Portal EWTN News (1 lutego 2026) relacjonuje, że uzurpator watykański określany mianem „Leona XIV” wyraził „wielkie zaniepokojenie” napięciami między Kubą a Stanami Zjednoczonymi, nawołując do „szczerego i skutecznego dialogu”. Wypowiedź ta padła po ogłoszeniu przez administrację Donalda Trumpa nowych sankcji gospodarczych przeciwko reżimowi kubańskiemu.
Portal EWTN News (30 stycznia 2026) relacjonuje incydenty represji wobec dwóch duchownych oraz dwóch świeckich katolików na Kubie. „Księża” Castor Álvarez Devesa i Alberto Reyes oraz działacze Centrum Studiów Współistnienia (CEC) – Dagoberto Valdés Hernández i Yoandy Izquierdo Toledo – zostali wezwani na wielogodzinne przesłuchania przez reżimową bezpiekę pod pretekstem „terroryzmu” i „kolaboracji z obcą potęgą”.
Portal EWTN News (15 stycznia 2026) informuje o współpracy amerykańskiego Departamentu Stanu z „Kościołem katolickim” na Kubie w dostarczaniu pomocy humanitarnej po huraganie Melissa. Sekretarz stanu Marco Rubio podkreśla, że pomoc w wysokości 3 milionów dolarów ma trafić „bezpośrednio do narodu kubańskiego”, z pominięciem „nielegalnego reżimu”. Wspomniano o zaangażowaniu Caritas Cuba i Catholic Relief Services (CRS) w dystrybucję żywności, artykułów higienicznych i sprzętu gospodarstwa domowego.
Portal EWTN, powołując się na wypowiedź o. Ricardo Alberto Soli z Kubyńskiej Konferencji Zakonników, relacjonuje katastrofalny spadek liczby powołań zakonnych na wyspie. Według przedstawionych danych, kraj traci corocznie niemalże jedno żeńskie zgromadzenie zakonne, podczas gdy 370 „księży” (w tym 140 zakonników) ma obsłużyć rzekomo 20 872 „wiernych”. Artykuł wspomina o wizycie kardynała Ángela Fernándeza Artime z Dykasterii ds. Życia Konsekrowanego, przedstawiając tę inicjatywę jako „umacnianie ewangelizacyjnej misji”. Ton reportażu zdradza jednak głęboką duchową próżnię, typową dla neo-kościelnych struktur.
Portal Gość Niedzielny, powołując się na Kubańskie Obserwatorium Praw Człowieka (OCDH), relacjonuje 873 przypadki represji wobec praktyk religijnych w 2025 roku, w tym wydalenie „księża” Jose Ramireza za użycie kościelnych dzwonów w proteście przeciw przerwom w dostawie prądu. Opisane incydenty przedstawiane są wyłącznie przez pryzmat naruszania „praw człowieka”, całkowicie pomijając zasadniczy problem: systemowe odrzucenie społecznego panowania Naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Portal Opoka informuje o apelu grupy osób podających się za „biskupów Kuby”, którzy w obliczu sankcji gospodarczych nałożonych przez USA wystosowali dokument pełen relatywistycznych frazesów. W swoim przesłaniu całkowicie pomijają oni nadprzyrodzony wymiar kryzysu, zastępując katolicką doktrynę naturalistycznymi sloganami.
Portal Opoka (1 lutego 2026) relacjonuje wypowiedź uzurpatora Leona XIV, który podczas pozdrowień po modlitwie „Anioł Pański” nawiązał do zimowych igrzysk olimpijskich w Mediolanie-Cortinie. Przedstawił je jako „mocne przesłanie braterstwa” i „nadzieję na świat żyjący w pokoju”, powołując się na ideę „rozejmu olimpijskiego”. Wezwał władców do „konkretnych gestów łagodzenia napięć i dialogu”, odnosząc się także do konfliktu kubańsko-amerykańskiego, ofiar katastrof naturalnych oraz Dnia Ofiar Cywilnych Wojen. Całość stanowi klasyczny przykład modernistycznej redukcji misji Kościoła do świeckiego aktywizmu.
Neo-Kościół w służbie globalistycznej utopii: analiza modernistycznej przemowy uzurpatora
Portal eKAI (1 lutego 2026) relacjonuje wystąpienie uzurpatora watykańskiego Leona XIV po modlitwie „Anioł …
Portal Gość.pl (1 lutego 2026) relacjonuje apel kubańskich „biskupów” wzywających do zniesienia sankcji gospodarczych na Kubę, powołując się przy tym na słowa „Jana Pawła II” z 1998 roku. Komunikat hierarchów stwierdza, że amerykańskie embargo „uderza w najsłabszych” i może prowadzić do „chaosu społecznego”, pomijając milczeniem zbrodniczą naturę komunistycznego reżimu.
Portal eKAI (1 lutego 2026) relacjonuje wystosowane przez „biskupów” Kuby przesłanie wyrażające zaniepokojenie sytuacją na wyspie w kontekście amerykańskich sankcji na dostawy ropy. Dokument pełen jest retoryki „dialogu” i „poszanowania godności”, całkowicie pomijając rzeczywiste źródło problemów – trwającą od 1959 roku komunistyczną tyranię.
