Aborcja jako „zamówienie pizzy”: gdy zabicie dziecka staje się przedmiotem żartu i źródłem wiecznego wyrzutu sumienia
Streszczenie i teza
Portal LifeSiteNews relacjonuje kolumnę komiczki Emma Estrady…
Cytowany artykuł z portalu „Tygodnik Powszechny” (17 lutego 2026) promuje film „Kopnęłabym cię, gdybym mogła” jako „bezkompromisowy portret macierzyństwa”, koncentrujący się na subiektywnym, psychologicznym doświadczeniu matki chorego dziecka, pozbawionym heroizacji i transcendentnego wymiaru. Recenzja chwali film za naruszenie tabu i autentyczność w przedstawieniu „dezintegracji” i „traumy”, podczas gdy jego światopogląd jest czysto naturalistyczny, redukujący cierpienie do problemu psychospołecznego, całkowicie pomijając sakramentalne, ofiarne i zbawienne znaczenie cierpienia w świetle wiary katolickiej. Film staje się więc symptomem głębokiej apostazji, w której miejsce Boga i Jego łaski zajęła psycho-terapia i subiektywna percepcja.
Portal „Tygodnik Powszechny” (31 stycznia 2026) relacjonuje poród influencerki Angeliki Trochonowicz („Andziaks”) w prywatnej klinice jako „godny i bezbolesny” kontrast do realiów polskich szpitali. Autorka Zuzanna Radzik ubolewa nad nierównym dostępem do opieki medycznej, postulując państwową interwencję dla „godnych warunków porodu”.
Portal Tygodnik Powszechny (13 stycznia 2026) relacjonuje funkcjonowanie Domu dla Matki i Dziecka przy Zakładzie Karnym w Grudziądzu, przedstawiając go jako miejsce „początku zmiany” i „drugiej szansy” dla osadzonych kobiet. Artykuł gloryfikuje więzienne macierzyństwo, pomijając całkowicie nadprzyrodzony wymiar ludzkiej godności i redukując proces nawrócenia do psychospołecznej terapii.
Portal Tygodnik Powszechny (29 grudnia 2025) prezentuje felieton Zuzanny Radzik zatytułowany „Być, robić, móc, chcieć, musieć, mieć, moje postanowienia noworoczne”, który stanowi jaskrawą ilustrację duchowej pustki współczesnego macierzyństwa oderwanego od nadprzyrodzonego porządku. Autorka, określająca się jako „teolożka feministyczna”, snuje refleksje nad równowagą między karierą a macierzyństwem, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar powołania kobiecego nauczany przez niezmienny Magisterium Kościoła.
Portal Więź.pl (12 grudnia 2025) relacjonuje tekst Natalii Waloch w „Wysokich Obcasach”, gdzie autorka ubolewa nad współczesnym dyskursem przedstawiającym dziecko jako „siłę niszczycielską jak tsunami czy zaraza”. Choć Waloch przyznaje, że „wiele matek nigdy by swojego doświadczenia macierzyństwa nie oddało za żadne skarby”, cała jej argumentacja tkwi w pułapce antropocentrycznego naturalizmu, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar rodzicielstwa wpisany w odwieczny plan Boży.
„Zgiń kochanie” – modernistyczna apoteoza duchowej pustki
Portal „Tygodnik Powszechny” (9 grudnia 2025) przedstawia film Lynne Ramsay „Zgiń kochanie” jako „przejmującą projekcję wewnętrznego świata…
Portal Tygodnik Powszechny (4 listopada 2025) prezentuje wywiad z neurobiolożką Susaną Carmoną, w którym ciąża przedstawiana jest jako „najbardziej znacząca przemiana, przez jaką przejść może człowiek”. Artykuł koncentruje się na zmianach neurologicznych u ciężarnych, porównując je do procesów dojrzewania u nastolatków. Badaczka wskazuje na redukcję istoty szarej w obszarach związanych z samoświadomością i empatią, kojarząc te zmiany z lepszą adaptacją do macierzyństwa. Pomimo prób naukowej obiektywizacji, tekst stanowi klasyczny przykład naturalistycznego zawłaszczenia sacrum macierzyństwa.
Portal LifeSiteNews (20 października 2025) demaskuje trzy potężne firmy przekształcające Stany Zjednoczone w „Dziki Zachód surogacji”. Materiał wideo zatytułowany „They erase mothers and sell children” obnaża mechanizmy handlu ludźmi ukryte za eufemizmem „gestational carrier”. Choć raport słusznie wskazuje na komercjalizację macierzyństwa, pozostaje więźniem świeckiej perspektywy, pomijającej ex cathedra (z katedry) potępienie tej praktyki przez niezmienne Magisterium Kościoła.
Portal Gość Niedzielny (16 października 2025) relacjonuje wyniki badań sugerujących, że matki rodzące poprzez cesarskie cięcie doświadczają silniejszego bólu i zaburzeń snu w porównaniu z porodem naturalnym. Artykuł koncentruje się wyłącznie na medycznych aspektach rekonwalescencji, całkowicie pomijając moralną i teologiczną ocenę tej praktyki w świetle lex naturalis i katolickiej nauki o małżeństwie.
