kult obrazów – Strona 4 – Ethos Catholicus

Obraz realistyczny wewnątrz katolickiej świątyni z ołtarzem i starą figurą Matki Bożej Macareny, ukazujący powagę i religijny szacunek

Profanacja świętości: Makijażowa afera jako symptom upadku posoborowej pseudo-pobożności

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal eKAI (19 sierpnia 2025) relacjonuje kontrowersje wokół renowacji XVII-wiecznej figury zwanej Matką Bożą Macareną w Sewilli, gdzie po „konserwacji” wizerunek otrzymał dłuższe rzęsy, „przydymione” oczy i zmienioną cerę, co wywołało oburzenie miejscowych wiernych. Cytowany artykuł koncentruje się na społecznych i estetycznych aspektach skandalu, całkowicie pomijając teologiczną ocenę tego bałwochwalczego spektaklu.

Realistyczne zdjęcie katolickiego kapłana w tradycyjnych szatach podczas procesji, symbolizujące odrzucenie modernistycznych nadużyć i apostazji w Kościele

Posoborowie

Zdrada Wniebowzięcia: Modernistyczna Profanacja w Skalmierzycach

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal eKAI (15 sierpnia 2025) relacjonuje uroczystości odpustowe w Skalmierzyckim sanktuarium, podczas których „biskup” Jan Glapiak wygłosił homilię pełną teologicznych nieścisłości i modernistycznych redukcji. Wspominał dogmat o Wniebowzięciu Marji Panny ogłoszony przez Piusa XII, jednocześnie promując posoborową dewaluację sakramentów i świecką wizję Kościoła. Całość wydarzenia naznaczona była bałwochwalczym kultem obrazu „koronowanego” przez antypapieża Pawła VI, co stanowi jawny akt apostazji.

Kapłan w tradycyjnych szatach przed ikoną Matki Bożej, symbol wiary i modlitwy w katolickim kontekście

Kurialiści

Kult wizerunku zamiast wiary: kondolencje KEP jako manifest naturalizmu

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal Konferencji Episkopatu Polski publikuje kondolencje abp. Tadeusza Wojdy SAC po śmierci prof. Wojciecha Kurpika, konserwatora Ikony Jasnogórskiej. Tekst podkreśla zasługi zmarłego dla zachowania wizerunku, przywołuje J 19,26–27, sugeruje duchową adopcję przez Marję i kończy życzeniami pokoju dla rodziny oraz prośbą do „Królowej Polski” o radość życia wiecznego dla zmarłego. Zwraca uwagę wyłączne skupienie na doczesnym zasłudze wobec obrazu oraz formułach życzeniowo-psychologicznych, z niemal całkowitym milczeniem o grzechu, pokucie, stanie łaski, Mszy świętej i ofierze Chrystusa, co obnaża naturalistyczny, posoborowy redukcjonizm.