Portal eKAI (30 września 2025) relacjonuje wystąpienie „biskupa” gliwickiego Sławomira Odera podczas pielgrzymki duchowieństwa diecezji gliwickiej w Miasteczku Śląskim, gdzie hierarcha wezwał do odnowienia świadomości kapłańskiej jako „pielgrzymowania nadziei”.
Portal eKAI (15 października 2025) relacjonuje uroczystości 100-lecia Archidiecezji Gdańskiej, podczas których nuncjusz apostolski „abp” Antoni Guido Filipazzi przewodniczył Mszy w katedrze oliwskiej. W kazaniu odczytanym przez „bpa” Wiesława Szlachetkę, „kard.” Dominik Duka, określony jako „legat papieski”, snuł rozważania o trwaniu w Chrystusie, nawiązując do historii Gdańska i roli neo kościoła w czasach „Solidarności”. W wydarzeniu uczestniczyli „biskupi” zgromadzeni na 402. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski, a powitalne słowa wygłosił „abp” Tadeusz Wojda, przewodniczący KEP. Całość stanowi groteskowy spektakl odciętej od łaski struktury, usiłującej nadać sakralny sznyt własnemu upadkowi.
Portal eKAI (28 października 2025) relacjonuje przemówienie Leona XIV podczas obchodów 60-lecia deklaracji „Nostra aetate”. „Papież” podkreśla „przełomowy charakter” dokumentu, nazywając go „ziarnem nadziei” które przekształciło się w „potężne drzewo” dialogu międzyreligijnego. Wystąpienie pełne jest apeli o „pielgrzymowanie razem w nadziei”, „braterskie traktowanie każdego człowieka” oraz „przezwyciężanie podziałów”.
Portal Więź.pl (30 października 2025) prezentuje wywiad z Martą Młyńską, propagatorką świeckich metod walki z wypaleniem zawodowym. Artykuł redukuje ludzkie cierpienie do psychologicznego syndromu, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar ludzkiej egzystencji i prawdziwe źródło duchowej pustki.
Portal Opoka (30 października 2025) relacjonuje zniszczenia polskiej misji w Maggotty na Jamajce po przejściu huraganu Melissa. „Armagedon, misja zdemolowana” – tak świecka misjonarka Marta Socha opisuje stan placówki prowadzonej przez „księdza” Marka Bzinkowskiego z diecezji kieleckiej. Artykuł koncentruje się na materialnych stratach: zniszczonym ośrodku zdrowia, zerwanych dachach i „programach edukacyjnych, medycznych i wspierających zatrudnienie”. Brakuje jakiejkolwiek wzmianki o stanie życia sakramentalnego, modlitwie przebłagalnej czy teologicznej refleksji nad dopustem Bożym.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) publikuje artykuł abp. Grzegorza Rysia, w którym autor komentuje fragment Ewangelii Łukasza (12,54-59) o rozeznawaniu „znaków czasu”. Ryś przedstawia sumienie jako narzędzie pozwalające uniknąć sądu ostatecznego poprzez wewnętrzne pojednanie: „Masz sumienie! Nie potrzebujesz bać się ostatecznego sądu, o ile po drodze osądzisz się sam – «sam z siebie rozeznasz to, co jest słuszne»”. Autor określa to jako „bardzo dobrą nowinę”, dodając że pobożność bez słuchania sumienia to „obłuda”. Tekst całkowicie pomija nadprzyrodzony wymiar łaski i sakramentalnego pojednania, redukując wiarę do psychologicznego samobadania.
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) prezentuje rozmowę z Martą Młyńską na temat wypalenia zawodowego, redukując problem do psychologicznych technik samozarządzania przy całkowitym pominięciu nadprzyrodzonej perspektywy ludzkiego cierpienia.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) publikuje rozmowę z Martą Młyńską, rzekomą specjalistką od zdrowia psychicznego, promującą naturalistyczną wizję walki z wypaleniem zawodowym. Artykuł pełen jest modernistycznych założeń, redukujących człowieka do poziomu biologicznego mechanizmu wymagającego jedynie technicznych poprawek.
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) prezentuje wywiad z Martą Młyńską poświęcony problemowi wypalenia zawodowego. Autorka książki „Wypalona” diagnozuje współczesne społeczeństwo jako „…
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) przedstawia działalność Caritas Polska z okazji 35-lecia istnienia organizacji. Artykuł eksponuje programy pomocy materialnej: jadłodajnie, wsparcie dla bezdomnych, stypendia dla młodzieży oraz międzynarodową pomoc humanitarną. Autorzy chwalą „godnościowe” podejście polegające na „towarzyszeniu” bez oceniania, podkreślając rolę wolontariuszy i „profesjonalizm” struktur. Milczenie o nadprzyrodzonym celu dzieł miłosierdzia odsłania prawdziwe oblicze posoborowej pseudocharytatywności.
