Wyróżnione, Kurialiści

Turniej szachowy „duchowieństwa” jako spektakl pustki: sport zamiast krzyża

Zostaw komentarz / Wyróżnione, Kurialiści / Defensor Fidei

Turniej szachowy „duchowieństwa” jako spektakl pustki: sport zamiast krzyża

Cytowany artykuł relacjonuje wydarzenie nazwane „XXIV Mistrzostwa Polski Duchowieństwa w szachach klasycznych”, rozegrane 7–11 lipca 2025 r. w Akademii Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu. Startowało 20 uczestników: „księża” diecezjalni i zakonni (pallotyni, jezuita, franciszkanin, misjonarz św. Wincentego a Paulo, bazylianin) oraz jeden kleryk. Podano wyniki: zwyciężył kleryk Adam Kopaczewski (6 pkt.), kolejne miejsca zajęli ks. Stanisław Bąk i ks. Wojciech Sola (po 5 pkt.), nagrodzono „najpiękniejszą partię”, wyłoniono najlepszą drużynę. Zawody sędziował Józef Flaziński; organizatorami i promotorami przedsięwzięcia są „duchowni” środowiska posoborowego, a wydarzenie widnieje w kalendarzu Polskiego Związku Szachowego jako mistrzostwa branżowe. Zapowiedziano następne edycje oraz linki do strony i Facebooka. Jedyną „teologią” tej relacji jest cisza o Bogu, krzyżu, łasce, ofierze i zbawieniu — a więc triumf świeckiego widowiska pod sutanną.

Rekolekcje katolickie przy tradycyjnym ołtarzu z krzyżem, świecami i liturgiczną szatą, ukazujące duchową głębię i szacunek do tradycji Kościoła katolickiego.

Kurialiści

Nowa „sakra” w Radomiu: modernistyczny rytuał legitymizuje bezprawny porządek

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Nowa „sakra” w Radomiu: modernistyczny rytuał legitymizuje bezprawny porządek

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski informuje, że „Fr Krzysztof Dukielski has been appointed auxiliary bishop of the Diocese of Radom… The decision of the Holy Father Leo XIV was announced today at noon by the Apostolic Nunciature in Poland.” Komunikat podaje, iż dotychczasowy proboszcz parafii św. Jana Chrzciciela w Magnuszewie ma zostać „biskupem pomocniczym” diecezji radomskiej, zaś decyzję przypisuje się „papieżowi” Leonowi XIV (Robert Prevost). Dodano łącza do dokumentów na episkopat.pl oraz sygnaturę biura prasowego KEP; wpis datowany jest na 12 lipca 2025. Ta lakoniczna notka – ubrana w administracyjny żargon – ma w rzeczywistości funkcję propagandową: wprowadzić w obieg kolejną „nominację” w strukturach posoborowych, jakby dotyczyła realnego biskupstwa w Kościele katolickim. To nie jest neutralny komunikat; to polityczna emanacja systemu, który od 1958 roku niszczy porządek sakramentalny i prawny Kościoła, zastępując go improwizowaną hierarchią bez mandatów i bez sukcesji w katolickim sensie tego słowa.

Sędziwy biskup w tradycyjnych szatach liturgicznych w kościele, z krzyżem i świecami, symbolizujący autentyczną władzę Kościoła katolickiego, w realistycznym, pełnym szacunku ujęciu.

Kurialiści

Nominacja „biskupa” w Radomiu: kolejny akt w teatrze posoborowej uzurpacji

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Nominacja „biskupa” w Radomiu: kolejny akt w teatrze posoborowej uzurpacji

Cytowany artykuł informuje o nominacji Krzysztofa Dukielskiego – dotąd proboszcza parafii św. Jana Chrzciciela w Magnuszewie – na „biskupa” pomocniczego diecezji radomskiej. Decyzję miał ogłosić w południe urząd zwany Nuncjaturą Apostolską w Polsce, powołując się na wolę „papieża” Leona XIV. W tekście zamieszczono odnośniki do komunikatów i krótką notę prasową „Biura Prasowego Konferencji Episkopatu Polski”. To czysto biurokratyczna laurka, pozbawiona jakiegokolwiek wymiaru nadprzyrodzonego. Oto sedno problemu: mowa o kolejnym ogniwie w łańcuchu posoborowej sukcesji bez mandatu Chrystusa i bez gwarancji sakramentalnej ważności – kolejnym administracyjnym awansie w strukturach, które zerwały z integralną wiarą katolicką.

Reverentna scena liturgiczna na Jasnej Górze z krucyfiksem, świecami i kapłanem w vestiach, oddająca duchową atmosferę modlitwy i wiary katolickiej.

