Portal Opoka (16 maja 2026) publikuje komentarz ks. Rafała Hołubowicza z okazji święta św. Andrzeja Boboli, w którym pojawiają się słowa o zwycięstwie Chrystusa, o męczeństwie za wiarę i o jedności. Tekst ten, choć z pozoru niewinny, stanowi kolejny przykład systemowej niemocy posoborowego „Kościoła” w przekazywaniu pełnej prawdy wiary katolickiej….
Portal Opoka (9 maja 2026) publikuje komentarz liturgiczny ks. Rafała Hołubowicza, który na pierwszy rzut oka wydaje się potwierdzać wierność Ewangelii wobec nienawiści świata. Jednakże przy analizie doktrynalnej ujawnia się typowa dla posoborowego neokościoła pustka: brak jakiejkolwiek wzmianki o stanie łaski uświęcającej, o sakramencie pokuty, o konieczności ważnych sakramentów, o…
Portal Opoka (21 października 2025) publikuje komentarz ks. Rafała Hołubowicza do fragmentu Listu do Rzymian, w którym autor deklaruje: „Teraz jednak dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie, nie ma już potępienia”, interpretując to jako „wykupienie całej ludzkości z niewoli grzechu”. Tekst sugeruje rzekome „nowe prawo Ducha” zastępujące Torę, wzywając do „życia według Ducha” przy jednoczesnym przemilczeniu koniecznych warunków łaski uświęcającej. Ten pozornie pobożny wywód okazuje się kolejną próbą przemycenia modernistycznej herezji uniwersalnego zbawienia.
Ks. Rafał Hołubowicz na łamach portalu Opoka, korzystając z czasu oktawy Zmartwychwstania Pańskiego, podejmuje refleksję nad biblijnym nakazem „słuchania bardziej Boga niż ludzi”. Choć autor wzywa do autentycznego świadectwa katolickiego w dzisiejszym świecie, to w kontekście współczesnej rzeczywistości religijnej, jego słowa stają się dramatycznym świadectwem duchowej schizofrenii, w której…
Portal Opoka (16 października 2025) publikuje rozważania ks. Rafała Hołubowicza na temat kryzysu powołań kapłańskich. Autor diagnozuje problem jako konsekwencję „kryzysu wiary w realną obecność Chrystusa w Eucharystii”, powołując się przy tym na tzw. „papieża” Benedykta XVI. Jako remedium sugeruje powrót do „Liturgii sprawowanej w rycie przedsoborowym”, wskazując na francuskie doświadczenia odrodzenia wiernych.
Portal Opoka (6 kwietnia 2026) publikuje tekst „ks.” Rafała Hołubowicza pt. „Chrystus zmartwychwstał”, stanowiący sentymentalny komentarz do liturgii Wigilii Paschalnej, w którym autor usiłuje nakreślić obraz przejścia ze śmierci do życia poprzez pryzmat historii zbawienia. Tekst ten, osadzony w realiach modernistycznej sekty okupującej polskie ambony, jawi się jako jaskrawy przykład…
Portal Opoka (02.10.2025) informuje o rozważaniu autorstwa księdza Rafała Hołubowicza, które rzekomo nawiązuje do fragmentów z Księgi Barucha i Ewangelii św. Łukasza. Tekst sugeruje, że „Bóg nigdy się nie poddaje” wobec ludzkich słabości, a człowiek ma „nie ulegać zniechęceniu” nawet w sytuacjach grzechu czy porażki. Autor podkreśla, że „wartość człowieka” polega na byciu „umiłowanym dzieckiem Boga”, niezależnie od jego stanu moralnego. Wspomina o „miłosierdziu” i powrocie do „ramion Ojca”, lecz bez wskazania konkretnych warunków tego nawrócenia. Ten pozornie pobożny wywód w istocie stanowi klasyczny przykład modernizmu, który relatywizuje konieczność łaski uświęcającej i pomniejsza groźbę wiecznego potępienia.
Portal Opoki w komentarzu liturgicznym na 14 marca 2026 roku prezentuje rozważanie ks. Rafała Hołubowicza na temat modlitwy, oparte na przypowieści o faryzeuszu i celniku. Kaznodzieja słusznie piętnuje faryzejską pychę i wzywa do pokory, jednak czyni to w oderwaniu od katolickiego rozumienia kultu, ofiary i sakramentów. Całość wpisuje się…
Portal Opoka (6 lutego 2026) publikuje komentarz „ks.” Rafała Hołubowicza do czytań liturgicznych, rzekomo ukazujący „serce rozumne” Salomona jako wzór rozeznania duchowego. Autor sugeruje, iż prawdziwa mądrość polega na „patrzeniu na rzeczywistość oczami Boga”, jednocześnie dokonując subtelnej apologetyki współczesnego kleru i relatywizując pojęcie łaski.
Portal Opoka (29 stycznia 2026) publikuje komentarz ks. Rafała Hołubowicza, który na pozór broni katolickiej doktryny o Bożej sprawiedliwości. Autor pisze: „Bóg nigdy nie przymyka oczu na grzech” i krytykuje relatywistyczne tendencje we współczesnym nauczaniu. Jednakże cały wywód pozostaje więźniem posoborowych założeń, pomijając kluczowe elementy katolickiej teologii sądu.
