Portal „Tygodnik Powszechny” (3 lutego 2026) prezentuje styczniowe rekomendacje kulturalne, gloryfikując dzieła przesiąknięte relatywizmem moralnym i kultem egzystencjalnego niepokoju. Artykuł pomija całkowicie perspektywę nadprzyrodzoną, redukując sztukę do narzędzia autoekspresji oderwanego od obiektywnego ładu Bożego.
Portal Tygodnik Powszechny (29 grudnia 2025) informuje o projekcie Weroniki Zalewskiej „Archiwum wahań”, który ma być prezentowany na Malta Biennale 2026. Instalacja wideo, wykorzystująca konwencję teleturnieju, ma rzekomo analizować „sposoby rozpoznawania, oceniania i porządkowania wiedzy” w kontekście polskiej transformacji ustrojowej. Kuratorka Ada Piekarska przedstawia to jako krytykę „jednoznacznych odpowiedzi” i próbę demaskacji mechanizmów masowej wyobraźni. W istocie jest to jednak kolejny przejaw postmodernistycznej dekonstrukcji obiektywnej prawdy, podszytej fałszywym dychotomicznym rozumieniem wolności.
„Projekt jest osadzony w polskim doświadczeniu transformacji ustrojowej, kiedy wchodzenie do systemu wolnorynkowego wiązało się z gwałtownym przyswajaniem zachodnich modeli wiedzy, kompetencji i sukcesu” – czytamy w komentowanym artykule. Już w tym zdaniu ujawnia się naturalistyczne założenie (contra Quas Primas Piusa XI), sprowadzające przemiany społeczne wyłącznie do poziomu ekonomiczno-kulturowego, przy całkowitym pominięciu kluczowego wątku duchowego: walki o zachowanie katolickiej tożsamości narodu w obliczu zalewu liberalnej rewolucji.
Portal Tygodnik Powszechny przedstawia Kingę Głyk jako jazzową wirtuozkę, której „kariera nabrała rozpędu” dzięki viralowemu nagraniu coveru „Tears in Heaven” Erica Claptona. Artykuł podkreśla rodzinne korzenie artystki w muzyce jazzowej, „naturalne” podejście do edukacji muzycznej poza systemem szkolnym oraz siedem albumów w dyskografii, łączących jazz z rockiem i funkiem. Wiosną 2026 roku Głyk ma ruszyć w trasę koncertową „The Chapters Tour” po siedmiu polskich miastach. W całym tym zachwycie nad „ekspresją wynikającą z wielkiej radości gry” kompletnie pominięto pytanie o moralny i duchowy wymiar sztuki w katolickim rozumieniu.
Portal Tygodnik Powszechny (25 listopada 2025) prezentuje trzy książki młodych autorów jako „literacką dywersję” przeciwko „świętościom”. Mateusz Górniak (Pięć adaptacji), Emilia Konwerska (Rzeczy robione specjalnie) oraz Anna Zawadzka (Gorycz) mają rzekomo przekraczać „dychotomię terapeutyczno-emancypacyjną” współczesnej literatury, proponując „drobne sabotaże” wobec rzeczywistości. Artykuł Magdaleny Nowickiej-Franczak gloryfikuje tę twórczość jako akt wyzwolenia od „narcyzmu” i „pielęgnowania traum”, nie dostrzegając, że jest to jedynie przejaw duchowego bankructwa pokolenia odciętego od łaski.
Portal Więź.pl (18 listopada 2025) prezentuje analizę utworu Pink Floyd „Wish You Were Here” jako rzekomego arcydzieła melancholii, pomijając całkowicie nadprzyrodzony wymiar ludzkiego cierpienia. Dam…
