Portal eKAI (15 października 2025) relacjonuje obchody Dnia Dziecka Utraconego na Jasnej Górze, akcentując działalność Fundacji Donum Vitae i świadectwo matki po stracie dziecka. Artykuł pomija kluczowe prawdy wiary, redukując tragedię śmierci dziecka do psychologizacji i świeckiego aktywizmu, co stanowi typowy przejaw posoborowej apostazji.
LifeSiteNews relacjonuje przypadek kanadyjskiej matki, Bryony Dixon, która została wykluczona z terenu szkoły, do której uczęszcza jej syn, po tym, jak opublikowała na Facebooku zdjęcie nauczyciela noszącego koszulkę z flagą „transgender pride”. Dixon wyraziła obawy co do promowania „niebezpiecznej ideologii” w kontekście niedawnego morderstwa dokonanego przez osobę transpłciową w Minneapolis. Władze szkolne oskarżyły ją o narażenie pracownika na ryzyko i naruszenie polityki, co doprowadziło do formalnego zakazu wstępu do szkoły. Dixon zdecydowała się na edukację domową dla syna i krytykuje system za ignorowanie dowodów na szkodliwość propagandy gender, jednocześnie wskazując na hipokryzję władz w konsultacjach z rodzicami.
Artykuł z portalu EWTN News z 16 września 2025 roku opisuje historię Silvii Tomy, matki, która straciła syna Gabriela na białaczkę w 2021 roku. Kobieta dzieli się bólem samotnej agonii syna w czasie pandemii COVID-19, wspomina modlitwę Koronki do Miłosierdzia Bożego przy jego łożu śmierci oraz swoją wiarę, która miała ją podtrzymywać. Relacjonuje, jak syn, wychowany w wierze katolickiej, w okresie dojrzewania przeszedł na świadków Jehowy, podpisując zgodę na odmowę transfuzji krwi, lecz w chwili krytycznej, przed śmiercią, zgodził się na nią, co autorka interpretuje jako powrót do katolicyzmu. Wspomina spotkanie z „papieżem” Franciszkiem w 2019 roku, który obiecał modlić się o nawrócenie syna, oraz udział w „Jubileuszu Pocieszenia” z „papieżem” Leonem XIV 15 września 2025 roku. Ta relacja, ubrana w sentymentalny język cierpienia i nadziei, nie jest świadectwem autentycznej wiary katolickiej, lecz symptomatycznym przykładem, jak struktury posoborowe redukują dramat zbawienia duszy do naturalistycznej opowieści o ludzkiej pociesze, całkowicie pomijając grozę wieczności i konieczność integralnego wyznawania niezmiennej doktryny.
Portal Opoka (9 września 2025) relacjonuje spotkanie „papieża” Leona XIV z grupą ukraińskich matek, które straciły dzieci w wyniku wojny. Inicjatywa „Matki z Domu Ojca Pio”, prowadzona przez braci kapucynów w Kijowie, oferuje 7-dniowe programy rehabilitacyjne z udziałem psychologów. Kulminacją miała być pielgrzymka do Loreto, Asyżu i Rzymu oraz audiencja u „papieża”, gdzie kobiety apelowały o „pokój” i „możliwość zasypiania bez strachu”.
Portal Opoka (19 sierpnia 2025) relacjonuje sprawę Magdaleny Woźnej, której córka Lena pozostaje w pieczy zastępczej mimo pozytywnej opinii psychologicznej, po śmierci syna Oskara w instytucjonalnej opiece. Dramat rodziny ukazuje całkowitą degenerację władzy świeckiej, która w miejsce prawa Bożego wprowadziła tyranię biurokratycznego molocha.
Portal LifeSiteNews (14 sierpnia 2025) relacjonuje historię Adrienne Bailon-Houghton, celebrytki, która po sześciu latach nieudanych prób in vitro i wydaniu ponad miliona dolarów, skorzystała z usług surogatki. Artykuł, choć wskazuje na wyzysk kobiet przez przemysł in vitro, pozostaje głuchy na teologiczną i moralną katastrofę opisywanych praktyk.
Portal LifeSiteNews relacjonuje pozew cywilny wniesiony przez Lianę Davis przeciwko ojcu jej dziecka, Christopherowi Coopriderowi, oraz sieci Aid Access, po tym jak jej nienarodzone dziecko zostało zamordowane poprzez podanie środków poronnych ukrytych w napoju. Sprawa ukazuje sataniczny wymiar współczesnego barbarzyństwa, które – podszyte retoryką „praw reprodukcyjnych” – stanowi logiczną konsekwencję apostazji Zachodu. Cytowany artykuł koncentruje się na prawnych aspektach zdarzenia, całkowicie przemilczając jego wymiar teologiczny i eschatologiczny. To nie „sprawa sądowa”, lecz krwawa ofiara złożona na ołtarzu Lucyferiańskiego buntu przeciwko Bożemu Prawu.
Portal Opoka informuje o zapowiedzianych przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej ułatwieniach dla rodziców po stracie dziecka: skrócony urlop oraz zasiłek macierzyński za ten okres, a także zasiłek pogrzebowy niezależnie od czasu trwania ciąży i bez konieczności ustalania płci. Dokumentowanie straty ma się odbywać na podstawie zaświadczenia o martwym urodzeniu (lekarz/położna) albo karty zgonu, bez wymogu badań genetycznych. Minister Agnieszka Dziemianowicz-Bąk uzasadnia zmiany koniecznością „odbiurokratyzowania” procedur i „empatii” wobec „osób po stracie”. Artykuł odnotowuje także, że dotąd bez ustalonej płci nie przysługiwały uprawnienia urlopowe i zasiłek pogrzebowy. Całość utrzymana jest w tonie biurokratyczno-humanitarnym, pozbawionym odniesienia do prawa Bożego, natury sakramentalnej małżeństwa i obiektywnego statusu moralnego dziecka od poczęcia.
To programowy naturalizm: państwo rozdaje zasiłki i słowa o „empatii”, ale dalej milczy o podstawowym prawie — prawie nienarodzonego do życia oraz o publicznym panowaniu Chrystusa nad ustawodawstwem.
