Kościół św. Stanisława BM

Nowy erazmus w Rzymie: synkretyzm pod płaszczykiem troski o studentów

Portal eKAI (27 września 2025) relacjonuje uroczystość poświęcenia odnowionych apartamentów w Palazzo Delfini w Rzymie, należących do Kościoła i Hospicjum św. Stanisława BM. Według doniesień, dziesięcioro studentów programu Erasmus ma znaleźć tam „miejsce odpoczynku, spotkań i rozwoju pasji oraz wiary”. W wydarzeniu uczestniczył „abp” Marek Jędraszewski, który w przemówieniu podkreślał rzekome „powrót do korzeni” instytucji służącej niegdyś polskim pielgrzymom. Hierarcha stwierdził: „Chcemy nie tylko dać im poczucie bezpieczeństwa […] ale również objąć ich troską o rozwój osobisty. Rozwój, który zakorzeniony jest w uniwersalnych wartościach: prawdzie, dobru i pięknie”, dodając, że fundamentem tych wartości pozostaje „chrześcijaństwo i wiara”. Całe przedsięwzięcie koordynował „ks.” Tomasz Jarosz, administrator placówki.

Grupa młodych katolików uczestniczących w tradycyjnej Mszy świętej na ulicach Rzymu, pełni skupienia i wiary, z historyczną architekturą w tle

Kurialiści

Jubileusz młodych w Rzymie: entuzjazm bez łaski, ritus bez ofiary, posoborowy teatr

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Biuro prasowe Kościoła i Hospicjum św. Stanisława BM w Rzymie relacjonuje wzmożony napływ młodych uczestników tzw. Jubileuszu Młodych w Roku Świętym 2025, noclegi dla ponad 130 osób, „wiele dodatkowych Mszy świętych”, „świadectwo wiary” na ulicach Rzymu oraz możliwość uzyskania odpustu w wyznaczonej świątyni. Administrator ks. Tomasz Jarosz akcentuje historyczny związek miejsca z Jubileuszem od 1575 roku oraz znaczenie spotkania młodych z „Papieżem” i jego rzekome owoce duchowe. Końcowy ton jest afirmacyjny: entuzjazm, wspólnotowość, gościnność, europejsko-globalny przekrój uczestników. Oto landrynkowa narracja naturalistyczna – deklaracje o „świadectwie” bez słowa o łasce uświęcającej, bez ostrzeżenia przed świętokradztwem, bez odwołania do królowania Chrystusa nad narodami – czyli kolejny akt posoborowego spektaklu, w którym religię zastępuje socjologia tłumu.