Portal eKAI (12 listopada 2025) relacjonuje wojewódzkie obchody Święta Niepodległości w Bartoszycach, prezentując je jako syntezę świeckiego patriotyzmu i zdegenerowanej pseudo-liturgii. Wydarzenie zgromadziło przedstawicieli struktur posoborowych, w tym „abp” Józefa Górzyńskiego, oraz władze administracyjne w jawnym akcie bałwochwalczego kultu państwa.
Portal eKAI (3 listopada 2025) relacjonuje tzw. „Mszę św.” w katedrze polowej w Warszawie, odprawioną pod przewodnictwem „ks. płk” Karola Skopińskiego. Ceremonia miała charakter synkretycznego rytuału łączącego elementy pseudo-katolickie z kultem państwowym i militarystycznym. W krypcie katedry – miejscu rzekomego „pochówku” ofiar zbrodni katyńskiej – złożono znicze w akcie bałwochwalczego kultu zmarłych.
Portal Gość Niedzielny informuje o 100. rocznicy powstania Grobu Nieznanego Żołnierza w Warszawie, podkreślając historyczne aspekty jego powstania: wybór bezimiennych szczątków z Cmentarza Orląt Lwowskich, uroczysty przejazd trumny do stolicy oraz odsłonięcie pomnika w arkadach Pałacu Saskiego 2 listopada 1925 r. Tekst szczegółowo relacjonuje zmiany architektoniczne obiektu – od pierwotnego projektu Stanisława Ostrowskiego po komunistyczną przebudowę z usunięciem przedwojennych tablic i dodaniem „pól bitewnych z faszyzmem”. Wspomniano również o współczesnych ceremoniach z udziałem władz i Batalionu Reprezentacyjnego WP. Artykuł pomija całkowicie nadprzyrodzony wymiar poświęcenia życia za ojczyznę, redukując historię do świeckiego rytuału państwowego.
Portal eKAI (31 października 2025) relacjonuje akcję „Żołnierska Pamięć” przeprowadzoną przez żołnierzy 6. Mazowieckiej Brygady Obrony Terytorialnej. W ramach inicjatywy porządkowano groby żołnierzy poległych w walkach o Polskę, zapalano znicze i oddawano hołd jako „wyraz szacunku dla tych, którzy zginęli w obronie Ojczyzny”. Dowódca brygady, pułkownik Witold Bubak, określił te działania jako „moralne zobowiązanie wobec poprzednich pokoleń” oraz „fundament naszego etosu”.
Portal Family News Service (29 października 2025) informuje o 100. rocznicy warszawskiego Grobu Nieznanego Żołnierza, przedstawiając go jako „ślad wszystkich, którzy polegli za Polskę”. Artykuł koncentruje się na detalach historycznych – od wyboru zwłok obrońcy Lwowa przez Jadwigę Zarugiewiczową po zniszczenia z okresu Powstania Warszawskiego – całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar poświęcenia żołnierzy i redukując ich ofiarę do poziomu świeckiego patriotyzmu.
Portal Gość Niedzielny relacjonuje obchody Święta Wojska Polskiego, podkreślając udział „duchowieństwa” w uroczystościach: „w katedrze polowej WP odbyła się msza św. z okazji Święta Wojska Polskiego […] przewodniczył bp polowy Wiesław Lechowicz”, zaś w Łodzi „metropolita łódzki kard. Grzegorz Ryś” odprawił liturgię. Artykuł wymienia defilady, pokazy sprzętu wojskowego oraz „msze za ojczyznę” w całej Polsce, wspominając o „tablicach upamiętniających kombatantów” i „apelach pamięci”. Całość utrzymana jest w tonie bezkrytycznej adoracji militarnego etosu, pomijając jakiekolwiek odniesienie do nadprzyrodzonego celu władzy świeckiej.
Portal eKAI relacjonuje obchody uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Marji Panny w bazylice katedralnej w Kielcach połączone ze świętem Wojska Polskiego. Zaplanowano „Mszę św.” pod przewodnictwem „biskupa” Jana Piotrowskiego, błogosławieństwo ziół (tzw. Matki Bożej Zielnej) oraz procesję wojskową złożoną z elementów świeckiego kultu państwa. Przedstawiony program to kwintesencja posoborowego synkretyzmu, gdzie katolickie święto zostaje zinstrumentalizowane dla celów nacjonalistycznych i naturalistycznych.
Portal eKAI informuje o 60. Marszu Szlakiem I Kompanii Kadrowej: około 350 uczestników wyruszyło z krakowskich Oleandrów do Kielc, by przejść 120 km i upamiętnić legionowy czyn Józefa Piłsudskiego. Relacja akcentuje rocznice, hołdy przy sarkofagu Piłsudskiego na Wawelu, zawody strzeleckie, biegi, epizody Armii Krajowej i udział „strzelców”, żołnierzy 1. Dywizji Piechoty Legionów oraz Wojsk Obrony Terytorialnej. Wskazuje na historyczne konteksty i kontynuację tradycji Kadrówek przed wojną, ich zakaz w PRL i wznowienie w 1981 r. Kończy się prośbą portalu o wsparcie. Jest to opowieść o narodowej procesji bez Boga, w której sacrum zastąpiono państwem i kultem wodza – świecką parodią religii.
