Lamentabili sane exitu

Portal eKAI relacjonuje główne obchody jubileuszu 500-lecia obecności Krzyża Baryczków, które mają odbyć się 14 września 2025 roku w Archikatedrze Warszawskiej pod przewodnictwem „abp” Stanisława Gądeckiego, z prezentacją obrazu, konferencją prof. Waldemara Chrostowskiego i zaproszeniem biskupów obu warszawskich diecezji, podkreślających krzyż jako „duchowe centrum” miasta. „Gdyby ktoś poszukiwał w naszej stolicy, pośród wielu sanktuariów i relikwii świętych, jednego miejsca szczególnie świętego, w którym najbardziej skupiałaby się modlitwa wieków, w którym ogniskowałaby się historia i wiara tego miasta i jego mieszkańców, ten odnajdzie je u stóp Cudownego Pana Jezusa w świętojańskiej katedrze” – piszą „bp” Romuald Kamiński i „abp” Adrian Galbas, wzywając do włączenia się w „wielką modlitwę pokoleń”. Artykuł opisuje historię krucyfiksu sprowadzonego w 1525 roku, jego przetrwanie wojen, wydarzenia z Powstania Warszawskiego i modlitwy przed nim królów, prezydentów oraz dwóch „papieży” – Jana Pawła II i Benedykta XVI. Biskup „Janocha” nazywa go „po trzykroć Cudownym” jako cud artystyczny, historyczny i teologiczny. Ta relacja, zamiast ukazać chwałę Krzyża Świętego jako symbolu panowania Chrystusa Króla, redukuje go do kulturowego artefaktu w ramach posoborowej struktury, gdzie prawdziwa ofiara i doktryna ustępują miejsca sentymentalnemu humanitaryzmowi, co stanowi bluźniercze zdradzenie wiary katolickiej.