kultura modernistyczna

Kinga Głyk gra na scenie z koncertu w nowoczesnej przestrzeni bez sakralnych elementłw
Kultura

Kinga Głyk: Jazzowa kariera w cieniu modernistycznej dekadencji

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal Tygodnik Powszechny przedstawia Kingę Głyk jako jazzową wirtuozkę, której „kariera nabrała rozpędu” dzięki viralowemu nagraniu coveru „Tears in Heaven” Erica Claptona. Artykuł podkreśla rodzinne korzenie artystki w muzyce jazzowej, „naturalne” podejście do edukacji muzycznej poza systemem szkolnym oraz siedem albumów w dyskografii, łączących jazz z rockiem i funkiem. Wiosną 2026 roku Głyk ma ruszyć w trasę koncertową „The Chapters Tour” po siedmiu polskich miastach. W całym tym zachwycie nad „ekspresją wynikającą z wielkiej radości gry” kompletnie pominięto pytanie o moralny i duchowy wymiar sztuki w katolickim rozumieniu.

Wnętrze kościoła z widownią teatru przedstawiające inscenizację sztuki "Tkocze" Gerharta Hauptmanna
Kultura

Teatr na bogato: inscenizacja upadku w służbie współczesnemu bałwochwalstwu

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal Tygodnik Powszechny (15 grudnia 2025) relacjonuje wyniki 18. Festiwalu Teatralnego „Boska Komedia”, gdzie Grand Prix otrzymały „Tkocze” Gerharta Hauptmanna w reżyserii Mai Kleczewskiej z Teatru Śląskiego. Autor, Dariusz Kosiński, chwali „znakomitą pracę” katowickiej sceny pod dyrekcją Roberta Talarczyka, jednocześnie krytykując spektakl jako „udający teatr wściekły i totalny”, który „kupi fantazję o proletariuszach, których dawno już nie ma, i o rewolucji, której nie będzie”. Całość oceny sprowadza się do estetycznego sporu między „teatrem bogatym (i dla bogatych)” a „skromnymi przedstawieniami performatywnymi”.

Rewersyjny obraz tradycyjnego ołtarza katolickiego z krucyfiksem i kapłanem w vestis, symbolizujący wierność wierze w kontekście krytyki modernistycznej duchowości
Kultura

„Sirât”: Modernistyczna utopia hedonizmu w pustynnym chaosie

Zostaw komentarz / Kultura /

Artykuł Anity Piotrowskiej w Tygodniku Powszechnym (16 września 2025) recenzuje film Óliviera Laxe’a „Sirât”, opisując go jako hybrydę gatunków: dramatu rodzinnego, filmu drogi, historii przetrwania i postapokaliptycznej przypowieści, gdzie rave party na pustyni staje się metaforą ucieczki przed opresją, a pustynia – symbolem duchowego sirâtu, mostu do raju nad piekłem z islamu. Recenzja podkreśla immersyjną estetykę, kinetykę i egzystencjalne napięcie, kończąc optymistyczną nutą o ludzkiej wspólnocie pośród katastrofy.

Duchown katolicki w liturgicznej szacie czyta Pismo Święte w konsekrowanej świątyni, ukazując powagę i wiarę
Kultura

Sukcesy polskiej animacji w świetle katolickiej doktryny kultury

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal Tygodnik Powszechny (2 września 2025) relacjonuje międzynarodowe sukcesy współczesnej polskiej animacji, wymieniając twórców takich jak Julia Orlik, Marta Pajek czy Tomasz Popakul. Artykuł koncentruje się na festiwalowych osiągnięciach, dystrybucyjnych wyzwaniach i rosnącej popularności tego medium wśród młodzieży. Całkowicie pomija jednak nadprzyrodzony wymiar sztuki i jej służebną rolę wobec prawd wiary.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Powered by  Zgodności ciasteczek z RODO
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.