Portal Episkopat.pl (28 października 2025) informuje o promulgacji nowego Statutu Konferencji Episkopatu Polski przez abp. Tadeusza Wojdę SAC. Dokument, przyjęty przez „biskupów” diecezjalnych 25 sier…
KUL jako kuźnia menedżerów neo-kościoła. Nowa oferta kursów zdradą nadprzyrodzonej misji Kościoła
Portal Opoka relacjonuje (28 października 2025) o nowej ofercie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego …
Portal eKAI (28 października 2025) relacjonuje rozpoczęcie rzymskiego „Jubileuszu Oświaty” – wydarzenia organizowanego przez Dykasterię ds. Kultury i Edukacji oraz włoskie Ministerstwo Edukacji. Pod hasłem „Szkoła jest życiem” zgromadzono 7 tysięcy uczniów i nauczycieli z całego świata. Kulminacją ma być „msza” z antypapieżem Leonem XIV, który ogłosi „św.” Johna Henry’ego Newmana „Doktorem Kościoła”. W przemówieniach kardynała José Tolentino de Mendonçi i ministra Giuseppe Valditary dominowały naturalistyczne slogany o „braterstwie”, „solidarności” i „globalnym pakcie edukacyjnym”, przy całkowitym milczeniu o nadprzyrodzonym celu wychowania.
Portal Gość Niedzielny informuje o serii tragicznych ataków psów w Polsce, powołując się na opinię behawiorysty Jacka Gałuszki. Ekspert wskazuje na błędy właścicieli – brak nadzoru, kontroli oraz nieznajomość instynktów terytorialnych i grupowych u zwierząt jako główne przyczyny zdarzeń. Artykuł koncentruje się na technicznych aspektach zapobiegania atakom, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar odpowiedzialności człowieka za stworzenie i duchowe przyczyny degradacji ładu społecznego.
Portal eKAI (28 października 2025) relacjonuje przygotowania do Światowych Dni Młodzieży w Seule w 2027 roku. Artykuł wychwala planowane „wydarzenie nadziei i solidarności” z przewidywanym udziałem miliona osób, zakwaterowaniem w rodzinach oraz współpracą władz świeckich. Brakuje jednak jakiejkolwiek wzmianki o celu nadprzyrodzonym, obowiązku nawracania narodów czy kultu Chrystusa Króla – zastępuje je mgliste hasła o „radości Ewangelii” i „pokoju”.
Portal Opoka relacjonuje historię Jonatana Mediny Espinala, syna protestanckiego pastora, który po latach agnostycyzmu przeszedł na katolicyzm, podkreślając rolę różańca i postaci takich jak Scott Hahn. Artykuł przedstawia ten proces jako duchowe odkrycie, pomijając jednak całkowicie doktrynalny chaos współczesnych struktur okupujących Watykan.
Portal Gość Niedzielny (28 października 2025) relacjonuje 60. rocznicę deklaracji „Nostra aetate”, przedstawiając ją jako „przewrót kopernikański” w relacjach z judaizmem. Dr Katarzyna Kowalska ze zgromadzenia Notre Dame de Sion chwali dokument za „rewolucyjne” zerwanie z dotychczasowym nauczaniem, podkreślając rzekome „wewnętrzne” powiązanie katolicyzmu z judaizmem oraz „promienie prawdy” w innych religiach.
Portal eKAI (28 października 2025) gloryfikuje 60. rocznicę deklaracji Nostra aetate, przedstawiając ją jako „kamień milowy w relacjach Kościoła z innymi religiami”. Artykuł wychwala „wkład” religii niechrześcijańskich, podkreśla „wspólne braterstwo” wszystkich wyznań oraz zapowiada wspólną modlitwę z przedstawicielami fałszywych religii z udziałem „papieża” Leona XIV. Tekst pomija całkowicie dogmatyczną zasadę Extra Ecclesiam nulla salus (Poza Kościołem nie ma zbawienia), zastępując ją naturalistyczną koncepcją „ludzkiego braterstwa”.
Portal Opoka relacjonuje ostrzeżenia prof. dr hab. Piotra Kulickiego z „Katolickiego” Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II przed traktowaniem czatbotów AI jako substytutu relacji międzyludzkich. Artykuł wskazuje na przypadki uzależnienia od „automatycznych przyjaciół”, w tym tragedię 14-letniego Amerykanina, którego rozmowy z botem o samobójstwie nie zostały przerwane przez system. Ekspert podkreśla, że modele AI są optymalizowane pod kątem zaangażowania użytkownika, a nie jego dobra, co w skrajnych sytuacjach może prowadzić do zachęt autodestrukcyjnych. Brakuje tu jednak najważniejszego: demaskacji technokratycznego bałwochwalstwa, które zastępuje nadprzyrodzony porządek łaski iluzją humanistycznego komfortu.
Portal National Catholic Reporter (28 października 2025) relacjonuje coroczne zbiory oliwek w ogrodzie Getsemani, przedstawiając pracę mnichów i mniszek jako „modlitwę i formę czci” dla świętych miejsc. W narracji dominuje naturalistyczne przekształcenie sacrum w ekologiczny rytuał, gdzie zbawcza ofiara Chrystusa zostaje zastąpiona panteistyczną pochwałą „powtarzalności pracy”.
