Portal LifeSiteNews (21 sierpnia 2025) relacjonuje działalność Antonio „Tonio” de Mello, założyciela wspólnoty Jesus Menino w Brazylii, który adoptował 47 „inaczej sprawnych” dzieci. Artykuł apeluje o…
Portal Vatican News PL (21 sierpnia 2025) informuje o telegramie „papieża” Leona XIV skierowanym do uczestników XVII Międzynarodowego Kongresu Teologii Moralnej w Bogocie. „Papież” zachęca do stawiania czoła współczesnym wyzwaniom społecznym – w tym kwestiom płci, sztucznej inteligencji i ekologii – poprzez naśladowanie „św.” Alfonsa Marii Liguoriego, który rzekomo „odnajdywał zrównoważoną syntezę między prawami Bożymi a dynamiką sumienia i wolności człowieka”. Dokument podpisany przez „kardynała” Pietro Parolina nawołuje do „postawy miłosiernej, wyrozumiałej i cierpliwej” jako „widzialnego znaku nieskończonego miłosierdzia Bożego”.
Portal eKAI (18 sierpnia 2025) informuje o poświęceniu przez „arcybiskupa” Zbigniewa Zielińskiego 500 tornistrów szkolnych zebranych przez Caritas Archidiecezji Poznańskiej. Akcja „Tornister Pełen Uśmiechów” ma wspierać dzieci z domów dziecka, świetlic socjoterapeutycznych oraz rodzin w trudnej sytuacji materialnej. „Metropolita poznański” określił wyprawki jako „wypełnione ludzką życzliwością”, podkreślając zaangażowanie parafii w tę inicjatywę.
Portal eKAI (15 sierpnia 2025) relacjonuje akcję pomocy ofiarom pożaru przy ul. Krańcowej w Poznaniu, przeprowadzaną przez „Caritas Archidiecezji Poznańskiej”. W komunikacie rzecznik organizacji Maria Książkiewicz podkreśla przekazanie „żywności, wody i środków higienicznych” oraz współpracę z miejskimi instytcjami. Zbiórka finansowa prowadzona jest przez stronę internetową i konto bankowe.
Portal eKAI relacjonuje wezwanie „papieża” Leona XIV do miłości bliźniego i czujności w oczekiwaniu na przyjście Pana. To kolejna odsłona modernistycznej redukcji Ewangelii do moralizującego humanitaryzmu, oderwanego od nadprzyrodzonej łaski i konieczności pokuty.
Relatywizacja nauki Kościoła katolickiego poprzez promowanie powszechnego dzielenia się dobrem, pod przykrywką czci bł. Edmunda Bojanowskiego, ukazuje duchową i teologiczną pustkę współczesnych interpretacji moralności chrześcijańskiej. Artykuł relacjonuje homilię abp Zbigniewa Zielińskiego, który podkreślił, że dzielenie się dobrem jest kluczowym elementem życia chrześcijańskiego, oraz zachęcał do naśladowania bł. Edmunda w jego działalności miłosierdzia i otwartości na potrzeby innych. Jednakże, w świetle integralnej nauki katolickiej, takie podejście jest nie tylko błędne, lecz i niebezpieczne, gdyż sprowadza moralność do poziomu subiektywnej humanitarnej troski, pomijając jej fundamenty w prawdzie objawionej i obowiązku moralnym wynikającym z Prawa Bożego. Teza krytyki brzmi: propagowanie moralności opartej wyłącznie na dobrych uczynkach, bez odniesienia do prawdy i łaski, jest ewidentną formą eklektyzmu i relatywizmu, prowadzącym do duchowego bankructwa.
Cytowany artykuł relacjonuje akcję wydawania paczek żywnościowych w Nakle nad Notecią w ramach programu „Fundusze Europejskie na Pomoc Żywnościową 2021–2027” (FEPŻ). Logistykę organizowały Caritas Diecezji Bydgoskiej i parafia św. Wawrzyńca, a wsparcie zapewniły instytucje samorządowe oraz lokalny biznes. Wskazano progi dochodowe i harmonogram „Podprogramu 2024”. W tekście celebruje się sprawność wolontariacką, współpracę z urzędami i hasło „smak nadziei”, bez najmniejszej wzmianki o sakramentach, stanie łaski, pokucie, obowiązku nawrócenia i królowaniu Chrystusa nad życiem społecznym. Jednym zdaniem: to liturgia świeckiego humanitaryzmu, w której Caritas staje się ramieniem zarządzania biedą dla biurokracji unijnej, a nie narzędziem zbawienia dusz.
Circo Massimo jako targ emocji: instrumentalizacja „spowiedzi” i odpustu
Cytowany artykuł relacjonuje masową akcję „spowiedzi” młodzieży na rzymskim Circo Massimo w ramach „Jubileuszu Młodzieży”, akcentując „radość z przebaczenia”, wielojęzyczność konfesjonałów, łatwy dostęp do „miłosierdzia” i możliwość uzyskania „jubileuszowego odpustu” poprzez standardowy zestaw aktów: „spowiedź”, Komunię, modlitwę w intencji „papieża” i nawiedzenie kościoła. Wypowiedzi wolontariuszy i „kapłanów” podają, że wydarzenie „porusza serca do nawrócenia”, buduje wspólnotę i jednoczy, a „Bóg przebacza zawsze”. Punkt ciężkości spoczywa na doświadczeniu przeżyć, łatwości dostępu i atmosferze tłumu, niemal całkowicie milcząc o obiektywnych warunkach ważności sakramentu, o konieczności integralnej spowiedzi, o zadośćuczynieniu, naprawieniu szkody i przyjęciu twardych warunków odcięcia od grzechu, a także o prawdziwym Kościele i prawdziwym kulcie. Zasadniczy problem: naturalistyczna emocjonalizacja „miłosierdzia” i symulacja sakramentów w strukturach posoborowych, bez odniesienia do nienaruszalnych kryteriów Wiary i ładu łaski.
