królestwo Chrystusa

Przedstawienie kardynała Pierra Parolina oddającego władzę Chrystusa reprezentantom ONZ
Posoborowie

Watykan rezygnuje z królestwa Chrystusa na rzecz ONZ

Kardynał Pietro Parolin, sekretarz stanu Watykanu, oświadczył podczas spotkania z rządem włoskim z okazji rocznicy Paktów Laterańskich, że Stolica Apostolska „nie będzie uczestniczyć w Radzie Pokoju” ONZ ze względu na swoją „szczególną naturę”. Podkreślił, że głównym zarządzającym sytuacjami kryzysowymi powinna być Organizacja Narodów Zjednoczonych, wyrażając jednocześnie „duży pesymizm” w sprawie Ukrainy i brak realnych postępów ku pokojowi.

Posoborowie

Dyplomacja bez Chrystusa Króla: Apostazja państwa w służbie nowego ładu światowego

Portal „Gość Niedzielny” informuje o decyzji polskiego prezydenta Karola Nawrockiego, by reprezentować państwo na inauguracyjnym posiedzeniu Rady Pokoju w Waszyngtonie, wysyłając na to spotkanie swojego sekretarza stanu, Marcina Przydacza. Artykuł przedstawia tę decyzję przez pryzmat pragmatyki dyplomatycznej, „dobrych relacji transatlantyckich” i unikania „fałszywych narracji”, całkowicie przemilczając fundamentalne zasady katolickiej eklezjologii i polityki, które wyznaczają ostateczny cel wszystkich spraw ludzkich i narodowych.

Pastor Dia Moodley stoi z Biblią na ulicy w Bristolu, otoczony parafianami, z policją w tle przedstawiającą prześladowanie za głoszenie prawdy o islamie i transgenderyzmie.
Posoborowie

Dwie kategorie prawa: państwo przeciw prawu Bożemu w sprawie pastora Moodleya

Portal LifeSiteNews relacjonuje aresztowanie pastora Dia Moodleya w Bristolu (UK) za „podżeganie do nienawiści religijnej” po pokojowym głoszeniu na ulicy o różnicy między chrześcijaństwem a islamem oraz o fałszywości transgenderizmu. Policja zatrzymała go na 8 godzin, nałożyła cenzuralne warunki zabraniające wstępu do centrum miasta, a następnie powtórnie przesłuchała go w domu. Pastor, cierpiący na chorobę serca, został potraktowany jak przestępca za wyznanie wiary. Sprawa ilustruje radykalny konflikt między prawem Bożem, nakazującym głoszenie prawdy, a prawem człowieka, które w swej laickiej naturze staje się narzędziem prześladowania wiary.

Portret Marcina Dumy w biurze z flagą polską na tle, symbolizujący sekularyzację i zapomnienie o królestwie Bożym w Polsce.
Polska

Polska bez Chrystusa: naturalistyczny sukces i zapomnienie o Królestwie Bożym

Streszczenie i teza krytyczna
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje wywiad z Marcinem Dumą, prezesem IBRiS, który analizuje stan polskiego społeczeństwa po pandemii i wojnie w Ukrainie. Duma twierdzi, że Polacy odnieśli sukces w adaptacji do szoków gospodarczych, wyprzedzając inne kraje, i że podział na „zwycięzców” i „przegranych” transformacji ustrojowej zanikł. Jednocześnie obserwuje nowy podział: między tymi, którzy odnieśli korzyści z pandemii i inflacji, a tymi, którzy nie. Podkreśla, że Polacy czują się lepiej, ale rosnące obawy o bezpieczeństwo geopolityczne (zmiana roli USA, NATO) oraz wewnętrzne walki polityczne wpływają na nastroje. Społeczeństwo akceptuje połączenie konserwatyzmu z nowoczesnością, a główne tematy debaty to inwestycje infrastrukturalne (CPK, atom, porty). Wskazuje na spadek znaczenia progresywizmu i na możliwość przywództwa Polski w UE.

Teza: Artykuł promuje naturalistyczny i sekularny pogląd na rozwój społeczny, całkowicie pomijając wymiar nadprzyrodzony, grzech, Bożą Opatrzność i konieczność publicznego królowania Chrystusa. Ukrywa apostazję współczesnego świata, redukując problemy do ekonomicznych i politycznych, bez odniesienia do prawa Bożego i moralności. Jest to typowe dla modernistycznej hermeneutyki, która wyparła Chrystusa Króla z życia publicznego, zastępując Go kultem materialnego postępu i bezpieczeństwa narodowego.

Wewnątrz tradycyjnego kościoła katolickiego z dyskotekową kulą i odmienionymi ścianami
Duchowość

Disco: taniec nad przepaścią apostazji

Artykuł w „Tygodniku Powszechnym” z 17 lutego 2026 roku gloryfikuje muzykę disco lat 80. jako formę rozrywki łączącą tańce z łzami, a współczesne AI generujące podobne brzmienia uznaje za wierne odtworzenie tych emocji. Tekst ten, choć pozornie neutralny, jest przejawem głębokiej apostazji: gloryfikuje światowe, zmysłowe wartości, całkowicie pomijając transcendencję i panowanie Chrystusa nad kulturą. To kolejny dowód na to, jak daleko poszła dekadencja po soborowej rewolucji.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.