Kościół

Kapelan modli się przed obrazem Matki Boskiej Ostrobramskiej w opuszczonym kościele, z widokiem na ruinę Soplicowa w tle.
Kultura

„Pan Tadeusz” w teatrze współczesnym: degradacja mitu czy krytyczne odczytanie?

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) relacjonuje dwie współczesne inscenizacje „Pana Tadeusza” – rapową wersję Kamila Białaszka w Teatrze Polskim w Poznaniu oraz krytyczną interpretację Wojtka Klemma w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie. Artykuł Dariusza Kosińskiego wskazuje na problem kanonicznego statusu dzieła Mickiewicza, które stało się przedmiotem „walenia bejsbolem” przez młodych twórców. Podczas gdy spektakl Białaszka redukuje epopeję do patologicznego obrazu „żuli, dziwek i dilerów”, Klemm koncentruje się na wyciągnięciu „nieoczywistych wątków” – zwłaszcza perspektywy chłopskiej i kobiecej. Oba podejścia zdradzają głęboką niezdolność do uchwycenia transcendencji dzieła w imię świeckiego aktywizmu.

Tradycyjna katolicka para modląca się przed krzyżem w kościele, symbolizując prawdziwą miłość chrześcijańską
Kultura

Norweskie kino o miłości: naturalistyczna ucieczka od nadprzyrodzonego porządku

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) przedstawia recenzję dwóch norweskich filmów: „Być kochaną” Lilji Ingolfsdottir oraz „Miłość” Daga Johana Haugeruda. Autorka, Anita Piotrowska, chwali „wnikliwość” i „dojrzałość” tych produkcji w analizie współczesnych relacji, podkreślając ich rzekome odkrywanie „paradoksów i niuansów dzisiejszych związków”. W centrum narracji znajduje się Maria – bohaterka zmagająca się z „emocjonalno-erotycznymi zawiłościami” w „czasach płynnej nowoczesności” – oraz wątek „patologicznego dawania” w relacjach, które prowadzą do „finałowego oczyszczenia” poprzez psychoterapię. Drugi film eksploruje „lęki przed angażowaniem się” w epoce aplikacji randkowych, przedstawiając rozmowy „pełne niedopowiedzeń” w „melancholijnym” Oslo. Artykuł promuje kino, które „ucieka od poradnikowej gadki”, jednocześnie gloryfikując terapeutyczny indywidualizm i relatywizm moralny jako nowe dogmaty.

Kolekcja zdjęć przedstawiających tradycyjną katolicką mszę wymierną za zmarłych w kościele w dzień Wszystkich Świętych
Kurialiści

Nihilistyczne igrzyska w cieniu cmentarzy: dekonstrukcja modernistycznej eskapady

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) prezentuje tekst o. Wacława Oszajcy SJ pt. „Szkoda czasu na przeżywanie żałoby”, gdzie autor postuluje porzucenie żałoby na rzecz „marzenia o wiecznym życiu”, sugerując bezpośrednie przejście od Święta Zmarłych do świąt Bożego Narodzenia jako „znak czasu”. Oszajca powołuje się na „wszechświat z pamięcią” oraz kolędę „Kolęda dla nieobecnych” wykonywaną w kościołach „wbrew zakazom władz kościelnych”, gloryfikującą przekonanie, że zmarli „będą żyć wiecznie” w innej postaci. Tekst stanowi klasyczny przykład modernistycznej subwersji eschatologii katolickiej.

Pozorne katolickie modlitwy przed starym kościołem, symbolizujące tradycyjną wiarę i moralną klarowność w obliczu współczesnych wyzwań.
Świat

Modernistyczny relatywizm wobec antysemityzmu i polityki Izraela

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) publikuje tekst Zuzanny Radzik ostrzegający przed wzrostem antysemityzmu w Polsce i Europie w kontekście krytyki izraelskiej polityki wobec Palestyńczyków. Autorka, przedstawiająca się jako teolożka, deklaruje konieczność równoczesnego „krytycznego patrzenia na wojnę w Gazie” i zwalczania uprzedzeń wobec Żydów, twierdząc, że antysemityzm pozostaje głęboko zakorzeniony w europejskiej kulturze jako „matka wszystkich uprzedzeń białej, chrześcijańskiej Europy”.

Artykuł zawiera emocjonalne apele o ostrożność językową w debacie publicznej, kwestionuje „łatwość bojkotów” produktów izraelskich oraz wyraża zaniepokojenie demolką tablic pamiątkowych poświęconych polskim Żydom. Radzik przywołuje osobiste doświadczenia z pobytu w Jerozolimie, by podkreślić złożoność konfliktu, jednocześnie unikając jednoznacznego potępienia działań Hamasu z 7 października 2023 r.

Sobór katolicki z krzyżem i księgą, symbolizujący walkę wiary z modernistycznym relatywizmem.
Posoborowie

Krytyka Izraela a odwieczny antysemityzm: modernistyczna pułapka relatywizmu

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) publikuje artykuł Zuzanny Radzik pt. „Antysemityzm trzeba traktować śmiertelnie poważnie. Wierzę, że da się to robić, jednocześnie krytycznie patrząc na wojnę w Gazie i politykę Izraela”. Autorka, określana jako „teolożka”, usiłuje rozdzielić krytykę państwa żydowskiego od zjawiska antysemityzmu, powołując się na własne doświadczenia z pobytu w Jerozolimie. Twierdzi, że „antysemityzm w Polsce i w Europie nigdy nie zniknął”, jednocześnie ostrzegając przed używaniem antysemickich klisz przy okazji dyskusji o konflikcie izraelsko-palestyńskim. Całość stanowi klasyczny przykład modernistycznej dialektyki, gdzie pozorna obrona prawdy służy relatywizacji doktrynalnych zasad.

Pusty kościół z czasopismem "Tygodnik Powszechny" na pierwszym planie, symbolizujący brak duchowości i redukcję wiary do kultury
Posoborowie

„Tygodnik Powszechny” jako tuba modernizmu: relatywizm w służbie antyewangelii

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) prezentuje rysunek Bartosza Minkiewicza jako część swojej oferty, jednocześnie promując subskrypcję jako dostęp do „niezależnego pisma społeczno-kulturalnego” z tradycją współpracy z postaciami takimi jak Czesław Miłosz czy Olga Tokarczuk. Artykuł koncentruje się na zachętach finansowych („269,90 zł za rok nieograniczonego dostępu”), całkowicie pomijając jakiekolwiek odniesienie do nadprzyrodzonej misji Kościoła. To milczenie jest wymownym świadectwem teologicznego bankructwa modernistycznej struktury.

Ksiądz w tradycyjnych szatach liturgicznych trzymający Biblię w ciemnym kościele z witrażami przedstawiającymi piekło, czyśćcic i niebo.
Duchowość

Modernistyczna relatywizacja eschatologii w Tygodniku Powszechnym

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) publikuje artykuł Marka Kity pt. Jak rozumieć słowa Biblii o piekle, niebie, duszy i zmartwychwstaniu ciał?, który pod pozorem naukowej egzegezy dokonuje systematycznej dekonstrukcji katolickiej doktryny eschatologicznej. Tekst promuje modernistyczne błędy poprzez: relatywizację rzeczywistości piekła i czyśćca, negację obiektywnego charakteru zmartwychwstania ciał oraz podważenie konieczności przynależności do Kościoła Katolickiego dla zbawienia.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.