młodzi katolicy

Młody Irlandczyk w tradycyjnej kaplicy katolickiej rozmyśla nad iluzjami neomodernizmu
Świat

Młode pokolenie Irlandii Północnej w sidłach neokościelnej iluzji

Portal CNA (19 października 2025) entuzjastycznie relacjonuje wyniki sondażu Instytutu Iona wskazującego na rzekomy wzrost zainteresowania religią wśród 18-24 latków w Irlandii Północnej. Według badania 30% młodych deklaruje „bardzo pozytywny” stosunek do chrześcijaństwa przy jedynie 4% zdecydowanie negatywnych ocen. Autor artykułu, Patrick J. Passmore, bezkrytycznie powiela modernistyczne narracje o „cichym odrodzeniu”, całkowicie pomijając zasadnicze kryteria katolickiej ortodoksji.

Zdjęcie młodych katolików uczestniczących w tradycyjnej Mszy świętej w kościele, oddających cześć sakramentom w duchu wiary i tradycji katolickiej
Kurialiści

Modernistyczne zgromadzenie młodych w Garbowie jako przejaw apostazji posoborowej

Portal eKAI (20 sierpnia 2025) relacjonuje przebieg XIII Spotkania Młodych Archidiecezji Lubelskiej w Garbowie pod hasłem „Obietnica Świtu”, organizowanego przez Centrum Duszpasterstwa Młodzieży Archidiecezji Lubelskiej. Wydarzenie oferuje uczestnikom w wieku 13-27 lat „codzienne Eucharystie, adoracje Najświętszego Sakramentu z uwielbieniem, nabożeństwa oraz spotkania w grupach”, a także warsztaty, gry integracyjne i „strefę relaksu”. Głównym konferencjonerem jest ks. Tomasz Ryczk z Diecezji Rzeszowskiej.

Młodzi katolicy modlący się w bazylikowej przestrzeni, ukazujący głęboką pobożność i adorację w tradycyjnym stylu katolickim, bez symboli surrealistycznych czy nowoczesnych elementów.
Posoborowie

Młodzieżowe rekolekcje w Rzymie jako symptom posoborowej apostazji

Portal VaticanNews relacjonuje wydarzenie zgromadzenia młodzieży z tzw. Ruchu Światło-Życie podczas rekolekcji w Rzymie. Uczestnicy deklarują chęć „pogłębienia relacji z Bogiem” poprzez zwiedzanie bazylik i „doświadczanie żywego Kościoła”. Artykuł promuje hasło „pielgrzymi nadziei” jako podstawę refleksji, a młodzi wyrażają plany służby w strukturach posoborowych. Całość utrzymana w tonie emocjonalnego entuzjazmu pozbawionego teologicznej substancji.

Młodzi katolicy modlący się w kościele przy ołtarzu z krucyfiksem, oddanie, tradycyjna liturgia, atmosfera sakralna, głęboka wiara.
Posoborowie

Katolicka krytyka współczesnych obozów młodzieżowych w Ziemi Świętej: zdrada i sprzeniewierzenie prawdziwej misji Kościoła

Relatywizacja doktryny, wprowadzanie emocjonalnych i humanitarnych fałszywych rozwiązań oraz odwracanie od niezmiennych praw Bożych są głównymi tematami najnowszego artykułu z portalu eKAI, relacjonującego letnie obozy młodzieżowe w Palestynie i Izraelu, organizowane przez Łaciński Patriarchat Jerozolimy we współpracy z Pomocą Kościołowi w Potrzebie. Ukazuje on wydarzenia w kontekście konfliktu z Iranem i dramatów młodych chrześcijan, podkreślając ich potrzebę „wolności” i „wsparcia”, które – w świetle nauki katolickiej sprzed 1958 roku – okazują się być jedynie powierzchownymi i fałszywymi zastępstwami prawdziwego chrześcijańskiego wychowania i oddania się Panu Bogu. Artykuł ten stanowi kolejny dowód na to, iż duchowe i moralne bankructwo współczesnego Kościoła, szczególnie w strukturach posoborowych, prowadzi do odwracania prawdy i sprzeniewierzenia się istocie Ewangelii.

