kościół katolicki

Sakramentalna scena w tradycyjnej katolickiej świątyni z kapłanem trzymającym krucyfiks, symbolizująca wierną wiarę i krytykę modernistycznej teologii
Posoborowie

Odmiana „Losu” czy Ucieczka przed Opatrznością Bożą?

Portal Opoka publikuje artykuł ks. Antoniego Bartoszka z 13 września 2025 r., który interpretuje liturgię słowa jako przezwyciężenie pesymistycznego pojęcia „losu” na rzecz ufności w Opatrzność Bożą, odwołując się do Psalmu 126 i Księgi Ezdrasza o powrocie z niewoli babilońskiej. Tekst podkreśla, że Bóg działa przez wydarzenia i osoby, jak król Cyrus, i wzywa do wiary w Bożą opiekę mimo cierpień. Ta powierzchowna refleksja, ubrana w pozornie pobożny język, w istocie relatywizuje absolutną suwerenność Boga, sprowadzając Opatrzność do naturalistycznego optymizmu i pomijając doktrynalną konieczność integralnego poddania się Prawom Bożym, co jest klasycznym symptomem modernistycznej apostazji.

Ujęcie wnętrza kościoła katolickiego z kapłanem w liturgicznych szatach przed tabernakulum, wyrazem powagi i czci, ukazujące sacrum i potrzebę obrony świętości.
Posoborowie

Profanacja ołtarza i modernistyczna „odwaga pokoju” zamiast sprawiedliwości Bożej

Portal eKAI publikuje list „prymasa Polski” abp. Wojciecha Polaka skierowany do parafii w Mieścisku po incydencie z 12 września 2025 roku, gdy półnagi mężczyzna przerwał „Mszę św.”, połamawszy krzyż i zbezczeszczając ołtarz. W liście „arcybiskup” wzywa do nabożeństwa ekspiacyjnego, modlitwy za sprawcę i wybaczenia mu w imię „odwagi pokoju”, dziękując duchownym za „zaangażowanie”. Ta reakcja ujawnia duchowe bankructwo sekty posoborowej, gdzie profanacja świętego miejsca spotyka się nie z potępieniem herezji laicyzmu, lecz z relatywizmem i fałszywym miłosierdziem, ignorującym Bożą sprawiedliwość.

Ksiądz w tradycyjnych szatach katolickich przed ołtarzem, wyraz zatroskania nad nowoczesnymi zmianami w Kościele
Kurialiści

Sekretny reskrypt: modernistyczna inkluzja jako zamach na świętość Kurii Rzymskiej

Portal eKAI relacjonuje, że 13 września 2025 roku „Leon XIV” wydał reskrypt ułatwiający zatrudnianie osób niepełnosprawnych w Watykanie, zmieniając regulamin Kurii Rzymskiej. Dokument zastępuje wymóg „stwierdzonego dobrego stanu zdrowia” sformułowaniem o „zdolności psychofizycznej do wykonywania powierzonych zadań”, promując „włączenie” w duchu „otwartości” i „konkretnych środków”. Ten pozornie humanitarny gest ujawnia jednak głęboką teologiczną zgniliznę, redukując świętą instytucję Kościoła do świeckiego biurokratu, gdzie naturalistyczne kryteria zastępują nadprzyrodzony ideał świętości.

Kardynał w tradycyjnym stroju katolickim w kościele, symbolizujący odrzucenie ekumenizmu i herezji protestanckich
Posoborowie

Ekumeniczny chaos: nominacja protestanckiego biskupa jako symbol apostazji

Portal Gość Niedzielny informuje o wprowadzeniu ks. Marcina Orawskiego w urząd biskupa diecezji wrocławskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, podkreślając hasło „W Nim żyjemy – Kościół, który słucha”, które ma symbolizować otwartość na dialog i wrażliwość społeczną. Artykuł relacjonuje biografię Orawskiego, jego karierę w strukturach protestanckich, w tym posługę duszpasterską, wizytatorstwo i odznaczenia, oraz cytuje jego deklarację o Kościele „otwartym, wrażliwym na wykluczonych i odważnym w tworzeniu mostów”. Ta relacja, pozornie neutralna, ujawnia głęboką teologiczną zgniliznę, celebrując herezję jako autentyczność i relatywizując jedyną prawdziwą wiarę katolicką na rzecz modernistycznego ekumenizmu.

Sanktuarium katolickie z kapłanem w tradycyjnym stroju, modlącym się w głębokim skupieniu, wierni na tle klasycznego wnętrza kościoła, wyrazem pobożności i wierności naukom Kościoła
Posoborowie

Teologia posoborowa: Redukcja wiary do subiektywnego smaku i dialogu z pogaństwem

Portal Vatican News PL relacjonuje wypowiedź „papieża” Leona XIV z 13 września 2025 roku, skierowaną do uczestników sympozjum Papieskiej Akademii Teologicznej. „Papież” podkreśla, że teologia nie powinna być abstrakcyjnym poszukiwaniem, lecz owocem osobistego doświadczenia Boga, wcielonej w wyzwania współczesne, w tym ekologię, dialog międzyreligijny i sztuczną inteligencję. Zachęca do teologii misyjnej, dialogicznej, opartej na spotkaniu z Chrystusem, ale w kontekście solidarności przekraczającej bariery religijne, z naciskiem na ubogich i braterstwo. Przywołuje św. Augustyna, św. Tomasza z Akwinu i bł. Antonio Rosminiego jako wzory teologii zjednoczonej z doświadczeniem i rozumem. Kończy wezwaniem do dialogu interdyscyplinarnego z naukami świeckimi i innymi religiami. Ta modernistyczna wizja teologii, pozornie pobożna, stanowi jawną zdradę niezmiennej doktryny katolickiej, redukując wiarę do subiektywnego przeżycia i naturalistycznego humanizmu.

