krucyfiks

Rekoletka katolicka modląca się przy krucyfiksie w skromnej świątyni, ukazująca pokorę i oddanie Bogu, symbolizując wiarę i duchowe panowanie Chrystusa.
Posoborowie

Humanitarny aktywizm zamiast panowania Chrystusa: casus „Talitha Kum”

Humanitarny aktywizm zamiast panowania Chrystusa: casus „Talitha Kum”

Cytowany artykuł (Vatican News, 29 lipca 2025) przedstawia doroczny raport „Talitha Kum” – sieci osób zakonnych działających przeciwko handlowi ludźmi. Podkreśla liczby: „pomoc” dla 939 185 osób, w tym „ponad 400 tys. kobiet i dzieci”; wzrost interwencji (26%) w sferze „wsparcia psychologicznego”, „pomocy prawnej” i „szkoleń zawodowych”; akcentuje „prewencję” i „współpracę międzyreligijną”, „rzecznictwo” w dialogu politycznym oraz odniesienia do statystyk ONZ. Całość domyka naturalistyczna narracja mobilizacji oddolnej, bez jednego odwołania do łaski uświęcającej, sakramentów, grzechu, Krzyża i panowania Chrystusa Króla – to programowy manifest świeckiego humanitaryzmu przebrany w habit.

Reverentna scena katolicka z biskupem w tradycyjnych szatach przed krucyfiksem w starym kościele, pełna skupienia i wiary.
Posoborowie

Oslo między mitem „otwartości” a realną apostazją: dekonstrukcja programu bp. Hansena

Oslo między mitem „otwartości” a realną apostazją: dekonstrukcja programu bp. Hansena

Cytowany artykuł relacjonuje objęcie diecezji Oslo przez Fredrika Hansena, „biskupa” konwertytę, który wskazuje na rzekomy wzrost „otwartości” Norwegii na katolicyzm, przypomina „gwałtowny rozwój” liczebny wspólnoty (z 45 tys. do 250 tys. w ciągu 20 lat, głównie przez migrację), akcentuje pozytywne relacje mediów wokół śmierci „papieża” Franciszka i wyboru Leona XIV, zapowiada priorytety: „ewangelizację”, działalność charytatywną wobec „nowych form ubóstwa” oraz parafię jako miejsce Słowa, sakramentów i prowadzenia ku życiu wiecznemu; odwołuje się też do tysiąclecia męczeństwa św. Olafa (2030) i do motta „Lex Tua veritas” oraz wspomina, że latami używał brewiarza z 1962 r. Teza owej narracji jest jasna: budować „katolicyzm” zgodny z posoborowym konsensusem medialno-społecznym. To jednak nie katolicyzm, lecz polityczna fasada – i teologicznie jałowa konstrukcja, której milczenie o panowaniu Chrystusa Króla i o konieczności jedynego, integralnego wyznania wiary jest krzykiem apostazji.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.