Portal „Tygodnik Powszechny” (3 lutego 2026) przedstawia wywiad z „prof. Małgorzatą Gambin”, psycholożką kliniczną, która redukuje relacje międzyludzkie do mechanizmów „mentalizowania” i „empatii poznawczej”. Pomimo pozornego humanizmu, tekst stanowi przykład naturalistycznego zawłaszczenia pojęć od wieków obecnych w katolickiej nauce o miłosierdziu i caritas.
Portal eKAI (1 lutego 2026) relacjonuje wystąpienie uzurpatora Leona XIV przed modlitwą „Anioł Pański”, w którym ten przedstawił błogosławieństwa ewangeliczne jako „probierz szczęścia”, redukując nadprzyrodzone orędzie Chrystusa do terapii samopoznania. „Błogosławieństwa stają się dla nas probierzem szczęścia, skłaniając nas do zadania sobie pytania, czy to szczęście uważamy za zdobycz, którą można nabyć, czy też za dar, którym można się dzielić” – miał stwierdzić rzymski uzurpator, zastępując teologię łaski psychologią relacji międzyludzkich.
Portal Opoka prezentuje artykuł ks. Nikosa Skurasa „Cztery etapy życia”, który stanowi modelowy przykład modernistycznego przeinaczania Pisma Świętego i redukcji życia duchowego do psychologicznych uogólnień. Autor, odwołując się do przypowieści o siewcy (Mt 13,1-23), dokonuje jej reinterpretacji sprzecznej z dwutysiącletnią wykładnią Kościoła.
Naturalistyczne przemilczenia „abp” Przybylskiego w Panewnikach
Portal eKAI relacjonuje wystąpienie „abp” Andrzeja Przybylskiego podczas spotkania Apostolstwa Chorych w Bazylice oo. Franciszkanów w K…
Portal Opoka.org.pl w komentarzu z 16 stycznia 2026 roku, pod pozorem rozważań liturgicznych, serwuje modernistyczną interpretację biblijnych powołań, sprzeczną z niezmienną doktryną katolicką. Tekst …
Portal Gość Niedzielny (14 stycznia 2026) relacjonuje katechezę uzurpatora Leona XIV, w której ten określa modlitwę jako „pielęgnowanie przyjaźni z Bogiem”, powołując się na modernistyczny dokument Soboru Watykańskiego II „Dei Verbum”. W swojej wypowiedzi rzekomy „papież” całkowicie pomija konieczność łaski uświęcającej, rolę Najświętszej Ofiary oraz obowiązek publicznego wyznawania jedynej prawdziwej Religii.
Portal eKAI (7 stycznia 2026) relacjonuje przemówienie „bpa” Piotra Gregera podczas Orszaku Trzech Króli w Bielsku-Białej, w którym stwierdził: „Nie wystarczy, że Bóg przychodzi do człowieka – człowiek musi wyjść, aby się z Nim spotkać” oraz podkreślił, że Objawienie Pańskie ukazuje „drogę odwrotną niż Boże Narodzenie: tym razem to człowiek wyrusza w drogę ku objawiającemu się Bogu”.
Portal Opoka publikuje tekst ks. Mariana Machinka MSF zatytułowany „Nowa tożsamość”, który w pozornie niewinnej formie głosi rewolucyjne tezy godzące w istotę katolickiej doktryny o łasce i zbawieniu. Autor, powołując się na Prolog Ewangelii św. Jana (1,12-13), relatywizuje obiektywne warunki stawania się dziećmi Bożymi, sprowadzając tę nadprzyrodzoną rzeczywistość do subiektywnej „świadomości” oderwanej od sakramentalnego życia Kościoła.
Portal Opoka.org.pl prezentuje artykuł ks. Rafała Hołubowicza „Jestem dzieckiem Bożym” (3 stycznia 2026), będący klasycznym przykładem modernistycznej manipulacji podstawowymi prawdami wiary. Rzekomo głęboka refleksja okazuje się w istocie niebezpieczną mistyfikacją, zastępującą katolicką doktrynę o łasce uświęcającej psychologicznym poczuciem duchowej tożsamości.
Portal OPOKA (29 grudnia 2025) publikuje artykuł o. Jacka Salija OP, zatytułowany „Jakimś złem Kościół naznaczony będzie zawsze”. Autor powołuje się na poglądy biskupa Fulgencjusza (V/VI wiek), który stwierdzał, że „Kościół katolicki jest klepiskiem Boga, na którym do końca czasu jest pszenica pomieszana z plewami, mianowicie dobrzy są pomieszani ze złymi”. Salij akceptuje ten stan jako nieodłączny element Kościoła pielgrzymującego, powołując się na przypowieść o ziarnie i plewach (Mt 13,24-30). Twierdzi, że „Kościół do końca świata będzie się składał z grzeszników”, a wszelkie próby stworzenia „chrześcijaństwa idealnego” są utopią. W tekście pojawia się też modernistyczne rozróżnienie między „grzesznością” a „świętością”, gdzie autor stara się pogodzić te dwie rzeczywistości poprzez odwołanie do „łaski uświęcającej” i chrztu jako początku procesu uświęcenia.
