Portal Polskifr.fr (26 października 2024) relacjonuje doświadczenia ks. Michała Maciołeka z diecezji zamojsko-lubaczowskiej, który od roku pracuje w Ekwadorze w strukturach posoborowych. Artykuł przedstawia jego adaptację do lokalnych warunków, podkreślając rzekome „bogactwo różnorodności” w ramach tego samego „Kościoła”.
Portal eKAI (6 stycznia 2025) informuje o śmierci „ks. Marka Tworka”, 52-letniego „proboszcza” parafii pw. Narodzenia Najświętszej Marji Panny w Chmielku, który zginął w wypadku samochodowym podczas powrotu z „mszy” w kaplicy filialnej. Według relacji, jego auto „wypadło z drogi podczas wyprzedzania i uderzyło w skarpę”. „Święcenia kapłańskie” miał otrzymać w 1997 r. z rąk „bp. Jana Śrutwy”. Artykuł pomija najistotniejsze kwestie doktrynalne, redukując tragedię do poziomu świeckiej kroniki policyjnej.
Portal eKAI (7 maja 2025) relacjonuje XVI spotkanie samorządowców z Podkarpacia i Lubelszczyzny w lubaczowskiej konkatedrze, gdzie przed kopią obrazu Marji Łaskawej mieli dokonać „zawierzenia swoich wspólnot”. Ceremonii przewodniczył „biskup” Marian Rojek, który w homilii nawoływał do „kształtowania świata świadectwem uczynków” i „niebażenia się na środowiska”. Uroczystość połączono z wprowadzeniem relikwii tzw. błogosławionej Rodziny Ulmów, co stanowi jawną próbę sakralizacji świeckiego heroizmu.
Cytowany artykuł portalu eKAI (22 października 2025) relacjonuje akcję Caritas Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej pod hasłem „Światełko dla Orląt Lwowskich”. „Ks.” Zygmunt Jagieło informuje o zbiórce zniczy „na Cmentarz Obrońców Lwowa”, które mają być zapalone 11 listopada jako „wyraz pamięci i wdzięczności”. W całym tekście brak jakiejkolwiek wzmianki o modlitwie, Mszy Świętej czy obowiązku wynagradzania za dusze zmarłych – co demaskuje tę inicjatywę jako przejaw zeświecczonego sentymentalizmu.
Portal cerkiew.net.pl informuje o uroczystościach z okazji 25-lecia „święceń biskupich” Włodzimierza Juszczaka, „eparchy” diecezji wrocławsko-koszalińskiej Ukraińskiego „Kościoła” Greckokatolickiego. Uroczysta „Boska Liturgia” odbyła się 15 czerwca 2024 r. w katedrze „pw.” św. Wincentego i św. Jakuba we Wrocławiu. Wśród uczestników wymieniono m.in. „arcybiskupa” Eugeniusza Popowicza, „biskupa” Arkadiusza Trochanowskiego oraz przedstawicieli innych wspólnot religijnych i władz świeckich.
Portal eKAI (19 listopada 2024) relacjonuje wypowiedź „bpa” Włodzimierza Juszczaka z eparchii wrocławsko-koszalińskiej Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego z okazji 1000 dni rosyjskiej inwazji na Ukrainę. Hierarcha stwierdza: „Nie widać końca tej wojny, modlimy się o sprawiedliwy pokój”, podkreślając trudną sytuację uchodźców ukraińskich w Polsce wymagających „wsparcia psychicznego, modlitewnego, duchownego”. Cała wypowiedź stanowi jaskrawy przykład modernistycznej redukcji nadprzyrodzonej misji Kościoła do naturalistycznej psychoterapii.
Portal eKAI (19 listopada 2024) relacjonuje wystąpienie „abpa” Eugeniusza Popowicza i „bp.” Włodzimierza Juszczaka podczas Zebrania Plenarnego KEP, w którym wyrazili wdzięczność strukturom posoborowym za wsparcie uchodźców z Ukrainy oraz prosili o pomoc materialną dla swoich „duchownych”. „Prosimy księży biskupów o dalsze wsparcie (…), bo potrzebujemy miejsca w świątyniach (…) w utrzymaniu księży, których zapraszamy z Ukrainy” – deklaruje Juszczak, ujawniając całkowitą zależność schizmatyckiej grupy od neo-kościelnej administracji. Ta jawna współpraca pomiędzy dwiema apostackimi strukturami stanowi kolejny etap systematycznej likwidacji katolickiej tożsamości pod płaszczykiem „pomocy humanitarnej”.
Portal eKAI (27 grudnia 2024) relacjonuje treść orędzia trzech „biskupów” Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego w Polsce na Boże Narodzenie. Autorzy – abp Eugeniusz Popowicz, bp Włodzimierz Juszczak i bp Arkadiusz Trochanowski – deklarują, że „Chrystus przyszedł na świat w ludzkim ciele, aby każdemu człowiekowi otworzyć drogę do zbawienia”, jednocześnie pomijając fundamentalne prawdy o konieczności przynależności do prawdziwego Kościoła dla osiągnięcia wiecznego życia. W tekście dominuje retoryka uniwersalistycznego zbawienia i naturalistycznej etyki, całkowicie oderwana od katolickiej doktryny o Extra Ecclesiam nulla salus (poza Kościołem nie ma zbawienia).
Portal eKAI (5 kwietnia 2025) relacjonuje poświęcenie placu i krzyża pod budowę „cerkwi greckokatolickiej” w Opolu z udziałem „biskupów” Włodzimierza Juszczaka OSBM (eparchia wrocławsko-koszalińska) i Rudolfa Pierskały („diecezja opolska”). Wydarzenie przedstawiane jest jako „historyczny moment” integracji ukraińskich emigrantów, podczas gdy w rzeczywistości stanowi jawną zdradę katolickiej zasady jedności kultu.
Portal eKAI (25 maja 2025) relacjonuje dwudniowy „Festiwal dla Życia i Rodziny” we Wrocławiu, zorganizowany przez środowiska związane z posoborowym „Szlaku Życia”. Wydarzenie, objęte patronatem „abp. Józefa Kupnego” i „Kurii Metropolitalnej Wrocławskiej”, zgromadziło setki uczestników na Ostrowie Tumskim. W programie znalazły się stoiska organizacji „prolife”, festyn rodzinny w ogrodach Papieskiego Wydziału Teologicznego oraz prelekcje i warsztaty. „Bp Maciej Małyga” podkreślał konieczność „odważnego wychodzenia z pełną informacją prolife do społeczeństwa”, podczas gdy przedstawiciele takich inicjatyw jak Winnica Racheli czy Ognisko Marii prezentowali swoją działalność wspierającą kobiety w „trudnych sytuacjach”. Artykuł przemilcza jednak fundamentalne sprzeniewierzenie się katolickiej misji obrony życia poprzez kolaborację z apostacką strukturą posoborową.
