królowanie Chrystusa – Strona 6

Pielgrzymka katolicka w Kalwarii Pacławskiej, modlący się pielgrzymi przy stacjach Drogi Krzyżowej, spokojne i pełne wiary otoczenie kościoła i natury

Kalwaria Pacławska jako spektakl: od odpustu do widowiska bez Ofiary

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Cytowany artykuł ogłasza program „Wielkiego Odpustu Kalwaryjskiego” w Kalwarii Pacławskiej (11–15 sierpnia), zapowiadając wzmożony napływ pątników oraz gęsty kalendarz wydarzeń: liczne „Msze św.” przy różnych ołtarzach, procesje, dróżki, koncerty, oratorium, „nabożeństwo uzdrowienia”, Akatyst, nocne czuwania i „Msza prymicyjna franciszkańskich neoprezbiterów”. Wydarzeniu mają przewodniczyć i głosić kazania m.in. Edward Kawa, Adam Szal, Wacław Depo, Mariusz Kozioł oraz lokalni franciszkanie. Całość jest podszyta entuzjazmem organizacyjno-festiwalowym, w którym centralną osią staje się kalendarz atrakcji i logistyczne ułatwienia, a nie wyraźna, katolicka doktryna o Ofierze Mszy, łasce, nawróceniu i królowaniu Chrystusa nad społeczeństwami. Oto znów religia staje się widowiskiem, a nie kultem Boga w prawdzie.

Rewersyjne, pełne szacunku zdjęcie przedstawiające kapłana podczas liturgii w katedrze, z krucyfiksem i świecami, ukazujące oddanie Chrystusowi w kontekście narodowym

Kurialiści

Urząd prezydenta jako bożek jedności narodowej? Liturgiczny humanitaryzm zamiast królowania Chrystusa

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje mszę „za Ojczyznę” i nowo zaprzysiężonego prezydenta Rzeczypospolitej, Karola Nawrockiego, sprawowaną w warszawskiej archikatedrze w Uroczystość Przemienienia Pańskiego. „Przewodniczył” jej „prymas” Wojciech Polak, a homilię wygłosił „metropolita warszawski” Adrian Galbas SAC. Główny przekaz: Urząd Prezydenta ma „jednoczyć wszystkich”, prezydent ma „nie faworyzować”, „prowadzić z mądrością”, „posłuszny prawu” i pamiętać o „ostatecznym celu: wieczności”. Wspomniano o Konstytucji 3 maja jako historycznym modelu „przezwyciężenia podziałów”. Konkluzją jest modlitwa za prezydenta, jego rodzinę i Ojczyznę. Punkt ciężkości kładziony jest na konsensus, prawo pozytywne i symbolikę jedności państwowej, z minimalną i asekuracyjną wzmianką o sądzie Bożym. Wniosek: to nie jest homilia katolicka, lecz parareligijny manifest posłuszeństwa liberalnej państwowości, w którym kult jedności narodowej i państwowego „prawa” przykrywa obowiązek publicznego panowania Chrystusa Króla.

Ksiądz błogosławiący rowerzystów na drodze, symboliczna scena wiary i duchowej opieki

Posoborowie

Kieszonkowa „Biblia dla rowerzystów” – humanitarny marketing zamiast porządku wiary

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal eKAI informuje o akcji parafii ewangelicko-augsburskiej w Szczyrku-Salmopolu, gdzie „ks.” Jan Byrt rozdaje rowerzystom bezpłatne, kieszonkowe egzemplarze Nowego Testamentu, zostawiane na stoliku przy drodze. Organizatorzy deklarują brak nacisku, spontaniczną „formę obecności Kościoła w świecie” i zachęcają inne wspólnoty do naśladowania; wcześniej rozdawano podobnie „Biblie” motocyklistom. Konkluzja jest klarowna: mamy do czynienia z propagowaniem prywatnego czytelnictwa Pisma poza porządkiem jedynego Kościoła założonego przez Chrystusa oraz z promocją protestanckiej wizji religii – gest miły, ale obiektywnie rozbijający wiarę, przeciwstawny katolickiej zasadzie, że Pismo żyje i działa wyłącznie w łonie Kościoła, pod jego nieomylną, jedyną autorytatywną interpretacją.

Sakramentalna scena modlitewna na zewnątrz, grupa katolickich duchownych modlących się przed krzyżem podczas uroczystości w Hiroszimie, w spokojnej, poważnej atmosferze, symbolizującą pokutę i nadzieję w Boga.

