krucyfiks

Reverentny katolicki kapłan przed krucyfiksem w tradycyjnej świątyni, promienie światła przez witraże, podkreślający pokorę i oddanie Chrystusowi jako Królowi, w atmosferze głębokiej pobożności.
Kurialiści

„Wdzięczność” bez nawrócenia: jak posoborowy humanitaryzm zasłania Króla

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski relacjonuje homilię abp. Antonio Guido Filipazziego, „Nuncjusza Apostolskiego w Polsce”, wygłoszoną 19 lipca 2025 r. na Jasnej Górze z okazji 25-lecia Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”. Mowa podkreśla „wdzięczność” i „przebłaganie” w Eucharystii, przywołuje Katechizm z 1992 r., „papieża” Franciszka, Sobór Watykański II oraz Jana Pawła II, koncentrując się na „kulturze życia” i „oddaniu siebie”, rzekomo jako filarze odnowy. Całość sprowadza Eucharystię do paliwa dla antropocentrycznej narracji o „darze życia” i „postawie wdzięczności” – milcząc o porządku łaski, konieczności wiary katolickiej integralnej, o grzechu śmiertelnym, pokucie i królowaniu Chrystusa nad narodami; to milczenie demaskuje naturalizm i posoborową apostazję.

Realistyczne, pełne szacunku zdjęcie wnętrza tradycyjnego kościoła katolickiego z kapłanem trzymającym krucyfiks podczas modlitwy przy ołtarzu, symbolizujące głęboką wiarę i tradycję.
Kurialiści

Techno, „uwielbienie” i handel emocjami: Kokotek jako katechumenat modernizmu

Konferencja Episkopatu Polski informuje o zakończeniu Festiwalu Życia w Kokotku – tygodniowej imprezie namiotowej dla młodzieży, łączącej koncerty zespołów rozrywkowych (m.in. Dżem, Skytech, C-Bool), technoremiksy pieśni religijnych („Abba Ojcze” i „Pan jest pasterzem moim”), „wieczory uwielbienia”, plenerowe „msze”, masowe „komunie” i długie kolejki do spowiedzi. Organizatorzy (Oblackie Duszpasterstwo Młodzieży NINIWA, przy współpracy diecezji i zakonów, pod patronatem honorowym KEP i patronatem medialnym KAI) ogłaszają sukces frekwencyjny, emocjonalne „naładowanie duchowych baterii” i zapowiadają edycję 2026. Całość sprowadzono do sloganu: „Życie, radość, Bóg”, gdzie muzyczny hedonizm i psychologiczny entuzjazm zastępują kult Boga w duchu i prawdzie.

Reverentna scena liturgiczna na Jasnej Górze z krucyfiksem, świecami i kapłanem w vestiach, oddająca duchową atmosferę modlitwy i wiary katolickiej.
Kurialiści

„Dzieło Nowego Tysiąclecia” na Jasnej Górze: humanitarny pomnik kultu człowieka zamiast królowania Chrystusa

„Dzieło Nowego Tysiąclecia” na Jasnej Górze: humanitarny pomnik kultu człowieka zamiast królowania Chrystusa

Biuro Prasowe KEP zapowiada obchody 25-lecia Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia” na Jasnej Górze (19 lipca), z Mszą na szczycie pod przewodnictwem nuncjusza Antonio Guido Filipazziego, częścią integracyjną i koncertem w Bazylice Jasnogórskiej. Wskazuje, że Fundacja sfinansowała stypendia o łącznej kwocie ok. 250 mln zł, promuje „dziedzictwo papieża Polaka”, a celem od początku była edukacyjna i społeczna pomoc młodzieży z niezamożnych rodzin, inspirowana przez bpa Jana Chrapka jako odpowiedź na bezrobocie. Całość utrzymana jest w tonie samopochwalnego humanitaryzmu i utylitaryzmu społecznego, gdzie centrum stanowi nie Chrystus, lecz projekt socjalno-wizerunkowy; to programowa amnezja nadprzyrodzoności i przekształcenie Jasnej Góry w forum humanistycznych celebracji.

Religijna scena katolicka w świątyni, kapłan modlący się przed ołtarzem z krucyfiksem i świecami, w otoczeniu witraży świętych, ukazująca wiarę i pokorę.
Kurialiści

Moralizatorskie frazesy zamiast katolickiej nauki: „antysemityzm” jako dogmat posoborowego humanitaryzmu

Moralizatorskie frazesy zamiast katolickiej nauki: „antysemityzm” jako dogmat posoborowego humanitaryzmu

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski publikuje krótkie oświadczenie kard. Grzegorza Rysia, „przewodniczącego” Komitetu KEP ds. Dialogu z Judaizmem (11 lipca 2025), w którym hierarcha oznajmia: „antysemityzm w każdej postaci jest, zgodnie z nauczaniem Kościoła, grzechem i złem moralnym” oraz że „negowanie Zagłady jest kłamstwem i stawia człowieka po stronie oprawców, a nie ofiar”. Całość jest pozbawioną kontekstu teologicznego deklaracją polityczno-moralną, podaną jako autorytatywny wyrok „Kościoła”. Zamiast katolickiej soteriologii i dogmatu – mamy świecki moralizm i kult historycznych narracji.

