Portal LifeSiteNews (2 lutego 2026) relacjonuje decyzję tzw. Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X (FSSPX) o przeprowadzeniu nieautoryzowanych „konsekracji biskupich” 1 lipca 2026. „Przełożony Generalny” Davide Pagliarani ogłosił ten akt podczas ceremonii obłóczyn w seminarium we Flavigny-sur-Ozerain, powołując się na „obiektywny stan poważnej konieczności” dla kontynuacji „posługi sakramentalnej”.
Portal LifeSiteNews (7 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie „ks.” Davide Pagliaraniego, przełożonego Bractwa „św.” Piusa X (FSSPX), który w Friedrichshafen uzasadniał możliwość nowych „sakrów biskupich” dla swej struktury. Powołując się na rzekomy „stan konieczności” po „pontyfikacie Franciszka”, przedstawiciel schizmatyckiej grupy określił decyzję Marcela Lefebvre’a z 1988 roku jako „akt nadprzyrodzonej roztropności”, twierdząc jednocześnie, że obecny kryzys „usprawiedliwia apostolat” FSSPX.
Portal Catholic News Agency (1 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie uzurpatora Leona XIV w Watykanie z okazji tzw. Światowego Dnia Pokoju. Podczas pseudo-liturgicznego zgromadzenia na Placu św. Piotra, osoba podszywająca się pod następcę Apostołów wezwała do modlitw o pokój dla „narodów zbroczonych konfliktem” oraz „rodzin zranionych przemocą”, całkowicie pomijając jedyny warunek prawdziwego pokoju: publiczne uznanie panowania Chrystusa Króla nad narodami.
Portal LifeSiteNews (16 grudnia 2025) relacjonuje wystąpienie Johna Brucciani – „księdza” schizmatyckiego Stowarzyszenia Świętego Piusa X (SSPX) – który w odpowiedzi na dokument posoborowej „Dykasterii Nauki Wiary” Mater Populi Fidelis ufundował marmurową tablicę „na cześć” Marji jako „Współodkupicielki” i „Pośredniczki Wszystkich Łask”. Brucciani określa stanowisko neo-kościoła jako „atak na tradycyjną naukę”, powołując się na rzekomy „jednogłośny konsensus Ojców Kościoła” oraz bullę Piusa IX Ineffabilis Deus. Całość stanowi groteskowy teatr, gdzie dwie strony tej samej modernistycznej monety – posoborowa hydra i pseudo-tradycjonalistyczna schizma – toczą walkę o relatywistyczne pojęcia obce niezmiennej doktrynie katolickiej.
Portal Catholic News Agency (9 grudnia 2025) informuje o decyzji „kardynała” Timothy’ego Dolana dotyczącej wypłaty ponad 300 milionów dolarów tzw. ofiarom nadużyć seksualnych w archidiecezji Nowy Jork. „Podjęliśmy szereg bardzo trudnych decyzji finansowych” – stwierdził „arcybiskup”, wymieniając redukcje etatów, cięcia budżetowe oraz sprzedaż nieruchomości, w tym byłej kurii za 100 milionów dolarów. Proces mediacyjny prowadzi emerytowany sędzia Daniel Buckley, współtwórca rekordowej ugody w Los Angeles (880 milionów dolarów). Struktura pozywa też ubezpieczyciela Chubb za uchylanie się od wypłat. Artykuł wspomina wcześniejsze ugody w Nowym Orleanie (230 mln), Rockville Centre (323 mln), Rochester (250 mln) i Syracuse (176 mln).
Portal Gość Niedzielny (8 grudnia 2025) przedstawia apologetyczną narrację nt. Soboru Watykańskiego II, nazywając go „najważniejszym wydarzeniem w Kościele katolickim w XX w.”. Autor, Marcin Przeciszewski, chwali tzw. *aggiornamento* Jana XXIII oraz reformy: odnowę liturgiczną, ekumenizm, dialog międzyreligijny i „wzajemną autonomię” Kościoła i państwa. Artykuł gloryfikuje „ducha Soboru” jako remedium na współczesne kryzysy, jednocześnie deprecjonując opór wobec jego heretyckich innowacji jako „tradycjonalistyczną kontestację”. Ta jawnie modernistyczna propaganda demaskuje się sama przez dogłębną konfrontację z niezmiennym Magisterium.
Portal eKAI (7 grudnia 2025) przedstawia dziesięć „najważniejszych postanowień” Soboru Watykańskiego II jako rzekomy „duchowy przełom” w życiu Kościoła. W rzeczywistości stanowią one radykalne odejście od niezmiennej doktryny katolickiej, potwierdzonej przez wieki przez Magisterium Kościoła. „Każdy bowiem, kto się zakrada, a nie trwa w nauce Chrystusowej, ten nie ma Boga” (2 J 1,9 Wlg).
Portal Opoka (4 października 2025) informuje o rzekomo „kanonicznym” objęciu urzędu przez „arcybiskupa” Andrzeja Przybylskiego w archidiecezji katowickiej. Ceremonia odbyła się w kaplicy Kurii Metropolitalnej z udziałem „biskupów” pomocniczych i członków kolegium konsultorów. Przedstawiono „bullę” uzurpatora Leona XIV, podpisano protokół, a nowy „metropolita” ogłosił pierwsze decyzje personalne, mianując wikariuszy generalnych i sądowych. Całość utrzymana w biurokratycznym tonie „normalności” kościelnej administracji.
Portal LifeSiteNews (27 sierpnia 2025) przytacza wspomnienia Maike Hickson dotyczące listu ks. Victora-Alaina Berto z 1963 roku, krytykującego decyzję ojców Vaticanum II o włączeniu schematu o Najświętszej Marji Pannie jako rozdziału do dokumentu o Kościele zamiast zachowania osobnego traktatu. Autorka przedstawia tę decyzję jako akt „zakłopotania” modernistów wobec roli Matki Bożej i łączy ją z późniejszym upadkiem wiary. Hickson kończy wezwaniem do powrotu do praktyk fatimskich jako remedium. Tekst ten ujawnia jedynie wierzchołek góry lodowej soborowej apostazji, całkowicie pomijając doktrynalny wymiar zdrady Niepokalanej.
Portal Tygodnik Powszechny (26 sierpnia 2025) prezentuje materiał Bartosza Minkiewicza, który w typowy dla modernistycznej formacji sposób promuje relatywizację doktryny pod pozorem „pluralizmu perspektyw”. Redukcja misji Kościoła do świeckiego aktywizmu społeczno-kulturalnego stanowi tu symptomatyczny przykład apostazji posoborowej pseudoformacji.