Posoborowie

Hiroszima jako pretekst do naturalistycznej homiletyki: demontaż retoryki kard. Cupicha

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Vatican News relacjonuje homilię Blase’a Cupicha, metropolity Chicago, wygłoszoną w Hiroszimie w 80. rocznicę zrzucenia bomby atomowej. Kaznodzieja zestawia światło Przemienienia Pańskiego na Taborze z „oślepiającym światłem” eksplozji nuklearnej; wzywa do „pamiętania, podążania razem i ochrony” – trzech „imperatywów” zaczerpniętych z wystąpień Franciszka w Hiroszimie (2019); kładzie nacisk na odpowiedzialność za „wspólny dom”, potępia podziały i nacjonalizmy, definiuje pokój jako wspólnotową drogę troski i współochrony, a nadzieję – jako obecnościową ufność „dziś”, niezależnie od „ciemnych chmur zamieszania”. Całość spięta jest wezwaniem do modlitwy za zmarłych i „podążania nowymi drogami w budowaniu pokoju”. Jednym zdaniem: jest to przykład skrajnie naturalistycznej homiletyki, która zaciera porządek nadprzyrodzony łaski, królewski prymat Chrystusa i moralną doktrynę Kościoła o wojnie, państwie i karze.

Rekonstrukcja tradycyjnego katolickiego wnętrza kościoła, starszy ksiądz modlący się z zapalonym świecami, w otoczeniu witraży przedstawiających świętych, wywołująca uczucie szacunku i duchowej refleksji

Posoborowie

Hongkoński „kapelan” o atrakcyjności Kościoła: humanitaryzm zamiast królowania Chrystusa

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

eKAI (06 sierpnia 2025) publikuje rozmowę Krzysztofa Tomasika z Remigiuszem Rémy Kurowskim, pallotynem, „kapelanem” francuskojęzycznej wspólnoty w Hongkongu. Rozmówca opisuje „wolność” religijną w mieście, akcentuje uprzejmość społeczną wobec znaków religijnych, chwali pluralizm, relacjonuje logistykę duszpasterstwa „w ruchu” (kaplica dominikanów, Msze w plenerze, na plaży), podkreśla „otwartość” duchową Azji i mówi o chrześcijaństwie jako „atrakcyjnym”, głównie przez pomoc biednym i nie-narzucanie wymagań. Padają stwierdzenia o „prawie miłości akceptowanym w wolności”, o potrzebie „transcendencji zakorzenionej w immanencji”, przy równoczesnej pochwałach „szacunku dla każdej religii”. Pointa: humanitarna użyteczność i pluralistyczna poprawność zastępują integralną misję Kościoła i królowanie Chrystusa nad narodami – to jest sedno krytyki.

Rewerentne ujęcie katolickiego księdza modlącego się przed krzyżem w tradycyjnym kościele, symbol wiary i pokory.

Posoborowie

„Miłość uprzedzająca” bez Krzyża: naturalistyczna redukcja Przemienienia

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

eKAI (06 sierpnia 2025) relacjonuje wystąpienie „papieża” Leona XIV do Polaków podczas audiencji generalnej, w którym znalazły się życzenia i pouczenia moralno-psychologiczne związane ze świętem Przemienienia Pańskiego, a także streszczenie katechezy: akcent na „miłość uprzedzającą”, „gesty gotowości”, „przebaczenie ofiarowane z góry”, „przygotowanie Paschy” w życiu oraz sugestia, że „Jezus pragnie szczęścia człowieka” i „czeka na odpowiedź” ze strony człowieka. Cytowany artykuł relacjonuje również elementy folklorystyczne obecnych grup. Zasadniczy problem: naturalistyczne spłaszczenie tajemnicy Przemienienia i Paschy do sentymentalnych dyrektyw, przy jednoczesnym milczeniu o stanie łaski, ofierze przebłagalnej i królewskim panowaniu Chrystusa nad narodami.

Rekreacja pielgrzymów katolickich na drodze do Jasnej Góry o świcie, ukazująca duchową podróż i oddanie wiernych tradycji katolickiej

Kurialiści

Płocka pielgrzymka i „remont serca”: pastoralna fasada bez nadprzyrodzoności

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

eKAI relacjonuje rozpoczęcie 44. Pieszej Pielgrzymki Diecezji Płockiej na Jasną Górę (6 sierpnia 2025). W katedrze na Tumskim Wzgórzu odprawiono Mszę o świcie, po czym pątnicy wyruszyli pod hasłem „Płoccy pielgrzymi nadziei”. Bp Szymon Stułkowski, przewodniczący posoborowej „Eucharystii”, określił pielgrzymowanie jako duchowy „remont” serca, nawiązując do Przemienienia na Taborze; zapowiedział też, że przejdzie cały szlak, niosąc „w sercu całą diecezję” i modląc się o błogosławieństwo. Przytoczono wypowiedzi uczestników o intencjach i „nauce troski o bliźnich”. Całość spięta jest jubileuszową retoryką i logistyką trasy. Teza: ten tekst – w tonie humanitarnego optymizmu – maskuje rzeczywiste zniszczenie kultu, depozytu wiary i samego pojęcia łaski, redukując chrześcijaństwo do sentymentalnej wędrówki i „remontu” uczuć.