Młodzi katolicy modlą się w tradycyjnej świątyni, skupieni na modlitwie, w atmosferze głębokiej pobożności i szacunku dla katolickiej tradycji.
Kurialiści

Jubileusz Młodych w Rzymie 2025: widowisko emocji bez łaski i bez prawdy

Portal Opoka informuje o zakończonym w Rzymie „Jubileuszu Młodych” (29 lipca – 3 sierpnia 2025), w którym, według relacji, uczestniczył ponad milion młodych, w tym 20 tysięcy z Polski. Tekst cytuje emocjonalne świadectwa (Agnieszka, Nikola, Weronika, Radek) i wypowiedzi „papieża” o wolności wyboru, przyjaźni z Chrystusem i odwadze decyzji, podkreślając rzekomo formacyjny wymiar wydarzenia: modlitwy, katechezy, koncerty i „doświadczenie Kościoła”. Całość sprowadzono do humanitarnej narracji o „odwadze bycia sobą” i „relacjach”, z symbolicznymi odniesieniami do Boga, lecz bez twardych kryteriów prawdy i łaski. Zasadniczym grzechem tekstu jest triumfalne przemilczenie kwestii łaski uświęcającej, sakramentów w ich prawdziwej ważności i konieczności poddania się Prawu Chrystusa Króla – na rzecz miękkiej psychologii i naturalizmu.

Rekolekcja młodych katolików w Rzymie, modlących się przed bazyliką, ukazująca ich duchowe zaangażowanie i pobożność w tradycyjnym katolickim stylu.
Kurialiści

Jubileusz Młodych w Rzymie 2025: spektakl emocji bez łaski i bez wiary

Cytowany artykuł relacjonuje wyjazd młodzieży z archidiecezji gnieźnieńskiej na tzw. Jubileusz Młodych w Rzymie (27 lipca – 4 sierpnia 2025): uczestnictwo w wydarzeniach masowych, przejście przez Drzwi Święte, „Msze” i czuwania pod przewodnictwem Leona XIV, wizyty w rzymskich bazylikach, Asyżu i przy grobach Jana Pawła II, Jorge Bergoglia oraz Carla Acutisa; entuzjastyczne świadectwa młodych o „radości”, „doświadczeniu Boga” i o wspólnotowych emocjach; podkreślenie obecności „biskupa” Radosława Orchowicza, licznych „kapłanów” i figur znanych z posoborowych środowisk, jak o. Tomasz Nowak i o. Adam Szustak. Całość utrzymana jest w tonie promocyjno-eventowym i emocjonalnym, bez poważnego słowa o grzechu, łasce uświęcającej, wierze nadprzyrodzonej, sądzie ostatecznym, piekle i koniecznej podległości Chrystusowi Królowi w porządku publicznym. Jednym zdaniem: jest to opis religijnego widowiska, które – pod pozorem katolicyzmu – promuje naturalizm, demokratyzację „Kościoła” i kult człowieka.

Grupa młodych katolików uczestniczących w tradycyjnej Mszy świętej na ulicach Rzymu, pełni skupienia i wiary, z historyczną architekturą w tle
Kurialiści

Jubileusz młodych w Rzymie: entuzjazm bez łaski, ritus bez ofiary, posoborowy teatr

Biuro prasowe Kościoła i Hospicjum św. Stanisława BM w Rzymie relacjonuje wzmożony napływ młodych uczestników tzw. Jubileuszu Młodych w Roku Świętym 2025, noclegi dla ponad 130 osób, „wiele dodatkowych Mszy świętych”, „świadectwo wiary” na ulicach Rzymu oraz możliwość uzyskania odpustu w wyznaczonej świątyni. Administrator ks. Tomasz Jarosz akcentuje historyczny związek miejsca z Jubileuszem od 1575 roku oraz znaczenie spotkania młodych z „Papieżem” i jego rzekome owoce duchowe. Końcowy ton jest afirmacyjny: entuzjazm, wspólnotowość, gościnność, europejsko-globalny przekrój uczestników. Oto landrynkowa narracja naturalistyczna – deklaracje o „świadectwie” bez słowa o łasce uświęcającej, bez ostrzeżenia przed świętokradztwem, bez odwołania do królowania Chrystusa nad narodami – czyli kolejny akt posoborowego spektaklu, w którym religię zastępuje socjologia tłumu.

