kult prywatny

Realistyczny, pełen szacunku obraz katolickiego kapłana prowadzącego modlitwę w pobliżu Monte Sant’Onofrio, z elementami tradycyjnej architektury kościelnej i spokojną, duchową atmosferą.
Posoborowie

Kult prywatny jako zasłona dymna: Monte Sant’Onofrio i dogmatyczna próżnia

Vatican News informuje o liście Víctora Manuela Fernándeza, prefekta Dykasterii Nauki Wiary, do biskupa Trivento Camilla Cibottiego, zatwierdzającym formułę prae oculis habeatur wobec domniemanych objawień na Monte Sant’Onofrio (Agnone, Molise). Dykasteria dopuszcza jedynie „kult prywatny”, zakazuje wszelkich form kultu publicznego, deklaruje „pozytywne znaki” przy jednoczesnych „ryzykach”, wzywa do dialogu i roztropności, a w kwestii rzekomych kontaktów ze zmarłymi poprzez anioła stróża — odróżnia je od spirytyzmu i apeluje o czujność. Całość utrzymana jest w biurokratycznej retoryce „zarządzania zjawiskiem” z możliwą przyszłą promesą nihil obstat. Jednym zdaniem: to nie jest obrona wiary, lecz administracyjne legalizowanie religijnej dwuznaczności w imię duszpasterskiego pragmatyzmu.

Realistyczne, pełne szacunku zdjęcie katolickich pielgrzymów modlących się na Monte Sant'Onofrio przy sanktuarium, ukazujące duchową skupienie i tradycyjne elementy wiary katolickiej.
Posoborowie

Kult prywatny na Monte Sant’Onofrio: tolerowanie zamętu zamiast obrony wiary

Kult prywatny na Monte Sant’Onofrio: tolerowanie zamętu zamiast obrony wiary
Vatican News informuje o liście Víctora Manuela Fernándeza do biskupa Camilla Cibottiego (Trivento, Molise), w którym „Dykasteria Nauki Wiary” zatwierdza zastosowanie formuły prae oculis habeatur wobec domniemanych objawień na Monte Sant’Onofrio w Agnone. Decyzja zakazuje kultu publicznego, dopuszcza natomiast „kult prywatny” i przewiduje dalsze „rozeznawanie”, podkreślając rzekome „pozytywne znaki”: wezwania do Słowa Bożego, „Eucharystii”, spowiedzi, czynów miłosierdzia, posłuszeństwa; ostrzega zaś przed możliwym zamętem dotyczącym relacji dusz zmarłych z Kościołem pielgrzymującym oraz brakiem posłuszeństwa części „duchownych”. Zapowiada, że po „dojrzewaniu” możliwe będzie nihil obstat. Konkluzja: zamiast jednoznacznie stwierdzić brak nadprzyrodzoności i zamknąć sprawę, posoborowa kuria sankcjonuje długotrwały stan dwuznaczności, rozlewając modernistyczną mgłę tam, gdzie potrzebny jest katolicki alabaster.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.