Portal „Tygodnik Powszechny” (3 kwietnia 2026) piórem Anity Piotrowskiej zachwyca się najnowszą produkcją filmową pt. „Wielki Marty”, w której Timothée Chalamet wciela się w postać nowojorskiego tenisisty stołowego, Marty’ego Reismana. Autorka recenzji z nieukrywaną fascynacją opisuje „kinetyczną energię” obrazu Josha Safdiego, rozgrzeszając artystyczną maestrią brawurowo ukazaną postać, która okrada…
Streszczenie recenzji: cudzołóstwo jako „tęsknota za życiem wyzwolonym”
Portal „Tygodnik Powszechny” (17 lutego 2026) publikuje recenzję filmu Martina Scorsese „Wiek niewinności”, w której autorka (Maria Dutkiewicz) przedstawia cudzołóstwo głównej bohaterki nie jako grzech, lecz jako ucieczkę od „bezwzględnych konwenansów” i pragnienie „życia wyzwolonego i intensywnego”. Recenzja gloryfikuje „tęsknotę” za Ellen Olenską (Michelle Pfeiffer), podkreślając jej „czerwone atłasy i czarne koronki” jako symbol wolności, podczas gdy narzeczona Newlanda Archera (Winona Ryder) jest przedstawiona jako „zbyt niewinna, by ją pożądać”. Brak jakiejkolwiek moralnej oceny, sakramentalnego kontekstu małżeństwa czy świadomości, że cudzołóstwo jest jednym z „czterech ostatnich rzeczy” (śmierć, sąd ostateczny, piekło, chwała). Recenzja promuje naturalistyczny, psychologiczny reading, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar życia chrześcijańskiego, co jest typowe dla postsoborowego humanitaryzmu, potępionego w encyklice Lamentabili sane exitu (1907) św. Piusa X jako błąd nr 26: „Wiara jako przyzwolenie umysłu opiera się ostatecznie o sumie prawdopodobieństw” oraz błędem nr 58: „Wszystką prawdę i doskonałość moralności należy umieścić w gromadzeniu bogactw i zaspokajaniu przyjemności”.
Scorsese i Spadaro: modernistyczna profanacja sacrum w służbie anty-Kościoła
Portal eKAI (8 grudnia 2025) relacjonuje dyskusję „o. Antonio Spadaro” z reżyserem Martinem Scorsese podczas konferencji…
Portal „Więź.pl” (7 grudnia 2025) relacjonuje wywiad z Martinem Scorsese, w którym reżyser przedstawia swoją „drogę wiary” poprzez kino, porównując sale kinowe do kościołów i wskazując na twórczość Pier Paolo Pasoliniego czy Roberto Rosselliniego jako wzory „duchowego przekazu”.
Portal Catholic News Agency (20 listopada 2025) promuje drugi sezon serialu Martina Scorsese „The Saints”, przedstawiającego żywoty wybranych postaci uznawanych przez sektę posoborową za „świętych”. Wśród bohaterów znalazł się m.in. „święty” Maksymilian Kolbe oraz Carlo Acutis – pierwszy „kanonizowany millenials” bergogliońskiego reżimu.
Portal Tygodnik Powszechny (24 października 2025) prezentuje dokument Rebeki Miller „Pan Scorsese” jako hołd dla „wiecznego outsidera” amerykańskiego kina. Serial ukazuje Martina Scorsese jako artystę rozdartego między katolickim dziedzictwem a obsesjami twórczymi, gloryfikując przy tym jego gangsterską mitologię i „niepokorne geniusz”. Wypowiedzi Spielberga, De Palmy i innych twórców budują narrację o „cierpiącym słabeuszu gotowym na wszystko”, przemilczając jednak duchową pustkę i konsekwencje bluźnierczych eksperymentów reżysera.
