Miasto Boże – Ethos Catholicus

Leon XIV i jego dyplomacja: kolejny krok w apostazji posoborowego establishmentu

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal eKAI (12 stycznia 2026) przedstawia analizę działań dyplomatycznych Leona XIV, uzurpatora okupującego Watykan. Artykuł gloryfikuje jego rzekome zaangażowanie na rzecz pokoju, powołując się na przemówienie do korpusu dyplomatycznego z 9 stycznia 2026. W rzeczywistości mamy do czynienia z kolejnym przejawem rewolucyjnej agendy neo-kościoła, który porzucił nadprzyrodzoną misję głoszenia Ewangelii na rzecz świeckiego aktywizmu.

Obrazy ukazujące tradycyjny, katolicki kościół z kapłanem w liturgii, odzwierciedlające prawowierną naukę, z naciskiem na pobożność i kontemplację w duchu katolickiej tradycji.

Kurialiści

Miasto Boże zredukowane do humanitarnego sloganu: krytyka przemówienia „papieża” do parlamentarzystów

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal Vatican News PL (23 sierpnia 2025) relacjonuje przemówienie „papieża” Leona XIV do uczestników XVI Dorocznego Spotkania Międzynarodowej Sieci Katolickich Parlamentarzystów, w którym wezwał on do budowania „polityki nadziei” i „ekonomii nadziei” opartej na „autentycznym rozwoju człowieka”. Te puste frazesy, oderwane od nadprzyrodzonego celu człowieka, stanowią kolejny dowód całkowitego zerwania sekty posoborowej z katolicką nauką społeczną.

Rewersyjna scena w tradycyjnej katedrze katolickiej z duchownymi w liturgicznym ubiorze, podkreślająca wierność doktrynie i sprzeciw wobec modernistycznych tendencji

Posoborowie

Modernistyczna Utopia Leona XIV: Fałszywa Wizja „Miasta Bożego” w Służbie Rewolucji

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Vatican Media (23 sierpnia 2025) relacjonuje przemówienie „papieża” Leona XIV do członków Międzynarodowej Sieci Katolickich Parlamentarzystów. Uzurpator watykański określa jako „autentyczny rozwój człowieka” życie w „zdrowych wspólnotach” z poszanowaniem „wolności poszukiwania prawdy” i „solidarności ponad podziałami”. Nawiązując do traktatu De civitate Dei św. Augustyna, dzieli historię na „Miasto Człowieka” (rządzone pychą) i „Miasto Boże” (oparte na „bezinteresowności”), wzywając do „polityki nadziei” i „ekonomii nadziei”. Pomija przy tym całkowicie konieczność podporządkowania państwa społecznej władzy Chrystusa Króla.