krzyż – Strona 78 – Ethos Catholicus

Duchowy katolicki kapłan w liturgicznym stroju, modlący się w sanktuarium z krzyżem, w otoczeniu historycznych elementów kościoła, wywołujący uczucie szacunku i pobożności.

„Radość albo nic”? Modernistyczna ucieczka od krzyża i prawdy wiary

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Więź.pl (07 sierpnia 2025) relacjonuje kazanie Damiana Muskusa, „biskupa” pomocniczego w Krakowie, wygłoszone do pielgrzymów ze Skawiny. Główne tezy: pielgrzymowanie jako „droga przemiany”, „Radość jest niezbitym znakiem obecności Boga. Nie ma chrześcijaństwa bez radości”, potępienie „polaryzacji” i „podziałów”, postulowanie piękna Boga objawiającego się w „najuboższych i słabych” oraz zapewnienie, że każdy jest „umiłowany i wybrany”. Tekst pomija prawdę o grzechu śmiertelnym, potrzebę pokuty, konieczność stanu łaski i wyłączność Królestwa Chrystusa nad narodami; zastępuje teologię Ofiary soteriologicznym personalizmem i emocjonalizmem. To jest program pastoralny bez krzyża i bez łaski — naturalistyczny projekt psychologicznej autoterapii nazwany „Ewangelią”.

Kardynał w sutannie z krucyfiksem przed ołtarzem, wyraz głębokiej wiary i pokory, w otoczeniu świątyni z witrażami, symbolizujący autorytet i oddanie Bogu w tradycyjnym katolickim stylu.

Posoborowie

„Bezpieczeństwo przede wszystkim” jako nowa religia człowieka. Demaskacja naturalistycznej mantry

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Opoka relacjonuje tekst Thomasa Fickleya i o. Marka Perkinsa (First Things), którzy twierdzą, że slogan „bezpieczeństwo przede wszystkim” jest błędny i demoralizujący, bo paraliżuje wychowanie do cnoty, osłabia męstwo młodych mężczyzn i wypacza ocenę ryzyka; proponują zasadę „bezpieczeństwo po trzecie” oraz program formacji młodzieży męskiej poprzez kontrolowane ryzyko i pracę fizyczną, z akcentami na odwagę, kompetencję i mentoring.
Artykuł jednak milczy o łasce, celu nadprzyrodzonym, panowaniu Chrystusa Króla i porządku wiecznym, redukując moralność do humanistycznego treningu cnót bez Boga – co jest klasycznym naturalizmem.

Sanktuarium katolickie z kapłanem przy ołtarzu, ukazujące królestwo Chrystusa w kontekście duchowej i moralnej prawdy, w realistycznym stylu, pełne szacunku i emocjonalnego wyrazu.

Świat

Tunelowe eldorado Hamasu i milczenie o królowaniu Chrystusa

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal Opoka relacjonuje, że przed napaścią na Izrael jesienią 2023 r. Hamas ukrył w tunelach Strefy Gazy 700 mln dolarów oraz setki milionów szekli, co – według BBC – pozwala tej organizacji utrzymywać dyskretny system wypłat dla ok. 30 tys. swoich ludzi. Opisano mechanikę kurierów, zarzuty Izraela o przejmowanie pomocy humanitarnej, frustrację cywilów, a także bilans ofiar i impas negocjacji. Całość utrzymana jest w tonie czysto geopolitycznym i humanitarnym, z całkowitym przemilczeniem nadprzyrodzonego porządku, prawa Bożego i królowania Chrystusa nad narodami – co jest najcięższą skazą tekstu i tezą niniejszej analizy.

Realistyczne zdjęcie katolickiego kościoła z kapłanem klęczącym przed ołtarzem, symbolizujące pokorę i wierność tradycji.

