Portal EWTN News relacjonuje (26 stycznia 2026) rytuał pseudoad limina biskupów Portoryko w strukturach okupujących Watykan. „Pielgrzymka” – jak nazywa ją źródło – miała obejmować wizyty w „różnych dykasteriach”, modlitwy przy grobach apostołów oraz spotkanie z uzurpatorem Leontiusem XIV. Komentowany artykuł, podszyty naiwnością wobec schizmatyckiej struktury, przemilcza dogmatyczne implikacje tego widowiska.
Portal EWTN News (1 stycznia 2026) informuje o narastających prześladowaniach Kościoła katolickiego w Wenezueli pod rządami socjalistycznego reżimu Nicolása Maduro. Artykuł przytacza wypowiedzi „arcybiskupa” Jesús Gonzáleza de Zárate oraz ekspertów, wskazujących na podobieństwa do sytuacji w Nikaragui, gdzie dyktatura Ortegi prowadzi systematyczną eliminację katolicyzmu. Wśród głównych zagrożeń wymienia się: zaostrzającą się cenzurę, wykorzystywanie „księży rewolucyjnych” do promowania ideologii socjalistycznej oraz sojusz reżimu z grupami przestępczymi i sektami protestanckimi.
Portal LifeSiteNews (2 lutego 2026) relacjonuje decyzję tzw. Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X (FSSPX) o przeprowadzeniu nieautoryzowanych „konsekracji biskupich” 1 lipca 2026. „Przełożony Generalny” Davide Pagliarani ogłosił ten akt podczas ceremonii obłóczyn w seminarium we Flavigny-sur-Ozerain, powołując się na „obiektywny stan poważnej konieczności” dla kontynuacji „posługi sakramentalnej”.
Służba pozorom: analiza naturalistycznej herezji w przemówieniu uzurpatora
Portal Vatican News relacjonuje wystąpienie uzurpatora Leona XIV do członków Domu Papieskiego, w którym podkreślił znaczeni…
Portal Tygodnik Powszechny (30 stycznia 2026) relacjonuje obchody rocznicy wyzwolenia niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz, eksponując tzw. „głos Ocalałych” jako „ważniejszy niż polityka”. Artykuł pomija całkowicie katolicką perspektywę zbawczego sensu męczeństwa, redukując tragedię do świeckiego rytuał pamięci.
Portal Opoka (30 stycznia 2026) przedstawia artykuł George’a Weigela gloryfikujący postać Jimmy’ego Laia – hongkońskiego przedsiębiorcy przetrzymywanego przez chińskie władze – jako rzekomego „świadka wiary”. Weigel stawia go wśród „współczesnych bohaterów wiary” obok bł. Omelyana Kovcha i kard. George’a Pella, twierdząc, że jego „świadectwo niezłomnej wiary nie pozostanie bezowocne”. Ta narracja stanowi klasyczny przykład modernistycznej redukcji wiary do subiektywnego doświadczenia, oderwanego od obiektywnych kryteriów doktryny katolickiej.
Portal Gość Niedzielny (25 stycznia 2026) relacjonuje treść orędzia uzurpatora watykańskiego Leona XIV na 100. Światowy Dzień Misyjny pod hasłem „Jedno w Chrystusie, zjednoczeni w misji”. W tekście przewijają się modernistyczne postulaty ekumenicznej współpracy, redukcja misji do „świadectwa wspólnot” oraz całkowite pominięcie nadprzyrodzonego celu Kościoła – zbawienia dusz przez nawrócenie na jedyną prawdziwą wiarę katolicką.
Portal Vatican News informuje o audiencji, jaką uzurpator przebywający w Watykanie, określany jako „Leon XIV”, udzielił fińskiej delegacji ekumenicznej podczas Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan. W przemówieniu pełnym modernistycznych frazesów stwierdził: „Mamy istotną misję jako chrześcijańscy posłańcy nadziei, aby nieść światło Pana do najciemniejszych zakątków naszego świata”. Rzekomy „papież” pochwalił Finlandię jako „wzorcowy kraj dla ekumenizmu”, odnosząc się do trójstronnego oświadczenia pseudobiskupów prawosławno-luterańsko-„katolickich”. Spotkanie zakończyło się wspólną modlitwą „Ojcze nasz”, co stanowi jawną manifestację apostazji.
Portal eKAI (18 stycznia 2026) relacjonuje archidiecezjalne obchody XXIX Dnia Judaizmu w Krakowie, podczas których kardynał Grzegorz Ryś – nominalny metropolita krakowski – wygłosił szereg twierdzeń stanowiących jawną kolizję z niezmienną doktryną katolicką. Całość wydarzenia, odbywającego się pod hasłem „Twój lud będzie moim ludem, a twój Bóg – moim Bogiem” (Rt 1,16), stanowiła syntezę modernistycznych herezji wpisanych w posoborową destrukcję Wiary.
Portal eKAI (15 stycznia 2026) relacjonuje przygotowania do Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan, którego materiały opracowali przedstawiciele Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego – struktury pozostającej od wieków w schizmie z Kościołem Katolickim. Artykuł gloryfikuje „jedną z najdawniejszych tradycji chrześcijańskich”, pomijając milczeniem jej jawny sprzeciw wobec prymatu Rzymu i nieomylnego Magisterium. Wspomniane „modlitwy o jedność” okazują się kolejną odsłoną posoborowego teatru, gdzie religio laesa (religia zraniona) udaje matkę prawdziwej wiary.
