krucyfiks

Fotografia realistyczna przedstawiająca tradycyjną kaplicę katolicką z ołtarzem, duchownym w liturgicznych szatach i krucyfiksem, ukazującą duchową powagę i wierność nauce Kościoła.
Posoborowie

Pseudo-kanonizacje i modernistyczna parodia świętości w USA

Portal Catholic News Agency (CNA) relacjonuje wydarzenie w sanktuarium św. Elżbiety Ann Seton w Emmitsburgu, Maryland, zorganizowane 14 września 2025 roku z okazji 50. rocznicy jej kanonizacji. Artykuł opisuje wystawę „Saints on Their Way Village”, promującą procesy beatyfikacyjne i kanonizacyjne kilkunastu postaci, takich jak Dorothy Day, bł. Solanus Casey, bł. Francis Xavier Seelos, Matka Mary Lange oraz bł. Michael J. McGivney, założyciel Rycerzy Kolumba. Podkreśla się ich rzekome wcielenie „uniwersalnego powołania do świętości” poprzez służbę społeczną, aktywizm i pomoc ubogim, bez wzmianki o nadprzyrodzonych cnotach czy walce z herezjami. To jawna promocja modernistycznej wizji świętości, redukującej katolicyzm do naturalistycznego humanitaryzmu i pomijającej absolutny prymat łaski Bożej oraz niezmienną doktrynę.

Duchown katolicki w tradycyjnym ornacie przed krucyfiksem w świątyni, symbolizujący moralną powagę i ochronę życia nienarodzonych
Świat

Kalifornia chroni morderców nienarodzonych: herezja laicyzmu w państwie

Portal LifeSiteNews relacjonuje, że legislaturzy Kalifornii niedawno przegłosowały ustawę AB 260, mającą chronić farmaceutów i dostawców pigułek aborcyjnych przed odpowiedzialnością za wysyłanie tych środków do stanów broniących życia nienarodzonych. Ustawa pozwala na anonimowe dystrybuowanie mifepristonu bez podawania danych pacjenta, lekarza czy apteki, z zakazem ujawniania informacji innym stanom, a dostęp do logów tylko na żądanie sądowe. Gubernator Gavin Newsom ma czas do połowy października na podpisanie prawa. Krytycy, tacy jak California Family Council, ostrzegają, że to osłona dla ideologii i zysków kosztem bezpieczeństwa dzieci i rodzin, eliminująca odpowiedzialność za niszczenie życia.

Ta legislacyjna aberracja to nie tylko polityczny skandal, ale jawny bunt przeciwko lex naturalis (prawu naturalnemu), które Kościół Katolicki zawsze uznawał za fundament moralności, niezależny od kaprysów świeckich prawodawców. Z perspektywy integralnej wiary katolickiej, wyznawanej niezmiennie przed 1958 rokiem, takie prawo demaskuje bankructwo modernistycznego laicyzmu, gdzie państwo uzurpuje sobie boską władzę nad życiem, ignorując absolutne panowanie Chrystusa Króla nad narodami i jednostkami.

Reverentne wnętrze kościoła katolickiego z krucyfiksem i ołtarzem, podkreślające tradycyjną wiarę i duchowość, odpowiednie dla artykułu krytykującego sekularyzm i odwołującego się do Chrystusa Króla
Polska

Sekularyzacja historii: Opera o Warszawie jako monument bez Chrystusa

Artykuł z „Tygodnika Powszechnego” (16 września 2025) opisuje przygotowania do premiery opery „Najlepsze miasto świata. Opera o Warszawie”, pierwszej opery poświęconej odbudowie stolicy po II wojnie światowej. Tekst skupia się na twórcach projektu – libreciście Beniaminie Marii Bukowskim, kompozytorze Cezarym Duchnowskim i reżyserce Barbarze Wiśniewskiej – oraz na inspiracjach zaczerpniętych z książki Grzegorza Piątka. Podkreśla kobiece perspektywy bohaterek, chór jako symbol społeczności oraz uniwersalne przesłanie o budowaniu po zniszczeniu, z odniesieniami do współczesnych konfliktów jak Aleppo czy Gaza. Całość celebruje odbudowę jako „udany projekt” komunistycznej epoki, z entuzjazmem dla kolektywnej pracy i mitotwórczej roli opery.

Rewersyjny obraz tradycyjnego ołtarza katolickiego z krucyfiksem i kapłanem w vestis, symbolizujący wierność wierze w kontekście krytyki modernistycznej duchowości
Kultura

„Sirât”: Modernistyczna utopia hedonizmu w pustynnym chaosie

Artykuł Anity Piotrowskiej w Tygodniku Powszechnym (16 września 2025) recenzuje film Óliviera Laxe’a „Sirât”, opisując go jako hybrydę gatunków: dramatu rodzinnego, filmu drogi, historii przetrwania i postapokaliptycznej przypowieści, gdzie rave party na pustyni staje się metaforą ucieczki przed opresją, a pustynia – symbolem duchowego sirâtu, mostu do raju nad piekłem z islamu. Recenzja podkreśla immersyjną estetykę, kinetykę i egzystencjalne napięcie, kończąc optymistyczną nutą o ludzkiej wspólnocie pośród katastrofy.

Rewerentny obraz katolickiej liturgii z tradycyjnym ołtarzem i krucyfiksem w sakralnym wnętrzu kościoła
Świat

Kicz totalitarny jako maska apostazji: od Mariupola do posoborowego relatywizmu

Artykuł Olgi Drendy opublikowany w „Tygodniku Powszechnym” (16 września 2025) opisuje zjawisko „kiczu totalitarnego” na tle rosyjskich murali w okupowanym Mariupolu, gdzie agresorzy niszczą ukraińską sztukę i zastępują ją propagandowymi malowidłami o socrealistycznej estetyce, mającymi wymuszać pozory dobroci i zgody. Autorka kontrastuje to z zachodnimi muralami, podkreślając, że totalitarny kicz zakłada głupotę odbiorcy i służy tyranii, podczas gdy konwencjonalna sztuka uliczna zachowuje szacunek dla myślenia ludzi.