Realistyczne zdjęcie młodych katolików w tradycyjnych strojach słuchających biskupa podczas nabożeństwa w wielkiej świątyni, podkreślające ich wiarę i oddanie.
Kurialiści

Jubileusz młodzieży jako inżynieria nastrojów: humanitaryzm zamiast wiary

Jubileusz młodzieży jako inżynieria nastrojów: humanitaryzm zamiast wiary

Cytowany artykuł relacjonuje udział biskupa bydgoskiego Krzysztofa Włodarczyka w Jubileuszu Młodzieży w Rzymie, wraz z 380-osobową grupą z diecezji bydgoskiej. Padają stwierdzenia o potrzebie wielkich wydarzeń dla młodych, o „pracy organicznej”, o roli wspólnot takich jak Ruch Światło–Życie, integracji diecezjalnej i „apostolstwie” młodzieży, wspartej finansowo przez samorząd. Kulminacją przekazu jest pastoralny entuzjazm wobec masowych zgromadzeń i sieci formacyjnych, bez choćby jednego słowa o stanie łaski, o spowiedzi sakramentalnej, o Królowaniu Chrystusa i obiektywnych warunkach zbawienia, co zdradza naturalistyczną redukcję misji Kościoła do psychologii tłumu i aktywizmu. To właśnie ta cisza o nadprzyrodzoności jest najcięższym oskarżeniem.

Grupa młodych katolików modlących się na zewnątrz bazyliki podczas zachodu słońca, ukazując powagę, wiarę i duchową refleksję, w tradycyjnym katolickim kontekście.
Posoborowie

Tor Vergata i „nadzieja” bez nawrócenia: bankructwo naturalistycznej religii

Tor Vergata i „nadzieja” bez nawrócenia: bankructwo naturalistycznej religii

Cytowany artykuł relacjonuje sobotnie zgromadzenie polskiej młodzieży w ramach Casa Polonia w Rzymie i ich wyjście na Tor Vergata na centralne obchody Jubileuszu Młodzieży pod przewodnictwem „papieża” Leona XIV. Bp Adam Bab, podczas Mszy „św.”, opiera się na motywie jubileuszu z Księgi Kapłańskiej, wskazując rzekomą pełnię jubileuszu w Chrystusie, i wzywa młodych, by byli „dawcami nadziei” już teraz. Wielokrotnie podkreśla natychmiastowość bycia „świadkiem nadziei” pomimo własnej niedoskonałości, bez „kwarantanny”, czyli bez wymogu uprzedniego oczyszczenia. Przekaz spina retoryka entuzjazmu, medialnej transmisji i celebracji młodzieżowego tłumu wokół osoby Leona XIV. Konkluzja jest jasna: zastąpienie wezwania do pokuty i łaski uświęcającej psychologizmem „nadziei” i wspólnotowego świętowania to programowa sekularyzacja nadprzyrodzonej religii.

Realistyczne zdjęcie młodych katolików wchodzących do bazyliki, modlących się z różańcami i krzyżami, w duchu pobożności i wiary, wnętrze sanktuarium oświetlone naturalnym światłem, oddające atmosferę duchowego skupienia.
Posoborowie

Jubileusz Młodzieży jako spektakl naturalizmu: diaspora, flagi i „Drzwi Święte” bez łaski

Jubileusz Młodzieży jako spektakl naturalizmu: diaspora, flagi i „Drzwi Święte” bez łaski

Cytowany artykuł relacjonuje obecność młodych Syryjczyków – dzieci diaspory z Niemiec, Francji, Belgii i Szwecji – na posoborowym „Jubileuszu Młodzieży” w Rzymie. Towarzyszy im „o.” George Jalloufa, franciszkanin z Kustodii Ziemi Świętej, który przyznaje, że chrześcijanie pozostający w Syrii nie mogą przybyć z powodu komplikacji wizowych i trudnej sytuacji bezpieczeństwa po zamachu w Damaszku. Wspólnota prosiła, by „zapalić świeczkę” i „zabrać ich do Drzwi Świętych”, a młodzi wyrażają dumę z reprezentowania Syrii pod ojczystą flagą, modląc się o możliwość pielgrzymki do Rzymu dla rówieśników. Całość zwieńcza biurokratyczno-medialny ton proszący o wsparcie dla rozsyłania „słowa Papieża”. W tekście nie ma ani słowa o stanie łaski, o nawróceniu, o jedyności Kościoła, o królowaniu Chrystusa, o Ofierze Mszy, o grzechu i sądzie: to programowy naturalizm i pastoralny sentymentalizm przykryty słownikiem „Jubileuszu”.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.