Portal Opoka relacjonuje eskalację przemocy w Strefie Gazy, gdzie premier Izraela Benjamin Netanjahu nakazał „natychmiastowe potężne ataki” po rzekomym naruszeniu rozejmu przez Hamas. Wzajemne oskarżenia o łamanie zawieszenia broni, spory o zwrot ciał zakładników oraz amerykańskie mediacje stanowią tło konfliktu, podczas gdy organizacje religijne koncentrują się na powierzchownych akcjach ekologicznych.
Portal Opoka relacjonuje deklarację szefowej Komisji Europejskiej Ursuli von der Leyen o gotowości do pokrycia potrzeb finansowych Ukrainy „tak długo, jak to będzie konieczne” (28 października 2025). Premierzy krajów nordyckich popierają konfiskatę zamrożonych rosyjskich aktywów, podczas gdy Belgia obawia się prawnych konsekwencji takiego kroku. Cała dyskusja toczy się w kategoriach czysto utylitarnych, całkowicie pomijając moralne i teologiczne implikacje konfliktu.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) przedstawia recenzję dwóch norweskich filmów: „Być kochaną” Lilji Ingolfsdottir oraz „Miłość” Daga Johana Haugeruda. Autorka, Anita Piotrowska, chwali „wnikliwość” i „dojrzałość” tych produkcji w analizie współczesnych relacji, podkreślając ich rzekome odkrywanie „paradoksów i niuansów dzisiejszych związków”. W centrum narracji znajduje się Maria – bohaterka zmagająca się z „emocjonalno-erotycznymi zawiłościami” w „czasach płynnej nowoczesności” – oraz wątek „patologicznego dawania” w relacjach, które prowadzą do „finałowego oczyszczenia” poprzez psychoterapię. Drugi film eksploruje „lęki przed angażowaniem się” w epoce aplikacji randkowych, przedstawiając rozmowy „pełne niedopowiedzeń” w „melancholijnym” Oslo. Artykuł promuje kino, które „ucieka od poradnikowej gadki”, jednocześnie gloryfikując terapeutyczny indywidualizm i relatywizm moralny jako nowe dogmaty.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) publikuje artykuł Zuzanny Radzik pt. „Antysemityzm trzeba traktować śmiertelnie poważnie. Wierzę, że da się to robić, jednocześnie krytycznie patrząc na wojnę w Gazie i politykę Izraela”. Autorka, określana jako „teolożka”, usiłuje rozdzielić krytykę państwa żydowskiego od zjawiska antysemityzmu, powołując się na własne doświadczenia z pobytu w Jerozolimie. Twierdzi, że „antysemityzm w Polsce i w Europie nigdy nie zniknął”, jednocześnie ostrzegając przed używaniem antysemickich klisz przy okazji dyskusji o konflikcie izraelsko-palestyńskim. Całość stanowi klasyczny przykład modernistycznej dialektyki, gdzie pozorna obrona prawdy służy relatywizacji doktrynalnych zasad.
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) prezentuje rozmowę z Martą Młyńską na temat wypalenia zawodowego, redukując problem do psychologicznych technik samozarządzania przy całkowitym pominięciu nadprzyrodzonej perspektywy ludzkiego cierpienia.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) publikuje rozmowę z Martą Młyńską, rzekomą specjalistką od zdrowia psychicznego, promującą naturalistyczną wizję walki z wypaleniem zawodowym. Artykuł pełen jest modernistycznych założeń, redukujących człowieka do poziomu biologicznego mechanizmu wymagającego jedynie technicznych poprawek.
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) prezentuje wywiad z Martą Młyńską poświęcony problemowi wypalenia zawodowego. Autorka książki „Wypalona” diagnozuje współczesne społeczeństwo jako „…
Śmierć bez Krzyża: rytuał samoubóstwienia
„Bez księdza, proszę” – w odpowiedzi na pytanie o kapłana.
Warszawski Wilanów stał się teatrem modernistycznej rewolucji w podejściu do śmierci. Ewa, żona zma…
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) przedstawia tekst Olgi Drendy zachwalający rzekomą „pojemność” ludzkiej głowy dla równoczesnego przyjmowania sztuki wysokiej i kultury masowej. Autorka z satysfakcją odnotowuje tłumy w galeriach sztuki, by zaraz zrelatywizować wartość tego zjawiska stwierdzeniem: „odbiorca kultury i zwyczajny klient to ten sam człowiek”. Cały wywód sprowadza się do tezy, że „nie ma tu żadnego albo-albo” między prawdziwą sztuką a rozrywkową tandetą, gdyż „przeciętna ludzka głowa jest pojemna”.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) przedstawia protesty młodzieży w Maroku, Nepalu i Bangladeszu jako „zmęczenie kierunkiem modernizacji”, pomijając całkowicie ich duchowe korzenie w odrzuceniu Social Reign of Christ the King (Społecznego Panowania Chrystusa Króla). Artykuł wpisuje się w laicką narrację redukującą ludzki bunt do roszczeń socjoekonomicznych, gdy tymczasem jest to jawny przejaw kryzysu cywilizacji odrzucającej prawa Boże.
