Portal eKAI (24 stycznia 2026) przedstawia orędzie rzekomego „papieża” Leona XIV na LX Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu. Dokument określa ludzką twarz i głos jako „święte”, ostrzega przed zagrożeniami sztucznej inteligencji oraz wzywa do „przymierza” odpowiedzialności, współpracy i edukacji. Całość zbudowana jest na naturalistycznej antropologii pomijającej nadprzyrodzony wymiar człowieka.
Portal eKAI (24 stycznia 2026) relacjonuje treść orędzia antypapieża Leona XIV na 60. Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu, zatytułowanego „Chronić ludzkie głosy i twarze”. Dokument ten, podszyty naturalistyczną retoryką, redukuje misję Kościoła do psychospołecznego doradztwa w kwestii „budowania relacji”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony cel komunikacji jako narzędzia łaski i narzędzia zbawienia dusz.
Portal eKAI (24 stycznia 2026) publikuje orędzie uzurpatora Leona XIV na LX Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu, w którym pomija się całkowicie nadprzyrodzony wymiar człowieka i społeczeństwa, redukując religię do naturalistycznej antropologii. Tekst, pełen modernistycznej nowomowy, stanowi klasyczny przykład apostazji posoborowych struktur.
Portal eKAI (24 stycznia 2026) relacjonuje komentarz o. Stanisława Tasiemskiego OP do orędzia antypapieża Leona XIV na 60. Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu. „Ojciec Święty zwraca uwagę na twarz i głos, które odnoszą się do człowieka stworzonego na obraz i podobieństwo Boga” – pisze dominikanin, bezkrytycznie powtarzając modernistyczną narrację. W całym tekście brak jakiegokolwiek odniesienia do regnum sociale Christi (społecznego panowania Chrystusa) czy obowiązku podporządkowania mediów prawu Bożemu.
Portal eKAI (23 stycznia 2026) relacjonuje rzekomą audiencję „papieża” Leona XIV dla wielkiego księcia Wilhelma V i wielkiej księżnej Stefanii Luksemburskich w Pałacu Apostolskim. Według komunikatu Biura Prasowego „Stolicy Apostolskiej”, po spotkaniu z uzurpatorem para książęca rozmawiała z „kardynałem” Pietro Parolinem i „abp.” Paulem R. Gallagherem na tematy „dobrych stosunków dwustronnych”, „edukacji młodzieży” oraz „ochrony godności życia”.
Portal Catholic News Agency relacjonuje wypowiedzi Philipa Goyreta, profesora eklezjologii na rzymskiej uczelni „Pontifical University of the Holy Cross”, dotyczące rzekomej „jedności chrześcijan” w kontekście Tygodnia Modlitw o Jedności Chrześcijan (18-25 stycznia 2026). Główna teza prezentowana w materiale sprowadza się do twierdzenia, że „sekularyzacja stanowi zagrożenie dla tożsamości chrześcijańskiej, co uniemożliwia jedność”, podczas gdy uzurpujący tytuł papieski Leon XIV ma być „gwarantem ekumenicznego dialogu”.
Neokościół kontynuuje spektakl pseudohierarchii w rytuale „wizyt ad limina”
„Spotkanie napełniło nas wielkim entuzjazmem, ponieważ po raz pierwszy poznaliśmy Ojca Świętego” – stwierdził „bp” Ramos M…
Portal Vatican News informuje o planowanych wizytach „papieża” Leona XIV w pięciu rzymskich „parafiach” podczas Wielkiego Postu 2026. Według relacji, uzurpator watykański ma spotkać się z „duchowieństwem” diecezji rzymskiej 19 lutego w Auli Pawła VI, a następnie odwiedzać kolejne wspólnoty w lutym i marcu. Kardynał Baldo Reina, „wikariusz generalny” Rzymu, nazwał te wizyty „powodem wielkiej radości” i okazją do „pogłębienia planu duszpasterskiego”.
Portal Opoka informuje o przesłaniu „Leona XIV” do uczestników Marszu dla Życia w Waszyngtonie, gdzie „papież” miał stwierdzić: „ochrona prawa do życia stanowi niezbędny fundament wszystkich innych praw człowieka” oraz wezwać do „dialogu z przywódzcami życia obywatelskiego i politycznego”. Tekst kończy się deklaracją „zawierzenia” uczestników „Maryi Niepokalanej, Patronce Stanów Zjednoczonych Ameryki”.
Portal LifeSiteNews (23 stycznia 2026) relacjonuje przebieg niedawnego konsystorza w Watykanie, przedstawiając go jako etap realizacji „synodalnego modelu zarządzania” inspirowanego Vaticanum II. „Papa Leon XIV nazwał Sobór Watykański II «gwiazdą przewodnią drogi Kościoła»” – czytamy. Autor artykułu, mimo krytyki wobec synodalnych eksperymentów, ulega modernistycznej narracji, przemilczając apostacki charakter całego przedsięwzięcia.
