Triumf życia czy iluzja w modernistycznej rzeczywistości? Nowa prezydent Kostaryki wobec wyzwań wiary i polityki
Portal Opoka relacjonuje zwycięstwo Laury Virginii Fernández Delgado w kostarykański…
Pseudo-liturgiczne spektakle uzurpatora w sercu apostazji
Portal EWTN News relacjonuje kalendarz rytuałów zaplanowanych przez Leona XIV — samozwańczego przywódcę sekty posoborowej — na okres Wi…
Portal eKAI (4 lutego 2026) relacjonuje decyzję „kardynała” Arthura Roche o wpisaniu Johna Henry’ego Newmana do ogólnego kalendarza rzymskiego jako „doktora Kościoła”. W dokumencie podpisanym przez prefekta Dykasterii ds. Kultu Bożego czytamy, iż Newman stał się wzorem „nieustannego poszukiwania prawdy”, co w rzeczywistości stanowi jedynie teologiczny eufemizm dla relatywizmu doktrynalnego.
Portal Vatican News informuje o decyzji uzurpatora Leona XIV (Robert Prevost) dotyczącej wpisania anglikańskiego konwertyty Johna Henry’ego Newmana do Ogólnego Kalendarza Rzymskiego ze wspomnieniem dowolnym 9 października. Kardynał Arthur Roche z modernistycznej „Dykasterii ds. Kultu Bożego” przedstawia Newmana jako wzór „poszukiwania prawdy” i „łagodnego światła” prowadzącego do „pokoju w Kościele katolickim”. Artykuł gloryfikuje rzekome nawrócenie Newmana, jego hymn Lead, kindly light oraz dewizę Cor ad cor loquitur, przedstawiając go jako współpatrona edukacji wraz ze św. Tomaszem z Akwinu.
Portal LifeSiteNews informuje o wydarzeniu z High Point University w Północnej Karolinie, gdzie ponad 60 studentów uczestniczyło w „mszy” przy świecach na ołtarzu uformowanym ze śniegu. Inicjatywa, opisana jako przejaw „duchowości”, została zorganizowana przez tamtejsze duszpasterstwo kampusowe pod przewodnictwem „księdza” Matthew Harrisona z diecezji Charlotte. Wydarzenie miało miejsce pomimo udzielonej przez „biskupa” Michaela Martina dyspensy od uczestnictwa w niedzielnej „mszy” z powodu obfitych opadów śniegu.
Portal Tygodnik Powszechny (3 lutego 2026) prezentuje analizę filmowych reprezentacji Kościoła katolickiego, gloryfikując estetyzację sacrum przy jednoczesnym pominięciu jego doktrynalnego fundamentu. Autor zachwyca się „neogotyckim klimatem” produkcji takich jak „Żywy czy martwy” Riana Johnsona czy „Młody papież” Paola Sorrentino, gdzie liturgiczne szaty i rytuały służą jako egzotyczne tło dla ludzkich słabości. „Klimat produkcji buduje półmrok neogotyckiego wnętrza, szkarłat liturgicznych szat i blask cennych parafernaliów” – czytamy, co ujawnia redukcję nadprzyrodzonego porządku do poziomu scenografii. Artykuł celebruje trendy typu „Catholic Core” na TikToku, gdzie różańce i welony stają się jedynie modowymi akcesoriami pozbawionymi religijnego znaczenia.
Portal Vatican News (3 lutego 2026) relacjonuje decyzję uzurpatora Leona XIV o wpisaniu anglikańskiego konwertyty Johna Henry’ego Newmana do Ogólnego Kalendarza Rzymskiego ze wspomnieniem 9 października. W dekrecie „Dykasterii ds. Kultu Bożego” stwierdza się, iż Newman „odnalazł pokój w Kościele katolickim”, przedstawiając go jako wzór „poszukiwania prawdy”.
Portal EWTN News (21 stycznia 2026) relacjonuje ceremonię, podczas której uzurpator zajmujący Watykan przyjął parę baranków z okazji wspomnienia rzymskiej męczennicy św. Agnieszki. Zwierzęta, przystrojone biało-czerwonymi różami symbolizującymi czystość i męczeństwo, zostały „pobłogosławione” w Kaplicy Urbana VIII, po czym trafiły pod opiekę benedyktynek z bazyliki św. Cecylii. Ich wełna posłuży do wyrobu palliów – wąskich pasów białej wełny nakładanych przez metropolitów struktury posoborowej.
Portal eKAI (3 lutego 2026) publikuje kalendarz pseudoliturgicznych wydarzeń z udziałem uzurpatora watykańskiego, określanego tytułem „Leon XIV”. Plan obejmuje „wizyty duszpasterskie” w pięciu rzymskich „parafiach” oraz uczestnictwo w modernistycznych obrzędach Wielkiego Tygodnia, mających pozór katolickiej liturgii.
Portal eKAI (3 lutego 2026) informuje o decyzji uzurpatora Leona XIV, który nakazał wpisanie „św.” Johna Henry’ego Newmana do Ogólnego Kalendarza Rzymskiego ze „wspomnieniem dowolnym” 9 października. Dekret Dykasterii „ds.” Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów wychwala anglikańskiego konwertytę jako „świetlistą gwiazdę Kościoła pielgrzymującego” i „prezbitera o wielkim znaczeniu dla wspólnoty wiernych”.
