liturgia rzymska – Ethos Catholicus

Prawdziwa katolicka msza z modlitwą za dusze czyśćcowe w tradycyjnym kościele

Gnieźnieński spektakl modernistów: sentymentalizm zamiast modlitwy za dusze czyśćcowe

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal eKAI (2 listopada 2025) relacjonuje rytuał zorganizowany w katedrze gnieźnieńskiej przez „abp” Wojciecha Polaka z okazji Dnia Zadusznego. W trakcie inscenizowanej „Mszy św.” modlono się rzekomo za zmarłych „prymasów Polski”, „arcybiskupów” i „biskupów” gnieźnieńskich oraz osoby związane z tą „bazyliką”. „Prymas” Polak stwierdził, że żyć wiecznie można „służąc życiu”, podczas gdy ks. „kan.” Maciej Olczyk rozwodził się nad „wzajemnym obdarowaniem” przekraczającym „granice śmierci”.

Rezystancka, pełna szacunku scena Mszy świętej w tradycyjnym rytuale w Auschwitz, z kapłanem, wiernymi i ołtarzem, skupiona na oddaniu czci Bogu w głębokiej modlitwie, bez symboli nowoczesnych czy surrealistycznych.

Kurialiści

Kolbiańskie obchody w Auschwitz: pobożność bez doktryny i kult emocji

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Konferencja Episkopatu Polski zapowiada obchody ku czci św. Maksymiljana Marii Kolbego w Harmężach i Oświęcimiu (publikacja 07.08.2025). Centralnym punktem ma być „Msza Święta” przy bloku 11 w byłym obozie Auschwitz 14 sierpnia o 10:30, „pod przewodnictwem” Kazimierza Górnego, z homilią Romana Pindla. Program obejmuje pielgrzymki z Oświęcimia i Harmęż, nabożeństwo „Transitus”, koncert pieśni „maryjnych i kolbiańskich”, projekcje „Kolbe VR” i prapremierę filmu „Triumf serca”, całodzienną adorację i serię „Mszy Świętych” w kolejnych dniach.

Te obchody, choć zasłaniają się imieniem świętego męczennika, stanowią pokaz naturalistycznej, estetyzującej i sentymentalnej religijności, w której milczy teologia ofiary, grzechu, łaski i królowania Chrystusa, a miejsce sacrum zajmuje widowisko, turystyka religijna i multimedialny spektakl.

Fotografia realistyczna ukazująca tradycyjną katolicką liturgię na otwartym powietrzu, z kapłanami w ornatach, wiernymi, kadzidłem i starożytną architekturą kościelną, oddająca ducha prawdziwej wiary katolickiej.

Kurialiści

Kult osoby i humanistyczna frazeologia zamiast królowania Chrystusa

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

eKAI (7 sierpnia 2025) relacjonuje uroczystości odpustowe ku czci Przemienienia Pańskiego w parafii św. Małgorzaty w Nowym Sączu, którym przewodniczył bp Andrzej Jeż. W centrum przekazu postawiono hasło programu duszpasterskiego „Pielgrzymi nadziei”, pochwałę „piękna liturgii”, akcent uczuciowo-kontemplacyjny oraz poświęcenie zmodernizowanej infrastruktury i popiersi Jana Pawła II i Stefana Wyszyńskiego. Kluczowe tezy brzmiały: „To poznawanie Chrystusa i prawda o Nim jest zbawieniem człowieka”, „nie zbawią nas idee… lecz osoba Jezusa”, a „siła” wspomnianych postaci „tkwiła w zjednoczeniu z Bogiem”. Całość zwieńczono katalogiem środowisk obecnych na odpustach i informacją o kontynuacji „uroczystości”. Ten przekaz, choć polany pobożnościowym sosem, zdradza strukturalny naturalizm, substytucję Ofiary i łaski przez uczuciowość oraz promocję posoborowego kultu „świętych” ikon rewolucji, a nie królowania Chrystusa nad narodami.

Realistyczne zdjęcie katolickiego duchownego w tradycyjnym stroju przy witrażu Chrystusa Króla, oddające atmosferę nadziei i wiernej wiary w kościele.

Posoborowie

„Latarnią nadziei” bez Chrystusa Króla? Dekonstrukcja naturalizmu Leon(a) XIV

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje wideoprzesłanie „papieża” Leona XIV do uczestników kongresu Panafrykańskiej Katolickiej Sieci Teologii i Duszpasterstwa. Przesłanie buduje narrację o „cnotach”, „rodzinie Kościołów lokalnych”, „sieci wsparcia” i „kroczeniu razem w nadziei”, deklarując, że Kościół ma być „latarnia nadziei dla narodów”. Centralny motyw to nadzieja w Roku Jubileuszowym oraz apel o realizację programów duszpasterskich ukazujących pomoc nauczania Kościoła w „otwieraniu serc i umysłów” na miłość Boga. Całość brzmi jak biurokratyczna broszura rozwojowa, a milczenie o grzechu, ofierze Mszy, potrzebie nawrócenia i społecznej władzy Chrystusa Króla demaskuje naturalistyczną, pastoralną retorykę pozbawioną soteriologicznego rdzenia.