Portal eKAI (21 grudnia 2025) relacjonuje rzekomo głębokie przeżywanie Adwentu przez „Jana Pawła II”, przedstawiając go jako wzór duchowości. Artykuł pełen jest modernistycznych przeinaczeń, pomijających całkowicie nadprzyrodzony wymiar przygotowania na przyjście Chrystusa Króla, zastępując go psychologizującym naturalizmem.
Portal Opoka (20 grudnia 2025) prezentuje komentarz ks. Rafała Hołubowicza do perykopy o Zwiastowaniu, redukując nadprzyrodzony wymiar wiary Najświętszej Marji Panny do psychologicznego aktu „ufności”, pozbawionego teologicznych fundamentów łaski uświęcającej i współudziału w dziele odkupienia. „Wiara jest pełnym zaufania rzuceniem się w kochające objęcia Ojca” – głosi autor, pomijając milczeniem dogmat o Niepokalanym Poczęciu i nadprzyrodzonym charakterze fiat Bogarodzicy.
Portal Vatican News (19 grudnia 2025) relacjonuje trzecią medytację adwentową „ojca” Roberto Pasoliniego OFMCap w Auli Pawła VI, której wysłuchał uzurpator Leon XIV wraz z członkami pseudokolegium kardynalskiego. Głównym tematem rozważań miała być „powszechność zbawienia” rozumiana jako konieczność „poszerzania światła Chrystusa” przez Kościół przy jednoczesnym odrzuceniu moralnej czystości na rzecz rzekomej „autentyczności w kruchości”.
Biskup Eleganti demaskuje watykańską taktykę milczenia doktrynalnego
Portal LifeSiteNews relacjonuje wypowiedź biskupa pomocniczego seniora Marian Elegantiego, który „łamie milczenie episkopatu” w o…
Portal eKAI (18 grudnia 2025) relacjonuje rzekome powtórzenie się „cudu krwi św. Januarego” w Neapolu, gdzie zakrzepła substancja w relikwiarzu miała się skroplić podczas posoborowej „mszy”. Wydarzeniu przypisuje się znaczenie prognostyczne dla miasta, zaś jego brak w latach 2020-2021 tłumaczono „pandemią koronawirusa”.
Portal Gość Niedzielny (18 grudnia 2025) relacjonuje rzekomy „cud krwi św. Januarego” w katedrze neapolitańskiej. Według doniesień, zakrzepła substancja w relikwiarzu miała zmienić konsystencję z półpłynnej na całkowicie skroploną podczas „mszy” sprawowanej przez miejscowych modernistów. Zjawisko, tradycyjnie interpretowane jako znak pomyślności dla Neapolu, zostało przedstawione jako fakt nadprzyrodzony bez żadnej wzmianki o konieczności kościelnej weryfikacji czy zgodności z doktryną katolicką.
Portal Opoka informuje o skazaniu katolickiego działacza prodemokratycznego Jimmy’ego Laia na dożywocie przez chiński sąd w Hongkongu. Artykuł skupia się na milczeniu premiera Wielkiej Brytanii Keira Starmera, którego określa jako „brytyjskiego obywatela” i podkreśla ponadpartyjne poparcie dla Laia w USA. Brakuje jednak oceny sytuacji przez pryzmat niezmiennej nauki katolickiej o władzy, komunizmie i obowiązkach państw chrześcijańskich.
Portal „Tygodnik Powszechny” (17 grudnia 2025) prezentuje tekst o. Wacława Oszajcy SJ zatytułowany „Kiedy jak kiedy, ale w Boże Narodzenie warto się zatrzymać”, który stanowi jawną dekonstrukcję katolickiej doktryny o Wcieleniu Słowa. Autor, powołując się na wersety z „Tryptyku rzymskiego” Karola Wojtyły oraz filozoficzne dywagacje Leszka Kołakowskiego, przedstawia narodzenie Chrystusa jako zwykłe wydarzenie historyczne pozbawione nadprzyrodzonej wymowy. Tekst jest kwintesencją posoborowego relatywizmu, gdzie depositum fidei (depozyt wiary) zastępuje się subiektywnym „zdumieniem” oderwanym od dogmatycznej prawdy.
Amerykański interwencjonizm kontra katolicka wizja sprawiedliwości międzynarodowej
Portal Opoka relacjonuje oświadczenie Donalda Trumpa, w którym określił wenezuelski rząd jako „zagraniczną organiz…
Portal eKAI (16 grudnia 2025) relacjonuje treść książki „Misterium wiary”, zawierającej rozmowy norweskiego noblisty Jona Fosse’a z teologiem Eskilem Skjeldalem. Autor przedstawia swoją duchową wędrówkę od protestantyzmu przez kwakryzm do „katolicyzmu”, który okazuje się jedynie estetycznym wsparciem dla jego artystycznych poszukiwań „tajemnicy niewypowiedzianego”. Fosse otwarcie deklaruje: „Zawsze widziałem coś odpychającego w świecie chrześcijańskim. […] chrześcijanie niemal chcieli zmusić mnie i innych do wiary w coś, co było całkowicie nierozsądne i sprzeczne ze zdrowym rozsądkiem”. Ta wypowiedź demaskuje całkowite niezrozumienie natury wiary katolickiej, która – jak nauczał Sobór Watykański I – jest „aktem rozumu, który za przyzwoleniem woli uznaje prawdę objawioną ze względu na autorytet samego Boga” (Dei Filius, III).
