Matka Boża

Realistyczny obraz Matki Bożej w tradycyjnym stroju, wewnątrz bazyliki, symbolizujący pokorę i łaskę, dla katolickiego bloga
Posoborowie

Matka Boża Śnieżna zawłaszczona przez naturalizm: jak „radość” zastąpiła łaskę i panowanie Chrystusa

Portal Opoka informuje o homilii kard. Rolandasa Makrickasa, „archiprezbitera” Bazyliki Santa Maria Maggiore, wygłoszonej w uroczystość Matki Bożej Śnieżnej. Wystąpienie opiera się na narracji o śniegu na Eskwilinie (358 r.) i pobożności związanej z tytułem Matki Bożej Śnieżnej. Centralny wątek homilii streszcza się w psychologizującym apelu: „Radość nie pochodzi z braku problemów, ale z wiary w obecność Boga, który jest blisko nas”, przy czym „Bóg jest wielki, bo nas kocha – małych”, a Maryja „czyni wielkimi dzieła Pana”, nie „swoje trudności”. W tle pobrzmiewa posoborowy rytuał „opadania płatków róż” w bazylice i odwołanie do opinii „papieża Franciszka” o pięknie darmowej łaski symbolizowanej przez śnieg. Ta słodkawa rama pastoralna całkowicie przemilcza dogmatyczne prawdy o grzechu, odkupieniu, ofierze Mszy, potrzebie nawrócenia oraz publicznym panowaniu Chrystusa Króla, redukując wiarę do emocjonalnego „niepoddawania się problemom”. To nie tylko sentymentalizm – to systemowy modernizm udający pobożność maryjną.

Realistyczne, pełne szacunku zdjęcie wnętrza tradycyjnego kościoła katolickiego z figurą Matki Boskiej, podkreślające duchowość i czystość w katolickim stylu, odzwierciedlające głęboką religijność i tradycję.
Posoborowie

Bieli nie przykryje odstępstwa: Santa Maria Maggiore i modernistyczny teatr

Vatican News PL relacjonuje homilię kardynała Rolandas Makrickas podczas Mszy w rocznicę poświęcenia Bazyliki Santa Maria Maggiore i w tzw. uroczystość Matki Bożej Śnieżnej. W centrum narracji stawia się symbolikę śniegu, „bieli i czystości”, Magnificat, „radość” i „bliskość Boga”, a także zwyczaj zrzucania białych płatków róż spod sklepienia bazyliki. Pojawiają się uwagi o „małości” człowieka, „wielkich rzeczach Bożych” i „cudach przez małych i czystych sercem”. Milczy się o grzechu, o nawróceniu, o ofierze Mszy świętej jako przebłagalnej, o stanach łaski i pozbawienia łaski, o jedynym Pośredniku i Królu, którego prawo zobowiązuje narody. Konkluzja jest oczywista: to dekoracyjny naturalizm, który pod pobożnym słownictwem relatywizuje wiarę, a w posoborowych strukturach sprowadza kult do estetycznego widowiska.

Rekolekcje pielgrzymkowe w Loreto, grupa wiernych modląca się z różańcami i figurami Matki Bożej, wyraża głęboką pobożność i wiarę katolicką, w naturalnym świetle, pełne szacunku i duchowego skupienia.
Kurialiści

Loretańska pielgrzymka bez Chrystusa Króla: marketing „pobożności” i milczenie o łasce

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski zapowiada odpust w Loretto (7 września) pod hasłem „Maryjo, Tyś naszą nadzieją”, z „Mszą” o godz. 12:00 pod przewodnictwem bp. Piotra Sawczuka, Godzinkami, różańcem, konferencją ks. Macieja Będzińskiego, scenką teatralną o bł. Ignacym Kłopotowskim, koncertem oraz konkursami i stoiskami. Całość objęta patronatem abp. Tadeusza Wojdy i wpisana w przygotowania do „Jubileuszu Roku Świętego”. Zakończenie przewidziano koronką do „Miłosierdzia” i „błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem”. Zorganizowano też pieszą pielgrzymkę Drohiczyn–Loretto (4–7 września).
Skandal tej notatki polega na naturalistycznym sprowadzeniu religii do emocjonalnej pobożności i eventu – z całkowitym przemilczeniem łaski uświęcającej, pokuty, królewskiego panowania Chrystusa i celu ostatecznego: zbawienia dusz.

Kapłan w tradycyjnych szatach przed ikoną Matki Bożej, symbol wiary i modlitwy w katolickim kontekście
Kurialiści

Kult wizerunku zamiast wiary: kondolencje KEP jako manifest naturalizmu

Portal Konferencji Episkopatu Polski publikuje kondolencje abp. Tadeusza Wojdy SAC po śmierci prof. Wojciecha Kurpika, konserwatora Ikony Jasnogórskiej. Tekst podkreśla zasługi zmarłego dla zachowania wizerunku, przywołuje J 19,26–27, sugeruje duchową adopcję przez Marję i kończy życzeniami pokoju dla rodziny oraz prośbą do „Królowej Polski” o radość życia wiecznego dla zmarłego. Zwraca uwagę wyłączne skupienie na doczesnym zasłudze wobec obrazu oraz formułach życzeniowo-psychologicznych, z niemal całkowitym milczeniem o grzechu, pokucie, stanie łaski, Mszy świętej i ofierze Chrystusa, co obnaża naturalistyczny, posoborowy redukcjonizm.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.