Ksiądz w tradycyjnych szatach przed dużym krucyfiksem w historycznym kościele, wyraz skupienia i modlitwy
Kurialiści

Kult cyfrowego władcy i humanitarne frazesy zamiast panowania Chrystusa

Cyfrowy prymas dialogu: propaganda „Leona XIV” zamiast wiary katolickiej

Biuro Prasowe KEP promuje wydanie „L’Osservatore Romano”, relacjonujące pierwsze tygodnie pontyfikatu Leona XIV. Tekst eksponuje: medialny wizerunek „papieża internetu”, przemówienia o „kulturze komunikacji”, uroczyste objęcie Lateranu, masowe jubileusze rodzin i seniorów, nabożeństwo do „Matki Bożej Dobrej Rady” w Genazzano, sportowe sympatie i audiencje, watykańskie beatyfikacje, a także apel Stolicy Apostolskiej w ONZ o ochronę ludności i rozbrojenie, oraz święcenia prezbiteratu dla diakonów rzymskich; numer kończy publikacja polskich tłumaczeń dokumentów. Całość to apologetyka instytucjonalnego PR-u, przy całkowitym przemilczeniu dogmatu, łaski uświęcającej, prymatu królowania Chrystusa i obowiązku posłuszeństwa niezmiennej Tradycji.

Szanowny obraz tradycyjnego katolickiego wnętrza kościoła z kapłanem trzymającym krucyfiks podczas Mszy, podkreślający pobożność i wiarę.
Kurialiści

Kult kierowcy zamiast królowania Chrystusa: tygodniowy festyn MIVA jako symptom apostazji

Kult kierowcy zamiast królowania Chrystusa: tygodniowy festyn MIVA jako symptom apostazji

Biuro Prasowe KEP informuje o XXVI Ogólnopolskim Tygodniu św. Krzysztofa (20–27 lipca), obchodzonym pod hasłem: „Z nadzieją niesiemy Chrystusa na krańce świata”, wraz z akcją „1 grosz za 1 kilometr” na środki transportu dla misjonarzy MIVA Polska. Kulminacją mają być Msze i „błogosławieństwa” kierowców oraz poświęcenia pojazdów w Krakowie (Sanktuarium św. Jana Pawła II i Łagiewniki), z udziałem Leszka Leszkiewicza i Jana Piotrowskiego. W zapowiedziach dominują apele o bezpieczeństwo drogowe, „dobre zasady za kierownicą” i humanitarny sens akcji, ściśle związanej z jubileuszem MIVA Polska i tzw. Rokiem Nadziei. Wybrzmiewa naturalistyczna katecheza o trzeźwości, opanowaniu i kulturze jazdy, nieobciążona ani ostrzeżeniem o konieczności łaski uświęcającej, ani o grzechu śmiertelnym, ani o celu nadprzyrodzonym misyjnego posłania, które jest nawróceniem i chrztem narodów, a nie logistyką transportową. W istocie jest to festyn humanitaryzmu przykryty dewocyjnym słownictwem i zredukowanym kultem św. Krzysztofa.

Reformerowany kapłan modli się przed krucyfiksem w tradycyjnej katolickiej świątyni, symbolizując duchową głębię i oddanie wobec nauk Kościoła
Kurialiści

Ideologiczna instrumentalizacja grzechu: „antysemityzm” zamiast prawa Bożego

Ideologiczna instrumentalizacja grzechu: „antysemityzm” zamiast prawa Bożego
Portal episkopat.pl publikuje krótką deklarację Grzegorza Rysia, „kardynała” i metropolity łódzkiego, pełniącego funkcję „przewodniczącego” Komitetu KEP ds. Dialogu z Judaizmem (11 lipca 2025). Padają dwa zdania programowe: „antysemityzm w jakiejkolwiek formie jest, zgodnie z nauczaniem Kościoła, grzechem i złem moralnym” oraz „negowanie Holokaustu jest kłamstwem i staje po stronie sprawców, a nie ofiar”. Podsumowaniem jest moralistyczny apel w stylu biurokratycznej noty prasowej, pozbawiony jakiejkolwiek teologii nadprzyrodzonej, wezwania do nawrócenia do Chrystusa, lub prawdy o jedynym Zbawicielu – Panu naszym Jezusie Chrystusie. Teza: oto kliniczny przykład redukcji religii do politycznej etyki emocji i do świeckiej ideologii „dialogu”, w którym milczy Ewangelia, dogmat, łaska, nawrócenie, Królestwo Chrystusa i mandat misyjny Kościoła.

