Fałszywe „kanonizacje” jako narzędzie legitymizacji apostazji
Struktura okupująca Watykan ogłosiła sześć dekretów „kanonizacyjnych”, w tym dwa dotyczące rzekomych „błogosławionych” i cztery o „heroicz…
Portal eKAI (23 grudnia 2025) relacjonuje wydarzenie w Radomiu, gdzie struktura okupująca miejsce dawnego Caritas wraz z miejskim urzędem zorganizowała tzw. „wigilię dla samotnych i potrzebujących”. W akcji uczestniczyło około 450 osób, głównie bezdomnych, którym rozdano paczki żywnościowe. „Ks.” Damian Drabikowski, dyrektor instytucji podszywającej się pod katolicką organizację charytatywną, stwierdził: „Chcemy dać namiastkę szczęścia, pokazać, że drugi człowiek to szacunek, miłość”. Wiceprezydent miasta Marta Michalska-Wilk dodała ogólniki o „wspólnocie” i „życzliwości”.
Portal eKAI (3 grudnia 2025) relacjonuje wprowadzenie przez struktury posoborowe w Radomiu „dnia modlitw o dar potomstwa”, wzorowanego na działalności krakowskiej wspólnoty „Abraham i Sara”. Główne obchody zaplanowano na 12 grudnia – pod pretekstem wspomnienia Matki Bożej z Guadalupe – w kościele Świętej Rodziny, pod przewodnictwem „biskupa” Marka Solarczyka. Krzysztof Bochniak („dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Rodzin”) zachęca do organizowania w parafiach adoracji, „Mszy świętych” i spotkań grupowych dla małżeństw „doświadczających trudności”.
Portal Gość Niedzielny relacjonuje wystąpienie abp. Józefa Kupnego, który w wywiadzie dla PAP określił Orędzie biskupów polskich do niemieckich z 1965 r. jako „wyraz Ewangelii”, zaprzeczając jednocześnie jego politycznemu charakterowi. Arcybiskup stwierdził: „biskupi polscy byli bardziej następcami apostołów niż uczestnikami wyrafinowanej gry dyplomatycznej”, wskazując na rzekomo ponadczasowe wartości ewangeliczne jako motywację autorów dokumentu.
Portal Vatican News relacjonuje działalność „Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marji Panny”, promując ich „ochronki” w Brazylii, Kazachstanie i innych krajach jako kontynuację dzieła „bł. Edmunda Bojanowskiego” w 211. rocznicę jego urodzin. Artykuł wychwala „holistyczne” podejście łączące „naturę, kulturę i religię”, podkreślając aktualność „programu pedagogicznego” z XIX wieku przy wykorzystaniu „nowych metod”. „Ks. Paweł Malecha”, określony jako „postulator procesu kanonizacyjnego”, wskazuje na rzekomą konieczność tego dzieła w „wymagających czasach wychowania”.
