Magisterium – Strona 32 – Ethos Catholicus

Rewerentny katolicki ksiądz w tradycyjnych szatach w modlitewnym skupieniu w starej, sakralnej kaplicy, z ołtarzem i relikwiami w tle

Posoborowa nominacja w strukturach greckokatolickich: kolejny akt instytucjonalnego pustosłowia

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Nominacje bez łaski: biurokratyczne gesty posoborowia zamiast katolickiej misji

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polskiego informuje o nominacji: “Rev. Mariusz Dmyterko è stato nominato vescovo ausiliare dell’eparchia di Wrocław-Koszalin della Chiesa greco-cattolica”. Komunikat – oparty na ogłoszeniu Nuncjatury Apostolskiej z 10 lipca – podaje, że dotychczasowy proboszcz greckokatolickiej parafii w Białym Borze, ks. Mariusz Dmyterko, został wyznaczony na biskupa pomocniczego eparchii wrocławsko-koszalińskiej; dołączono odnośniki do strony episkopat.pl i wzmiankę o materiale zdjęciowym. Całość zachowuje formalny, korporacyjny ton i sprowadza Kościół do urzędu obsadzającego stanowiska, nie wspominając w ogóle o świętości urzędu, misji uświęcania i niezmiennej doktrynie. Nominacja przedstawiona jako oczywistość staje się aktem potwierdzającym posoborowy redukcjonizm: struktura bez treści nadprzyrodzonej.

Bezkompromisowa obrona prawdy katolickiej przeciwko modernistycznej relatywizacji pamięci historycznej i duchowej

Relatywizacja i instrumentalizacja wydarzeń historycznych, takich jak rocznica powstania warszawskiego, w celach patriotyczno-etycznych, choć na pierwszy rzut oka wydają się wyrazem szacunku i pamięci, w rzeczywistości stanowią poważne zagrożenie dla integralnej wiary katolickiej. Portal relacjonuje, iż polscy pielgrzymi w Casa Polonia w Rzymie uczcili rocznicę wybuchu powstania warszawskiego, organizując modlitewne wydarzenia, w których uczestniczyła młodzież, harcerze oraz duchowni, w tym kardynał Stanisław Dziwisz. Podkreśla się symboliczny charakter Godziny „W” jako momentu pamięci i hołdu bohaterom, co samo w sobie jest aktem szlachetnej pamięci. Jednakże, w tym kontekście ukrywa się głęboka duchowa i teologiczna pułapka, polegająca na nadmiernym zlaicyzowaniu i politycznym instrumentalizowaniu wydarzeń, które powinny być rozważane wyłącznie w świetle Prawa Bożego, nauki Kościoła i prawdy objawionej.