Szalony kapłan w tradycyjnych szatach przed ołtarzem z krucyfiksem, światło naturalne, podkreślające powagę i wiarę, obraz pełen szacunku i duchowości dla katolickiego bloga.
Posoborowie

„Nadzieja w nas”, nie w Chrystusie: katecheza bez łaski, bez krzyża, bez Kościoła

„Nadzieja w nas”, nie w Chrystusie: katecheza bez łaski, bez krzyża, bez Kościoła

Cytowany artykuł relacjonuje wystąpienia „ojców” Adama Szustaka i Tomasza Nowaka podczas tzw. Katechez Jubileuszowych w Casa Polonia w Rzymie, w ramach wydarzenia „Jubileusz Młodzieży”. Prelegenci reinterpretują perykopę o Marcie i Marji, sprowadzając ją do psychologicznego przesłania „nadziei”, definiowanej jako to, że „Bóg zajmie się tobą”, że poprowadzi przez trud i „nie po twojemu”, a nawet że „Bóg ma większą nadzieję w nas”. Jednocześnie akcent pada na emocjonalne przykłady, medialne persony („Langusta na palmie”, „Strefa Wodza”) i programy dla młodzieży, przy całkowitym milczeniu o grzechu, łasce uświęcającej, pokucie, o ofierze Mszy, o konieczności uświęcającego posłuszeństwa Chrystusowi Królowi i o jedynym celu nadziei – życiu wiecznym. Konkluzja jest jednoznaczna: to nie katecheza, lecz naturalistyczna retoryka samopoczucia, w której „nadzieja” zostaje wprzęgnięta w kult człowieka i zamieniona w autosoteriologię.

Rewerentny obraz tradycyjnego katolickiego wnętrza kościoła z krucyfiksem i Biblią na ołtarzu, symbolizujący wiarę i tradycję katolicką.
Posoborowie

Newman jako „Doktor Kościoła”: legitymizacja modernizmu przez kult sumienia

Newman jako „Doktor Kościoła”: legitymizacja modernizmu przez kult sumienia

Cytowany artykuł informuje, że Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej przekazało decyzję „papieża” Leona XIV o nadaniu św. Johnowi Henry’emu Newmanowi tytułu Doktora Kościoła. Podkreśla jego drogę od anglikaństwa do „katolicyzmu”, rzekomą obronę ludzkiego sumienia, zasługi w teologii dogmatycznej, a także wpływ jako prekursora intuicji Soboru Watykańskiego II. Przywołuje akcenty biograficzne (Ruch Oksfordzki, Oratorium, kardynał kreowany przez Leona XIII), beatyfikację przez Benedykta XVI i „kanonizację” przez Franciszka oraz cytuje najnowszą encyklikę Dilexit nos, gdzie Newman wskazywany jest jako wzór „dialogu serc” i pobożności eucharystycznej. Zasadniczy przekaz: wyniesienie Newmana ma umocnić soborowe rozumienie sumienia, religii i Kościoła, a więc projekt modernistycznej rewolucji pod szatą tradycji. To nie uhonorowanie katolicyzmu integralnego, lecz jego instrumentalizacja.

Rekonstrukcja tradycyjnej katolickiej mszy z ołtarzem, krucyfiksem i modlącym się kapłanem, ukazująca autentyczną wiarę i kult religijny.
Kurialiści

Jubileusz Młodzieży w Rzymie: naturalistyczna pedagogika zamiast katolickiej wiary

„Miłość–nadzieja–wiara”: odwrócona cnota i pedagogika bez łaski. Rachunek z posoborowym humanitaryzmem

Cytowany artykuł relacjonuje inicjatywę „katechez” w Casa Polonia podczas Jubileuszu Młodzieży w Rzymie, prowadzonych przez „o.” Tomasza Nowaka i „o.” Adama Szustaka, promowanych hasłem „trzy kroki do spotkania z Bogiem: miłość, nadzieja i wiara”. Przewodnim motywem jest świadomie odwrócony porządek cnót teologalnych – „od miłości, przez nadzieję, do wiary” – rzekomo „na miarę współczesnych czasów”, inspirowany słowami „bpa” Grzegorza Suchodolskiego. Wypowiedzi mówią o potrzebie „bycia kochanym” jako psychologicznym preludium do wiary, o „przestrzeni przyjęcia”, „radości” i „najprostszych prawdach”. Całość wpisana jest w medialny entourage (Langusta na Palmie, Strefa Wodza), a narracja sprowadza religię do doświadczenia emocjonalnego, wyciszonej „przestrzeni” i wspólnotowej akceptacji. Konkluzja jest jednoznaczna: mamy do czynienia z pastoralnym naturalizmem, który – pod pozorem „katechez” – systematycznie rozmontowuje porządek nadprzyrodzony, niszcząc definicję wiary i cnót teologalnych.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.