Kurialiści

„Dzieło Nowego Tysiąclecia” na Jasnej Górze: humanitarny pomnik kultu człowieka zamiast królowania Chrystusa

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

„Dzieło Nowego Tysiąclecia” na Jasnej Górze: humanitarny pomnik kultu człowieka zamiast królowania Chrystusa

Biuro Prasowe KEP zapowiada obchody 25-lecia Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia” na Jasnej Górze (19 lipca), z Mszą na szczycie pod przewodnictwem nuncjusza Antonio Guido Filipazziego, częścią integracyjną i koncertem w Bazylice Jasnogórskiej. Wskazuje, że Fundacja sfinansowała stypendia o łącznej kwocie ok. 250 mln zł, promuje „dziedzictwo papieża Polaka”, a celem od początku była edukacyjna i społeczna pomoc młodzieży z niezamożnych rodzin, inspirowana przez bpa Jana Chrapka jako odpowiedź na bezrobocie. Całość utrzymana jest w tonie samopochwalnego humanitaryzmu i utylitaryzmu społecznego, gdzie centrum stanowi nie Chrystus, lecz projekt socjalno-wizerunkowy; to programowa amnezja nadprzyrodzoności i przekształcenie Jasnej Góry w forum humanistycznych celebracji.

Kobieta klęcząca w modlitwie przed ołtarzem w kościele katolickim, odzwierciedlająca głęboką wiarę i pobożność

Kurialiści

Kult dialogu zamiast Chrystusa: oświadczenie KEP jako manifest modernizmu

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Kult dialogu zamiast Chrystusa: oświadczenie KEP jako manifest modernizmu

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski publikuje krótkie „Oświadczenie Przewodniczącego Komitetu KEP ds. Dialogu z Judaizmem”. Kardynał Grzegorz Ryś stwierdza: „antysemityzm w każdej postaci jest, zgodnie z nauczaniem Kościoła, grzechem i złem moralnym” oraz „negowanie Zagłady jest kłamstwem i stawia człowieka po stronie oprawców, a nie ofiar”. Tekst nie zawiera żadnego odniesienia do Chrystusa, do nadprzyrodzonego celu Kościoła, do łaski, nawrócenia Żydów do prawdziwej wiary ani do konieczności uznania królowania Chrystusa nad narodami. Końcowa podpiska: „kard. Grzegorz Ryś, Przewodniczący Komitetu KEP ds. Dialogu z Judaizmem”. Oświadczenie jest typowym dokumentem biurokratycznego humanitaryzmu, w którym Chrystus zostaje zastąpiony kultem dialogu, a moralność – prawami człowieka.

Rewersyjne, pełne szacunku wnętrze kościoła katolickiego z kapłanem modlącym się przed krzyżem, symbolizujące prawdziwą formację katolicką i duchową głębię.

Kurialiści

PR-owy obóz „formacyjny” zamiast katolickiej formacji: symptom apostazji

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

PR-owy obóz „formacyjny” zamiast katolickiej formacji: symptom apostazji

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski zapowiada konferencję prasową (Częstochowa, 15 lipca, godz. 13:00) poświęconą obozowi „integracyjno-formacyjnemu” stypendystów Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”. Wydarzenie ma odbyć się w Centrum Administracji i Wolontariatu Caritas Archidiecezji Częstochowskiej. Zapowiedziane wątki: Idea i duchowe założenia obozu, współpraca z partnerami, program aktywności w Częstochowie, „Idea Fundacji” i jej program stypendialny oraz jubileusz XXV-lecia. Wśród uczestników i osób prezentujących: bp Andrzej Przybylski, prezydent Częstochowy Krzysztof Matyjaszczyk, ks. Marek Bator i ks. Dariusz Kowalczyk; prowadzenie: Monika Wójcik z biura prasowego Fundacji. Akredytacje przez formularz do 14 lipca. Cała zapowiedź utrzymana jest w tonie administracyjno-promocyjnym, bez śladu odniesień do katolickiej doktryny, sakramentów, stanu łaski czy porządku nadprzyrodzonego, co samo w sobie już świadczy o formacji sprowadzonej do socjalnego PR. To nie „formacja”, to program laicyzacji po katolicku.

Szalony kapłan w tradycyjnych szatach przed ołtarzem z krucyfiksem, światło naturalne, podkreślające powagę i wiarę, obraz pełen szacunku i duchowości dla katolickiego bloga.

Posoborowie

„Nadzieja w nas”, nie w Chrystusie: katecheza bez łaski, bez krzyża, bez Kościoła

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

„Nadzieja w nas”, nie w Chrystusie: katecheza bez łaski, bez krzyża, bez Kościoła

Cytowany artykuł relacjonuje wystąpienia „ojców” Adama Szustaka i Tomasza Nowaka podczas tzw. Katechez Jubileuszowych w Casa Polonia w Rzymie, w ramach wydarzenia „Jubileusz Młodzieży”. Prelegenci reinterpretują perykopę o Marcie i Marji, sprowadzając ją do psychologicznego przesłania „nadziei”, definiowanej jako to, że „Bóg zajmie się tobą”, że poprowadzi przez trud i „nie po twojemu”, a nawet że „Bóg ma większą nadzieję w nas”. Jednocześnie akcent pada na emocjonalne przykłady, medialne persony („Langusta na palmie”, „Strefa Wodza”) i programy dla młodzieży, przy całkowitym milczeniu o grzechu, łasce uświęcającej, pokucie, o ofierze Mszy, o konieczności uświęcającego posłuszeństwa Chrystusowi Królowi i o jedynym celu nadziei – życiu wiecznym. Konkluzja jest jednoznaczna: to nie katecheza, lecz naturalistyczna retoryka samopoczucia, w której „nadzieja” zostaje wprzęgnięta w kult człowieka i zamieniona w autosoteriologię.