Portal „Gość Niedzielny” podaje, że w atakach USA i Izraela na Iran zginęło co najmniej 1045 osób, w tym 181 dzieci. Dane pochodzą z irańskich mediów państwowych oraz organizacji HRANA. Artykuł skupia się wyłącznie na surowym bilansie liczbowym, całkowicie pomijając jakikolwiek kontekst moralny, teologiczny czy prawny. To typowe dla współczesnego…
Portal Więź.pl w artykule z 6 grudnia 2025 roku prezentuje rozmowę z Jędrzejem Dudkiewiczem, promującą jego książkę „Inny dom. Ludzie, system i granice wsparcia w polskich DPS”. Główna teza sprowadza się do postulatu „społeczeństwa bardziej solidarnego, empatycznego” opartego na procesie tzw. deinstytucjonalizacji domów pomocy społecznej. Autorzy całkowicie pomijają nadprzyrodzony wymiar miłosierdzia, redukując pomoc potrzebującym do świeckiego modelu socjalnego.
Portal eKAI (6 października 2025) informuje o zbiórce prowadzonej przez „siostry karmelitanki” z Woli Gułowskiej na remont tarasu w Domu Pomocy Społecznej św. Józefa. Placówka od 25 lat miałaby opiekować się 35 osobami starszymi, zapewniając im – według relacji – „przestrzeń życia pełną troski i szacunku”. Artykuł koncentruje się na technicznych aspektach remontu (zniszczone płytki, zalewanie stołówki), całkowicie pomijając duchowy wymiar dzieła miłosierdzia. W tekście nie znajdziemy ani słowa o Mszy Świętej, sakramentach czy życiu duchowym podopiecznych – co demaskuje naturalistyczne podstawy całej inicjatywy.
Portal Watykan relacjonuje wizytę Josefa D. Blotza, „Wielkiego Szpitalnika” tzw. Suwerennego Zakonu Maltańskiego na Ukrainie, gdzie organizacja ta chlubi się pomocą dla 4 milionów osób poszkodowanych w konflikcie. Wychwalana „skuteczność” i „profesjonalizm” działań okazuje się jedynie świecką namiastką prawdziwego dzieła miłosierdzia, pozbawioną nadprzyrodzonej perspektywy i podporządkowaną logice globalistycznego humanitaryzmu.
Portal Gość Niedzielny, powołując się na doniesienia agencji PAP, relacjonuje sytuację epidemii cholery w Sudanie, podkreślając skalę śmierci (40 ofiar w ciągu tygodnia), dramat „największego kryzysu humanitarnego świata” oraz działalność organizacji Lekarze bez Granic. Artykuł ogranicza się do naturalistycznej narracji o cierpieniu, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar katastrofy i obowiązek głoszenia Ewangelii jako jedynego lekarstwa na ludzkie nieszczęścia.
