Marja – Strona 25 – Ethos Catholicus

Rekreacja pielgrzymów katolickich na drodze do Jasnej Góry o świcie, ukazująca duchową podróż i oddanie wiernych tradycji katolickiej

Płocka pielgrzymka i „remont serca”: pastoralna fasada bez nadprzyrodzoności

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

eKAI relacjonuje rozpoczęcie 44. Pieszej Pielgrzymki Diecezji Płockiej na Jasną Górę (6 sierpnia 2025). W katedrze na Tumskim Wzgórzu odprawiono Mszę o świcie, po czym pątnicy wyruszyli pod hasłem „Płoccy pielgrzymi nadziei”. Bp Szymon Stułkowski, przewodniczący posoborowej „Eucharystii”, określił pielgrzymowanie jako duchowy „remont” serca, nawiązując do Przemienienia na Taborze; zapowiedział też, że przejdzie cały szlak, niosąc „w sercu całą diecezję” i modląc się o błogosławieństwo. Przytoczono wypowiedzi uczestników o intencjach i „nauce troski o bliźnich”. Całość spięta jest jubileuszową retoryką i logistyką trasy. Teza: ten tekst – w tonie humanitarnego optymizmu – maskuje rzeczywiste zniszczenie kultu, depozytu wiary i samego pojęcia łaski, redukując chrześcijaństwo do sentymentalnej wędrówki i „remontu” uczuć.

Fotografia realistyczna pielgrzymów katolickich w tradycyjnych strojach, idących w skupieniu na drodze do Jasnej Góry, symbolizująca duchową podróż i wiarę.

Kurialiści

Pielgrzymka jako „challenge”? Naturalistyczna degradacja kultu w drodze na Jasną Górę

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal Opoka informuje o wyruszeniu 45. Warszawskiej Akademickiej Pielgrzymki Metropolitalnej na Jasną Górę pod hasłem „Napełnieni Duchem Świętym”. „Słowo” wygłosił abp Adrian Galbas, który zaapelował, by pielgrzymka nie była „wakacyjną przygodą” ani „życiowym challenge’em”, lecz rekolekcjami; wskazał na Słowo Boże jako fundament „pojednania i scalenia” oraz wezwał do „odnowienia relacji z Matką Bożą”. Wydźwięk tekstu to pastoralny naturalizm: nacisk na psychologiczną „integrację”, ogólny teizm, subiektywistyczne „pojednanie” i sentymentalny kult, bez odniesienia do obiektywnego porządku łaski, sakramentaliów w jedności z prawdziwym Kościołem i do królewskiej władzy Chrystusa nad życiem publicznym; ten brak jest oskarżeniem najcięższym.

Rewersywny obraz tradycyjnego katolickiego wnętrza kościoła z kapłanem przed ołtarzem, trzymającym krucyfiks, wywołujący uczucia wiary i pokory.

Posoborowie

„Odwaga” bez łaski: naturalistyczna katecheza strachu i psychologii wolności

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Opoka publikuje komentarz ks. Michała Kwitlińskiego do perykopy o Chrystusie kroczącym po wodzie i Piotrze tonącym. Tekst rozwija motyw „odwagi” i „żywej wolności”, interpretuje słowa „Ja jestem” jako teofanię, buduje psychologiczno- motywacyjne ujęcie ufności i ryzyka, a następnie włącza wątek „Matki Bożej Śnieżnej”, akcentując „przygodę wolności” oraz rzekomą odpowiedź „papieża Leona” na pytanie młodej Włoszki podczas czuwania na Tor Vergata. Konkluzja sugeruje, że istotą życia chrześcijańskiego jest odwaga wyboru, przezwyciężająca wątpliwości samym aktem wiary i psychologicznego zawierzenia. Ten komentarz, podszyty humanitarną retoryką i emocjonalną sugestią, w praktyce redukuje łaskę do afektywnej pewności siebie, sakramenty do tła, a panowanie Chrystusa do intymnego przeżycia.