Portal Więź.pl (7 października 2025) relacjonuje spektakl „Czekając na Godota” Samuela Becketta w reżyserii Piotra Cieplaka wystawiony w Teatrze Narodowym. Artykuł Konrada Sawickiego przedstawia sztukę jako „magnetyzujące doświadczenie” egzystencjalnej refleksji, z naciskiem na motywy „oczekiwania”, „marnienia ludzkości” i pozornej nadziei zbawienia wyrażonej w zdaniu: „Jeden z łotrów został zbawiony. Przyzwoity procent”.
Portal „Tygodnik Powszechny” (7 grudnia 2025) relacjonuje przebieg krakowskiego festiwalu „Boska Komedia”, ze szczególnym uwzględnieniem skandalizującego spektaklu Florentiny Holzinger „Rok, w którym nie było lata”. Autor, Dariusz Kosiński, opisuje przedstawienie jako „parodię Zygmunta Freuda prezentującego przypadek vagina dentata” z aktami seksualnymi „sprawiającymi wrażenie niemarkowanych”, „porodem” plastikowej lalki oraz finałem z aktorkami „taplającymi się w fontannach sztucznego kału”. Drugi omawiany spektakl – „Was ich vergessen habe” Anny Karasińskiej – określony został jako „prawdziwie poetycki” kontrast do „rozbuchanego bezwstydnie show”. Recenzent konkluduje, iż festiwal jako „jarmark przedświąteczny” utrudnia skupienie na sztuce wymagającej kontemplacji.
Portal Tygodnik Powszechny (2 grudnia 2025) przedstawia program festiwalu Boska Komedia jako „panoramę trendów” współczesnego teatru, wymieniając spektakle Mai Kleczewskiej, Agnieszki Szpili oraz „wydarzenie specjalne” Florentiny Holzinger. W całym tekście brak jakiejkolwiek refleksji nad duchowym niebezpieczeństwem uczestnictwa w przedsięwzięciach sprzecznych z katolicką moralnością i koncepcją sztuki.
