kult relikwii

Katolickie, realistyczne zdjęcie młodego chłopca modlącego się w skromnym kościele, ukazujące pobożność i pokorę
Posoborowie

Kult Carlo Acutisa jako symptom dewolucji świętości w neo-kościele

Portal Opoka (25 sierpnia 2025) prezentuje tekst o Carlo Acutisie – młodzieńcu zmarłym w 2006 r., którego „beatyfikacja” zaplanowana jest na 7 września 2025 r. przez „papieża” Leona XIV. Autor, ks. Waldemar Turek, opisuje kult relikwii wystawionych w kościele Matki Bożej Większej w Asyżu, podkreślając technikę konserwacji zwłok (maska silikonowa, sarkofag ze szklanym wiekiem) oraz „niezwykłą karierę duchową” chłopca. Wskazuje na jego codzienne uczestnictwo w „Mszy”, nabożeństwo do „Maryi” i tworzenie stron internetowych o „cudach eucharystycznych” jako wzór dla „życiowo zagubionej młodzieży”. Artykuł pomija całkowicie kwestię ważności sakramentów przyjmowanych przez Acutisa w posoborowej sekcie oraz teologiczną niemożność uznania go za błogosławionego bez autorytetu prawowitego papieża.

Tradycyjny katolicki obraz przedstawiający ołtarz z krzyżem, kapłanów w ornatach, podkreślający wierność wierze i sprzeciw wobec modernistycznej nowoczesności.
Posoborowie

Kult technokratycznej pseudoświętości w posoborowym spektaklu beatyfikacyjnym

Portal Idziemy (25 sierpnia 2025) relacjonuje przygotowania do beatyfikacji Carlo Acutisa przez „papieża” Leon XIV, przedstawiając go jako wzór dla „zagubionej młodzieży” poprzez połączenie informatyki z rytualnym kultem zwłok. Artykuł gloryfikuje naturalistyczną ekspozycję rozkładających się szczątków chłopca, przemilczając zupełnie kryteria kanonicznej świętości na rzecz technokratycznej mitologii.

Rekonstrukcja Całunu Turyńskiego w religijnym kościele, podkreślająca jego sakralny i tajemniczy charakter.
Świat

Całun Turyński a naturalistyczna taktyka rozmywania wiary: repetycja posoborowych uników

Vatican News informuje, że kard. Roberto Repole, jako „kustosz” Całunu Turyńskiego i arcybiskup Turynu, krytykuje publikację w Archaeometry sugerującą powstanie obrazu przez kontakt z płaskorzeźbą; powołuje się przy tym na dokument Międzynarodowego Centrum Badań nad Całunem (CISS), które przypomina, że liczne badania fizykochemiczne od dawna wykluczyły „pochodzenie malarskie lub wynikające z kontaktu z płaskorzeźbą”. CISS streszcza artykuł Cicero Moraesa jako powtórzenie starych tez o rzekomej „projekcji ortogonalnej” i wskazuje na błędy metodologiczne oraz ignorowanie danych o realnej krwi ludzkiej, co mocno akcentuje również Emanuela Marinelli. Równocześnie komunikat Repole’ego lawiruje między „neutralnością naukową” a dystansowaniem się „bez wchodzenia w meritum”. Konkluzja: zamiast wyznania prawdy wiary i podporządkowania nauki autorytetowi Objawienia, otrzymujemy biurokratyczny naturalizm i asekuracyjne „procedury”, które zacierają nadprzyrodzony charakter relikwii i osłaniają systemową rewolucję posoborową.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.