Religijne wnętrze kościoła katolickiego z ołtarzem, krzyżem i świecami, symbolizujące wiarę i pokój w tradycyjnej katolickiej atmosferze.

Świat

Humanitarny sentymentalizm zamiast wiary: Gazą handlują, Kościół milczy

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal Opoka informuje o deklaracji Amerykańskiego Komitetu Żydowskiego (AJC), który przekaże 25 tys. dolarów na odbudowę kościoła Świętej Rodziny w Gazie, uszkodzonego w izraelskim ataku rakietowym 17 lipca. Cytuje słowa Teda Deutcha o „solidarności z katolickimi braćmi i siostrami” oraz aplauz kard. Timothy’ego Dolana, podkreślając „wspólne człowieczeństwo” żydów i katolików. Równocześnie przywołuje barbarzyński apel rabina Ronena Szaulowa o śmierć wszystkich Gazańczyków i notuje eskalację konfliktu. Cała narracja opiera się na humanitarnym moralizowaniu, które relatywizuje winę, przemilcza Chrystusowe panowanie i redukuje misję Kościoła do świeckiego pacyfizmu – i to jest istota błędu.

Rewerentny obraz katolickiego altar, kapłan odprawiający Eucharystię w skromnym kościele przy miękkim świetle, podkreślający sakralność i oddanie wobec Boga.

Posoborowie

„Przygotujmy miejsce wspólnoty”: modernistyczna banalizacja Eucharystii

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

eKAI relacjonuje środową audiencję w Watykanie, podczas której Leon XIV wzywa do „przygotowania miejsca wspólnoty z Bogiem i między nami”, komentując Mk 14,12-16 o przygotowaniu Ostatniej Wieczerzy. Akcentuje, że „miłość” uprzedza, że „Pan przygotował dla nas miejsce”, a tym miejscem jest serce; że „Eucharystia nie jest sprawowana jedynie na ołtarzu, ale także w codziennym życiu”, i że przygotowanie polega na rezygnacji z roszczeń, nierealnych oczekiwań, czynach dyspozycyjności, przebaczeniu z góry. Całość spina teza o „sali, gdzie nieustannie celebrowana jest tajemnica nieskończonej miłości”. Oskarżenie zasadnicze: ta narracja rozpuszcza Ofiarę Mszy w sentymentalnym humanitaryzmie i przesłania wymóg łaski uświęcającej, pokuty i obiektywnego kultu Boga.

Realistyczne zdjęcie tradycyjnego wnętrza kościoła katolickiego z kapłanem w liturgicznych szatach, trzymającym krzyż, w skupionej modlitwie wiernych, ukazujące duchową głębię i szacunek dla sakramentu.

Kurialiści

Dialog zamiast nawrócenia: „Przystanek Jezus” jako laboratorium naturalizmu

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

eKAI publikuje wywiad Anny Rasińskiej z Tomaszem Trzaską, określanym jako „ksiądz”, „ewangelizator” i ekspert Biura ds. Zapobiegania Zachowaniom Samobójczym, o inicjatywie „Przystanek Jezus” towarzyszącej festiwalowi Pol’and’Rock. Rozmówca opisuje przesunięcie akcentów z głoszenia Chrystusa na „wysłuchanie, wsparcie, akceptację, rozmowę”, chwali pozytywne reakcje festiwalowiczów, akcentuje brak „procedur”, relacyjność i hasło „Jest nadzieja”, mówi o pytaniach egzystencjalnych, o „Kościele słuchającym” i o tym, że „aby doprowadzić kogoś do Boga, trzeba najpierw spotkać się z nim jako z człowiekiem – wysłuchać, wejść w relację”. Konkluduje, że ewangelizator ma „siać” bez oglądania owoców, a radą dla zmagających się z kryzysem ma być prośba o wysłuchanie. To manifest naturalistycznej redukcji nadprzyrodzonej misji Kościoła do psychologicznego wolontariatu.