Posoborowie

„Pokój bezbronny i rozbrajający”: liturgiczny humanitaryzm zamiast królowania Chrystusa

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal (brak wskazanego źródła w leadzie; data widoczna w stopce: 07 sierpnia 2025) relacjonuje apel kard. Matteo Zuppiego, przewodniczącego włoskiej Konferencji Episkopatu, o „wzmożone modlitwy” o pokój bezbronny i rozbrajający, w odpowiedzi na „naglący apel” „papieża” Leona XIV. Zalecono użycie posoborowych formularzy Mszy „O pokój i sprawiedliwość” oraz „W czasie wojny i zamieszek”, dopisanie próśb w Liturgii Godzin i organizację adoracji, wraz z błaganiem do „Króla Pokoju”, by oddalił wojnę. Tekst akcentuje emocjonalny ton „grozy i łez wojny”, przemilczając przyczyny, warunki pokoju i królewskie panowanie Chrystusa nad narodami. To nie wzywa do nawrócenia i poddania się Prawu Bożemu, lecz do bezkrwawej kapitulacji przed naturalizmem i politycznym status quo.

Scena kościelna z kapłanem odprawiającym Mszę świętą, wierni w modlitwie, w otoczeniu sakralnych obrazów i krzyża, wyraz szacunku i pobożności.

Posoborowie

Afrykański „Kościół-rodzina” bez Chrystusa Króla: program naturalistycznej utopii

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Vatican News publikuje rozmowę z Fridolinem Ambongo, ponownie wybranym przewodniczącym SECAM, po zgromadzeniu w Kigali (4 sierpnia), gdzie biskupi obradowali nad hasłem: „Chrystus źródłem nadziei, pojednania i pokoju: wizja Kościoła-Rodziny Bożej w Afryce na najbliższe 25 lat (2025–2050)”. Hierarcha akcentuje odpowiedzialność politycznych przywódców za kryzysy, wzywa do „prawdziwego nawrócenia” afrykańskich ochrzczonych, promuje „dialog” oraz inicjatywy pojednawcze z protestantami, a jako cel stawia „widoczność” i „równość” afrykańskiego „Kościoła-siostry” w ramach globalnej struktury oraz potrzebę teologii osadzonej w „afrykańskich realiach”. Konkluzja wywiadu: ogromny potencjał Afryki i program budowania pozycji instytucjonalnej. Teza: pod humanitarną retoryką kryje się naturalistyczna redukcja katolickiej religii i ekumenistyczne rozmycie dogmatu, z całkowitym przemilczeniem łaski, grzechu, Ofiary Mszy i panowania Chrystusa nad narodami.

Siedzący kapłan modlący się przed krucyfiksem w prostym wnętrzu kościoła, ukazujący głęboką pobożność i pokorę.

Świat

Humanitarny lament bez łaski: Ōe i „Hiroszima” jako ideologia bez Boga

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Cytowany artykuł publikuje fragmenty książki Kenzaburō Ōe „Zapiski z Hiroszimy” (PIW, 2024; tłum. Dariusz Latoś), wspominając 80. rocznicę zrzucenia bomby atomowej na Hiroszimę. Tekst przedstawia samobójstwo wdowy po poecie Sankichim Tōge, przywołuje twórczość Tamikiego Hary i opisuje niedostateczną opiekę nad hibakusha, zwłaszcza na Okinawie. Autor protestuje przeciw obojętności państwa, piętnuje ignorancję medyczną i apeluje o działania na rzecz ofiar atomowych. Całość akcentuje ból, godność i psychologiczne rany, budując horyzontalną etykę „pokoju” i humanitaryzmu. Konkluzja: to emocyjny manifest naturalizmu, w którym milczenie o łasce, grzechu, sądzie i Chrystusie zdradza duchową pustynię i zamianę dobra nadprzyrodzonego na ideologię społecznego sentymentalizmu.

Sakramentalna scena modlitewna na zewnątrz, grupa katolickich duchownych modlących się przed krzyżem podczas uroczystości w Hiroszimie, w spokojnej, poważnej atmosferze, symbolizującą pokutę i nadzieję w Boga.

