Portal eKAI (29 września 2025) relacjonuje uroczystość poświęcenia muzeum organisty w Bierzgłowie pod przewodnictwem „biskupa” Arkadiusza Okroja. Komentowany artykuł prezentuje typowo posoborowe pomieszanie sfery świeckiej i religijnej, gdzie pamiątki po człowieku stają się ważniejsze niż kult Boga w Trójcy Jedynego.
Portal eKAI (20 października 2025) relacjonuje drugą edycję „Strefy Młodych Festiwal” w Sosnowcu, przedstawiając wydarzenie jako „święto młodego Kościoła” z rekordową frekwencją 1600 osób. Opis koncentruje się na emocjonalnych doświadczeniach („energia, radość”), koncertach ewangelizacyjnych i obecności ikony Jasnogórskiej, przy jednoczesnym przemilczeniu sakramentalnego i doktrynalnego wymiaru wiary katolickiej.
Portal eKAI (18 kwietnia 2025) relacjonuje obchody Triduum Paschalnego w Kościele greckokatolickim, podkreślając liturgiczne różnice względem rytu rzymskiego przy jednoczesnym akcentowaniu jedności terminów świąt wielkanocnych. Wspomniano obrzędy Wielkiego Czwartku z obmyciem nóg przez „abpa” Eugeniusza Popowicza, brak konsekracji olejów przez miejscowych „biskupów” (zastrzeżone dla „patriarchy” Szewczuka), praktykę płaszczenicy zamiast Bożego Grobu oraz kalendarz juliański jako przyczynę ruchomej daty Wielkanocy. Artykuł kończy się apelem o finansowe wsparcie portalu.
Portal eKAI (20 kwietnia 2025) relacjonuje orędzie wielkanocne Eugeniusza Popowicza, pseudomitrapty przemysko-warszawskiego struktur greckokatolickich. W tekście podkreślono, że zmartwychwstanie Chrystusa ma być źródłem nadziei „mimo cierpień, chorób, niedociągnięć”, ze szczególnym odniesieniem do sytuacji na Ukrainie. Wspomniano o jednoczesnym świętowaniu Paschy z kościołem posoborowym oraz o uznaniu prymatu „papieża” Franciszka.
Portal eKAI (16 czerwca 2025) relacjonuje obchody Niedzieli Wszystkich Świętych w archikatedrze greckokatolickiej w Przemyślu, podczas których abp Eugeniusz Popowicz wygłosił kazanie pełne modernistycznych i synkretycznych treści. Struktura określająca się jako „Kościół greckokatolicki” – faktycznie pozostająca w schizmatyckiej wspólnocie z posoborową sektą watykańską – wykorzystała liturgiczny moment do propagowania idei sprzecznych z niezmienną doktryną katolicką.
Portal eKAI (19 października 2025) relacjonuje pielgrzymkę Dzieła Pomocy Powołaniom do przemyskiej katedry pod przewodnictwem „arcybiskupa” Micha lika. Centralnym punktem miał być „ryt Pawła VI” sprawowany przy relikwiach „błogosławionego” Jana Wojciecha Balickiego. W homilii „ks. Maciej Ruszel” rozwodził się nad „nadzieją chrześcijańską”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony cel kapłaństwa i obowiązek walki z modernizmem.
Portal eKAI relacjonuje uroczystość w bazylice archikatedralnej w Poznaniu (18 października 2025), podczas której metropolita poznański „abp” Zbigniew Zieliński udzielił błogosławieństwa 213 osobom pełniącym posługi „ministrantów”, „lektorów”, „psałterzystów” i „ceremoniarzy”. W przemówieniu pełnym teologicznych niejasności i pastoralnych ogólników hierarcha sekty posoborowej zredukował służbę liturgiczną do psychologicznego zaangażowania w „przepięknych obrzędach”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony cel Najświętszej Ofiary.
Portal eKAI (4 października 2025) relacjonuje dwudniowe spotkanie Szkolnych Kół Caritas Diecezji Pelplińskiej pod hasłem „Wy dajcie im jeść…”. Według opisu, wydarzenie miało charakter „rekolekcyjny”, obejmując m.in. Mszę Świętą pod przewodnictwem „biskupa” Ryszarda Kasyny oraz wykłady o „integracji” i „wymianie doświadczeń” wolontariackich. Centralnym punktem miało być rzekome nawiązanie do św. Franciszka z Asyżu jako wzoru „służby potrzebującym”.
Portal Opoka (27 października 2025) przedstawia pianistę Piotra Pawlaka jako wzór publicznego wyznawania wiary, podkreślając jego modlitewny gest przed występem w III etapie Konkursu Chopinowskiego oraz zaangażowanie w grę na organach w gdańskiej parafii. Artykuł gloryfikuje rzekome „połączenie sacrum i profanum”, pomijając kluczowy kontekst teologicznej zapaści struktur posoborowych, w których działa muzyk.
Portal Opoka (27 października 2025) przedstawia relację o dwudziestosiedmioletnim pianiście Piotrze Pawlaku, finaliście Konkursu Chopinowskiego, który zwrócił uwagę modlitwą różańcową przed występem oraz deklaracjami o łączeniu aktywności koncertowej z grą na organach w „parafii” pw. „św. Teresy od Dzieciątka Jezus” w Gdańsku. Artykuł gloryfikuje rzekomą „jedność ducha artystycznego” i „przełamywanie podziału na sacrum i profanum”, pomijając jednak kluczowy kontekst doktrynalny. To pozornie wzruszające świadectwo kryje jednak głębsze problemy teologiczne i eklezjologiczne.
