Naturalistyczne przemilczenia „abp” Przybylskiego w Panewnikach
Portal eKAI relacjonuje wystąpienie „abp” Andrzeja Przybylskiego podczas spotkania Apostolstwa Chorych w Bazylice oo. Franciszkanów w K…
Portal Opoka.org.pl w komentarzu z 16 stycznia 2026 roku, pod pozorem rozważań liturgicznych, serwuje modernistyczną interpretację biblijnych powołań, sprzeczną z niezmienną doktryną katolicką. Tekst …
Portal Gość Niedzielny (14 stycznia 2026) relacjonuje katechezę uzurpatora Leona XIV, w której ten określa modlitwę jako „pielęgnowanie przyjaźni z Bogiem”, powołując się na modernistyczny dokument Soboru Watykańskiego II „Dei Verbum”. W swojej wypowiedzi rzekomy „papież” całkowicie pomija konieczność łaski uświęcającej, rolę Najświętszej Ofiary oraz obowiązek publicznego wyznawania jedynej prawdziwej Religii.
Portal eKAI (7 stycznia 2026) relacjonuje przemówienie „bpa” Piotra Gregera podczas Orszaku Trzech Króli w Bielsku-Białej, w którym stwierdził: „Nie wystarczy, że Bóg przychodzi do człowieka – człowiek musi wyjść, aby się z Nim spotkać” oraz podkreślił, że Objawienie Pańskie ukazuje „drogę odwrotną niż Boże Narodzenie: tym razem to człowiek wyrusza w drogę ku objawiającemu się Bogu”.
Portal Opoka publikuje tekst ks. Mariana Machinka MSF zatytułowany „Nowa tożsamość”, który w pozornie niewinnej formie głosi rewolucyjne tezy godzące w istotę katolickiej doktryny o łasce i zbawieniu. Autor, powołując się na Prolog Ewangelii św. Jana (1,12-13), relatywizuje obiektywne warunki stawania się dziećmi Bożymi, sprowadzając tę nadprzyrodzoną rzeczywistość do subiektywnej „świadomości” oderwanej od sakramentalnego życia Kościoła.
Portal Opoka.org.pl prezentuje artykuł ks. Rafała Hołubowicza „Jestem dzieckiem Bożym” (3 stycznia 2026), będący klasycznym przykładem modernistycznej manipulacji podstawowymi prawdami wiary. Rzekomo głęboka refleksja okazuje się w istocie niebezpieczną mistyfikacją, zastępującą katolicką doktrynę o łasce uświęcającej psychologicznym poczuciem duchowej tożsamości.
Portal OPOKA (29 grudnia 2025) publikuje artykuł o. Jacka Salija OP, zatytułowany „Jakimś złem Kościół naznaczony będzie zawsze”. Autor powołuje się na poglądy biskupa Fulgencjusza (V/VI wiek), który stwierdzał, że „Kościół katolicki jest klepiskiem Boga, na którym do końca czasu jest pszenica pomieszana z plewami, mianowicie dobrzy są pomieszani ze złymi”. Salij akceptuje ten stan jako nieodłączny element Kościoła pielgrzymującego, powołując się na przypowieść o ziarnie i plewach (Mt 13,24-30). Twierdzi, że „Kościół do końca świata będzie się składał z grzeszników”, a wszelkie próby stworzenia „chrześcijaństwa idealnego” są utopią. W tekście pojawia się też modernistyczne rozróżnienie między „grzesznością” a „świętością”, gdzie autor stara się pogodzić te dwie rzeczywistości poprzez odwołanie do „łaski uświęcającej” i chrztu jako początku procesu uświęcenia.
Portal eKAI (23 grudnia 2025) publikuje komentarz ks. dr. Piotra Heroka do fragmentu 2 Kor 5,1-10, który pozornie dotyczy nadziei życia wiecznego. Analizując jednak tekst, natrafiamy na szereg niebezp…
Portal Opoka (22 grudnia 2025) publikuje komentarz liturgiczny autorstwa „ks.” Antoniego Bartoszka, zatytułowany „Miłosierdzie nie wyklucza bowiem stanowczych reakcji Boga”. Tekst rzekomo analizuje postać „Maryi” jako wzór do naśladowania w kontekście rozeznawania „Bożych łask” w życiu człowieka. Autor koncentruje się na ogólnikowym pojęciu „łaski” bez żadnego dogmatycznego oparcia, pisząc: „Postawa Maryi wzywa nas, byśmy także i my w historii naszego życia odkrywali wielość Bożych łask. Zostaliśmy przecież obdarzeni łaską chrztu i łaską wiary. Wiele łask spłynęło na nas w ciągu dotychczasowego naszego życia. Czasem je dostrzegamy, często ich nie widzimy”. Już ten fragment ujawnia teologiczną nędzę współczesnej pseudo-duchowości, oderwanej od niezmiennych zasad Depositum fidei (depozytu wiary).
Portal „Opoka” (21 grudnia 2025) prezentuje tekst ks. Antoniego Bartoszka, który w sposób typowy dla modernizmu redukuje wiarę katolicką do moralistyki społecznej. Artykuł zatytułowany „Nie można być wierzącym niepraktykującym” pomija fundamentalne prawdy o łasce uświęcającej, sakramentach i konieczności przynależności do prawdziwego Kościoła, zastępując je nieokreślonym „stylem życia Jezusa”.