Posoborowie

Hiroszima jako pretekst do naturalistycznej homiletyki: demontaż retoryki kard. Cupicha

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Vatican News relacjonuje homilię Blase’a Cupicha, metropolity Chicago, wygłoszoną w Hiroszimie w 80. rocznicę zrzucenia bomby atomowej. Kaznodzieja zestawia światło Przemienienia Pańskiego na Taborze z „oślepiającym światłem” eksplozji nuklearnej; wzywa do „pamiętania, podążania razem i ochrony” – trzech „imperatywów” zaczerpniętych z wystąpień Franciszka w Hiroszimie (2019); kładzie nacisk na odpowiedzialność za „wspólny dom”, potępia podziały i nacjonalizmy, definiuje pokój jako wspólnotową drogę troski i współochrony, a nadzieję – jako obecnościową ufność „dziś”, niezależnie od „ciemnych chmur zamieszania”. Całość spięta jest wezwaniem do modlitwy za zmarłych i „podążania nowymi drogami w budowaniu pokoju”. Jednym zdaniem: jest to przykład skrajnie naturalistycznej homiletyki, która zaciera porządek nadprzyrodzony łaski, królewski prymat Chrystusa i moralną doktrynę Kościoła o wojnie, państwie i karze.

Reverentna scena katolicka z duchownym modlącym się przed krzyżem w kościele, symbolizująca wiarę i duchową głębię

Posoborowie

Pacyfistyczne miraże „Leona XIV” wobec grozy atomu: milczenie o Królu, który jedynie daje pokój

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje wypowiedź „papieża” Leona XIV podczas audiencji ogólnej w Watykanie z okazji 80. rocznicy Hiroszimy i Nagasaki. „Leon XIV” zapewnia o modlitwie za ofiary oraz stwierdza, że wydarzenia te są „uniwersalnym ostrzeżeniem” przed wojną i bronią nuklearną. Następnie apeluje, by „złudne poczucie bezpieczeństwa oparte na groźbie wzajemnego zniszczenia ustąpiło miejsca narzędziom sprawiedliwości, praktyce dialogu i zaufaniu do braterstwa”. Język oraz treść wpisują się w posoborowy humanitaryzm bez Krzyża i bez królowania Chrystusa, co samo w sobie stanowi wyrok: mówienie o pokoju poza panowaniem Chrystusa Króla jest jałowym frazesem i duchowym oszustwem.

Tradycyjna katolicka liturgia w kościele, kapłan podczas Mszy, krzyż na ołtarzu, wierni modlący się, atmosferę skupienia i pobożności

Kurialiści

Liturgia pod patronatem „państwa”: humanitarny patos zamiast królowania Chrystusa

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski relacjonuje Mszę w intencji Ojczyzny i Prezydenta RP sprawowaną w warszawskiej archikatedrze 6 sierpnia, której przewodniczył Wojciech Polak, a homilię wygłosił Adrian Galbas. W obecności Antoniego Guido Filipazziego i innych hierarchów kaznodzieja apelował do prezydenta, by był „symbolem jedności”, by polegał na „łasce Bożej”, dobrym zespole i własnych przymiotach, a ostatecznie nie utracił z oczu celu wiecznego. Cytat Seneki, wzmianka o Taborze i Kalwarii, potępienie plemiennych podziałów i katalog wyzwań politycznych tworzą ramę przesłania: pokojowe współistnienie, sprawność państwa i modlitwa o błogosławieństwo. Teza: w tym liturgicznym spektaklu Królestwo Chrystusa zostało zastąpione republiką cnót obywatelskich.

Rewerentne ujęcie katolickiego księdza modlącego się przed krzyżem w tradycyjnym kościele, symbol wiary i pokory.

Posoborowie

„Miłość uprzedzająca” bez Krzyża: naturalistyczna redukcja Przemienienia

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

eKAI (06 sierpnia 2025) relacjonuje wystąpienie „papieża” Leona XIV do Polaków podczas audiencji generalnej, w którym znalazły się życzenia i pouczenia moralno-psychologiczne związane ze świętem Przemienienia Pańskiego, a także streszczenie katechezy: akcent na „miłość uprzedzającą”, „gesty gotowości”, „przebaczenie ofiarowane z góry”, „przygotowanie Paschy” w życiu oraz sugestia, że „Jezus pragnie szczęścia człowieka” i „czeka na odpowiedź” ze strony człowieka. Cytowany artykuł relacjonuje również elementy folklorystyczne obecnych grup. Zasadniczy problem: naturalistyczne spłaszczenie tajemnicy Przemienienia i Paschy do sentymentalnych dyrektyw, przy jednoczesnym milczeniu o stanie łaski, ofierze przebłagalnej i królewskim panowaniu Chrystusa nad narodami.