Portal eKAI (19 stycznia 2026) relacjonuje rzekome „kondolencje” uzurpatora watykańskiego Leona XIV po katastrofie kolejowej w Hiszpanii, gdzie zginęło 39 osób. „Papież modli się za zmarłych i przekazuje wyrazy bliskości rodzinom ofiar” – czytamy w depeszy podpisanej przez „kardynała” Parolina. Ta jałowa, naturalistyczna reakcja obnaża całkowite bankructwo duchowe struktury okupującej Watykan.
Portal Opoka relacjonuje wystąpienie pseudo-papieża Leona XIV (19 stycznia 2026), który w czasie tzw. Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan wezwał do wspólnej modlitwy o „jedność, pokój i sprawiedliwość”. Artykuł podaje, że inicjatywa sięga czasów Leona XIII i od stu lat korzysta z przygotowanych materiałów. Leon XIV wspomniał o kryzysach humanitarnych w Kongu i Afryce Południowej, łącząc je z wezwaniem do dialogu. Jako motto przywołano fragment Listu do Efezjan (4,4) o „jednym Ciele i jednym Duchu”, zaś materiały tegoroczne czerpią z tradycji Ormian – schizmatyckich monofizytów. Tekst kończy się ogólnym wezwaniem do ekumenicznej komunii.
Portal Opoka relacjonuje spotkanie uzurpatora watykańskiego Leona XIV z „nuncjuszem apostolskim” w Niemczech Nikolą Eterovicem, dotyczące losów tzw. „drogi synodalnej”. Ten jawnie rewolucyjny proces, trwający od 2019 roku, stanowi bezprecedensową próbę zniszczenia ostatnich pozorów katolicyzmu w niemieckim episkopacie poprzez instytucjonalizację herezji w postaci „konferencji synodalnej”.
Portal Więź.pl relacjonuje przemówienie uzurpatora Roberta Prevosta („Leona XIV”) wygłoszone 18 stycznia 2026 roku przed modlitwą Anioł Pański. Wykorzystując fragment Ewangelii o Janie Chrzcicielu (J 1,29-34), Prevost głosi naturalistyczną wizję chrześcijaństwa pozbawioną nadprzyrodzonych celów, redukującą wiarę do psychologicznego pocieszenia.
„Biskup” Krzysztof Włodarczyk spotkał się w Bydgoskim Domu Polskim z przedstawicielami ruchów i stowarzyszeń, promując ideę „Kościoła jako wspólnoty wspólnot”. W swoim przemówieniu podkreślał konieczność „świadectwa dzielenia się wiarą” oraz „budzenia nadziei” w kontekście wdrażania posoborowych „wskazań synodalnych”.
Portal Vatican News z 18 stycznia 2026 relacjonuje przemówienie uzurpatora Leona XIV przed modlitwą „Anioł Pański”. W wystąpieniu tym, podszytym pseudoduchową retoryką, antypapież przedstawia wypaczone rozumienie misji św. Jana Chrzciciela i redukuje chrześcijaństwo do terapii samopoczucia.
Portal eKAI (18 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie „kardynała” Timothy’ego Radcliffe’a podczas konferencji w Salzburgu. Brytyjski dominikanin, „mianowany kardynałem” przez bergoglio w 2024 roku, rozwija modernistyczne tezy o „międzykulturowości” jako rzekomo kluczowym wyzwaniu dla sekty posoborowej. Wypowiedzi te stanowią jawną kontynuację rewolucji soborowej, zmierzającej do zastąpienia Kościoła Chrystusowego antropocentryczną organizacją skupioną na „integracji” wszystkich ideologii.
Portal eKAI (18 stycznia 2026) relacjonuje wezwanie „Leona XIV” do „zintensyfikowania modlitw o pełną widzialną jedność wszystkich chrześcijan” w ramach „Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan”. „Papież” powołał się przy tym na fragment Listu do Efezjan (4,4) oraz współpracę z Ormiańskim Kościołem Apostolskim, określając to jako „ekumeniczną grupę”. W drugiej części przemówienia padły ogólnikowe wezwania do „pokoju i sprawiedliwości” z odniesieniem do kryzysów humanitarnych w Kongu i Afryce Południowej.
Portal eKAI (18 stycznia 2026) relacjonuje uroczyste umieszczenie mozaiki z wizerunkiem Roberta Prevosta, znanego jako antypapież Leon XIV, w Bazylice św. Pawła za Murami. Ceremonia ta, przedstawiana jako kontynuacja wielowiekowej tradycji, stanowi w rzeczywistości jawną mistyfikację mającą na celu legitymizację nieistniejącej sukcesji apostolskiej w strukturach posoborowych.
Portal eKAI (18 stycznia 2026) przedstawia wystąpienie uzurpatora watykańskiego Leona XIV podczas niedzielnej modlitwy „Anioł Pański”, w którym „papież” stwierdza: „Nasza radość i nasza wielkość nie opierają się na przemijających iluzjach sukcesu i sławy, ale na świadomości, że jesteśmy kochani i chciani przez naszego Ojca, który jest w niebie”. Całość stanowi kwintesencję modernistycznej redukcji wiary do psychologicznego pocieszenia, całkowicie pomijając konieczność posłuszeństwa wobec Objawionych Prawd i zachowania stanu łaski uświęcającej.