Obraz wnętrza katolickiego kościoła z ołtarzem i krucyfiksem, oddający powagę i wierność tradycyjnej wiary katolickiej
Polska

Sekularyzm w literaturze: duchowa pustka autobiografii Macieja Hena

Tygodnik Powszechny (16 września 2025) recenzuje autobiograficzną książkę Macieja Hena Tratwa z pomarańczami, opisując ją jako relację z dzieciństwa w inteligenckiej rodzinie epoki Gomułki, naznaczoną doświadczeniem antysemityzmu, Marcem ’68 i pochwałą więzi rodzinnych, z elementami dziecięcych fascynacji i historycznych anegdot. Artykuł podkreśla literacką zręczność autora w przełamywaniu ciężkich tematów, kończąc na wyjeździe rodziny żydowskiego pochodzenia w 1968 roku. Ta narracja, pozornie intymna i humanistyczna, ujawnia jednak całkowitą nieobecność perspektywy nadprzyrodzonej, redukując ludzkie cierpienie do czysto naturalistycznego dramatu, co stanowi tezę dalszej analizy: w takim ujęciu literatura staje się narzędziem sekularyzmu, odzierając duszę z jedynego źródła zbawienia – Królestwa Chrystusa.

Kapłan w tradycyjnym stroju katolickim przed krucyfiksem, w kościele, w refleksyjnej i poważnej atmosferze, ukazanie głębi wiary i krytyki nowoczesnych zniekształceń religii
Świat

Propaganda kłamstw o Gazie: naturalizm i milczenie o wieczności

„Tygodnik Powszechny” (16 września 2025) opisuje izraelską propagandę na YouTube, promującą obraz działających restauracji i targów w Strefie Gazy jako dowód na normalność, kontrastując to z rzeczywistością głodu i zniszczeń. Autor Paweł Bravo analizuje te filmiki jako manipulację archetypem posiłku, symbolizującego bezpieczeństwo, i podkreśla ludzką niezłomność w próbach zachowania pozorów życia mimo opresji, kończąc przepisem kulinarnym. To naturalistyczna apologetyka cierpienia, która całkowicie pomija królestwo Chrystusa jako jedyne źródło prawdziwego pokoju i zbawienia, demaskując modernistyczną ślepotę na nadprzyrodzone.

Kardynał w tradycyjnej sutannie w głębokiej refleksji przed krucyfiksem w starej katedrze, symbolizujący duchowe zagubienie i odwrócenie od prawdy Bożej
Świat

Relatywizm klimatyczny jako maska apostazji od prawdy Bożej

Tomasz Stawiszyński w artykule opublikowanym 16 września 2025 w „Tygodniku Powszechnym” analizuje list katarskiego ministra Saada al-Kaabiego, który grozi ograniczeniem dostaw gazu do Europy w odpowiedzi na unijne regulacje klimatyczne. Autor podkreśla postmodernistyczne traktowanie zmian klimatycznych jako jednej z wielu narracji, kontrastując to z realnymi zagrożeniami dla ludzkości, takimi jak wzrost temperatur i katastrofy naturalne. Sugeruje, że brak globalnego konsensusu epistemologicznego uniemożliwia skuteczną współpracę, a świat pogrąża się w odrealnieniu, gdzie liczy się nie rzeczywistość, lecz jej modelowanie w umysłach ludzi.

Rewerski kościół katolicki z krucyfiksem i ołtarzem, symbol oddania i wiary
Świat

Sekularyzacja pamięci: muzeum sztetlu jako pomnik naturalizmu bez Chrystusa

Artykuł z „Tygodnika Powszechnego” (16 września 2025) opisuje projekt muzeum w litewskim Szadowie, poświęcony historii żydowskiego sztetlu, z naciskiem na architekturę, ekspozycję i kontekst Holokaustu, podkreślając jego znaczenie dla pamięci o zagładzie i kulturze żydowskiej w Europie Wschodniej. Ta relacja, choć pozornie kulturalna, ujawnia głęboką apostazję, redukując zbawienie dusz do świeckiego pomnika, ignorując wieczne przeznaczenie człowieka i panowanie Chrystusa Króla nad historią narodów.

Kardynał w tradycyjnych szatach przed krucyfiksem, wyraz zatroskania, symbol kryzysu duchowego we Francji, w historycznym kościele, realistyczne i pełne szacunku zdjęcie
Świat

Francuski kryzys: polityczny paraliż i zadłużenie jako znak czasów apostazji

Tygodnik Powszechny relacjonuje polityczny chaos we Francji: upadek rządu François Bayrou, powołanie nowego premiera Sébastiena Lecornu przez prezydenta Emmanuela Macrona, masowe protesty pod hasłem „Blokujmy wszystko!”, strajki i blokady dróg, a także rosnące zadłużenie publiczne sięgające 114 proc. PKB, co stawia Francję na trzecim miejscu w UE pod względem zadłużenia relatywnego i pierwszym w wartości bezwzględnej. Artykuł analizuje kryzys polityczny, społeczny i budżetowy, wskazując na podziały w parlamencie i brak większości rządowej od wyborów w 2024 r., oraz prognozuje dalsze napięcia. To przedstawienie świeckiego zamętu bez odniesienia do panowania Chrystusa Króla demaskuje bankructwo modernistycznej wizji państwa, gdzie ludzka polityka zastępuje Boże Prawo.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.