Szkocki biskup w tradycyjnym stroju, w surowym wnętrzu kościoła, wyraz powagi i krytyki wobec modernistycznych struktur kościelnych.
Posoborowie

Nomina „biskupa” Skibickiego: Symulakrum apostazji w strukturach okupujących Watykan

Portal Episkopat.pl informuje o mianowaniu Wojciecha Skibickiego na stanowisko „biskupa” diecezji elbląskiej, po przyjęciu rezygnacji Jacka Jezierskiego przez „papieża” Leona XIV, z komunikatem nuncjatury apostolskiej z 13 września 2025 roku. Wiadomość podkreśla udział Skibickiego w „Komisji dla Duchowieństwa” w ramach „Konferencji Episkopatu Polski”. To nie jest nominacja w Kościele katolickim, lecz kolejny akt paramasońskiej struktury, symulujący hierarchię, by podtrzymywać iluzję ciągłości z niezmienną wiarą.

Zdjęcie realistycznej, tradycyjnej sceny kościelnej z duchownymi w stroju sprzed Soboru Watykańskiego II, wyrazem modlitwy i refleksji, podkreślające krytykę współczesnej struktury hierarchii katolickiej
Posoborowie

Nomina biskupa w posoborowej strukturalnej farsie: gratulacje zamiast apostazji

Portal KEP relacjonuje list gratulacyjny od „abp” Tadeusza Wojdy SAC, przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski, skierowany do bp. Wojciecha Skibickiego z okazji nominacji na biskupa elbląskiego, ogłoszonej rzekomo przez „papieża” Leona XIV. Tekst wychwala nominowanego jako dobrego pasterza i nauczyciela, wspominając patronów diecezji, w tym św. Maksymiliana Marię Kolbego. To formalistyczne brawa dla kolejnego ogniwa w paramasońskiej strukturze okupującej polski episkopat ukrywają teologiczną pustkę i zdradę integralnej wiary katolickiej.

Fotografia realistyczna ukazująca poważne i tradycyjne uroczystości konsekracji biskupiej w katolickim kościele, podkreślająca hierarchię i świętość sakramentu według katolickiej doktryny.
Posoborowie

Sakra biskupa w posoborowej strukturze: symulakrum święceń w eparchii heretyków

Portal Episkopat News relacjonuje chirotonię (sakrę) ks. Mariusza Dmyterki w greckokatolickiej katedrze we Wrocławiu 13 września 2025 roku, z udziałem Arcybiskupa Większego Światosława Szewczuka jako głównego konsekratora, wspieranego przez metropolitę Eugeniusza Popowicza i biskupa Włodzimierza R. Juszczaka. Uroczystość obejmuje obrzędy bizantyjskie, wyznanie wiary, litanię pokoju i homilię podkreślającą Krzyż jako symbol miłości Bożej oraz pełnię kapłaństwa. Dmyterko staje się pierwszym biskupem pomocniczym eparchii wrocławsko-koszalińskiej, wyodrębnionej w 2020 roku.

Klerk w tradycyjnych szatach katolickich podczas poważnego zgromadzenia w kościele, symbolizujący odrzucenie modernistycznych błędów i obronę katolickiej nauki
Posoborowie

Redukcja teologii do ekologicznego pacyfizmu: herezja Leon XIV

Portal eKAI relacjonuje audiencję u „papieża” Leona XIV z uczestnikami seminarium Papieskiej Akademii Teologii, poświęconego „stworzeniu, naturze i środowisku w świecie pokoju”. Rektor „Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego” ks. prof. Mirosław Kalinowski chwali „Ojca Świętego” za podkreślenie wymiaru duszpasterskiego teologii, odwołując się do św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu, oraz za wizję świata stworzonego jako łącznika ludzi. Seminarium miało charakter międzykontynentalny, z udziałem przedstawicieli z Azji, Afryki i Ameryk, realizując „myśl papieża Franciszka”. To spotkanie ma zawsze wymiar międzykontynentalny, ponieważ są reprezentanci ze wszystkich regionów globu – relacjonuje Kalinowski, sugerując, że ekologia i pokój to esencja współczesnej „teologii”. Ta relacja to nie niewinna akademicka wymiana, lecz jaskrawy przykład, jak struktury okupujące Watykan wypaczają integralną wiarę katolicką, sprowadzając ją do naturalistycznego humanitaryzmu i relatywizując prymat Praw Bożych nad wszelkim stworzeniem.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.