Portal TygodnikPowszechny.pl prezentuje rysunek satyryczny Bartosza Minkiewicza, wpisujący się w postmodernistyczną narrację antykościelną. Choć treść graficzna pozostaje niedostępna bez subskrypcji, sama platforma publikacyjna oraz kontekst historyczny pisma wystarczają jako materiał diagnostyczny współczesnego kryzysu kulturowego.
Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) przedstawia tekst o. Wacława Oszajcy SJ gloryfikujący Helenę Kowalską jako rzekomą prekursorkę „nowego otwarcia” w Kościele. Autor podkreśla jej „prekursorskie wątki”, w tym pragnienie kapłaństwa i zniesienia struktury zakonnej, przedstawiając je jako wzór do naśladowania. Całość stanowi jawną apologię modernistycznej rewolucji doktrynalnej, podszytej pogardą dla niezmiennej dyscypliny Kościoła.
Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) przedstawia analizę polskiej obsesji na punkcie prywatności, wskazując na zanik niezapowiedzianych wizyt, kontrolę wizerunku i urbanistyczną izolację jako przejaw realizacji „realnej potrzeby” świętego spokoju. Autorka, Olga Drenda, kreśli obraz społeczeństwa, które „błyskawicznie porzuciło nawyki” wiejskiej wspólnotowości na rzecz pragmatycznej samotności, tłumacząc to „potrzebą prywatności, której w społeczności połączonej więziami pomocy wzajemnej, ale i wzajemnej kontroli być nie mogło”. Artykuł stanowi jednak klasyczny przykład modernistycznej apologii rozkładu więzi społecznych pod płaszczykiem postępowej emancypacji.
Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) prezentuje zbiór scenek obyczajowych Elizy Kąckiej, rzekomo odzwierciedlających „współczesne realia”. Tekst, podszyty nihilizmem i relatywizmem moralnym, stanowi doskonały przykład degradacji myśli katolickiej w przestrzeni publicznej. Zanurzenie w naturalistycznej codzienności całkowicie pomija perspektywę nadprzyrodzoną, redukując człowieka do poziomu biologicznego reagowania na bodźce.
Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) relacjonuje dokument Tomasza Wolskiego „Wielki Szef” jako opowieść o „skomplikowanej biografii” Leopolda Treppera – polskiego Żyda, szefa sowieckiej siatki wywiadowczej Czerwona Orkiestra. Artykuł przedstawia go jako ofiarę antysemickiej czystki marcowej, pomimo że PRL-owskie władze jedynie ograniczyły mu swobodę podróżowania po dekadach służby dla komunistycznego imperium zła. Wątpliwości co do lojalności Treppera autorzy określają jako „podejrzane”, zaś jego komunistyczne zaangażowanie redukują do etykiety „socjalisty”. Filmowa narracja eksponuje rzekomą „odwagę” sowieckiego agenta, całkowicie pomijając moralną ocenę kolaboracji z reżimem odpowiedzialnym za eksterminację katolików w Rosji, na Ukrainie i w Polsce.
Portal „Tygodnik Powszechny” (21 października 2025) przedstawia narrację o „białych kołnierzykach” protestujących przeciwko ograniczeniom pracy zdalnej, ukazując ją jako naturalną konsekwencję pandemicznych przemian. W centrum historii znajduje się Katarzyna – programistka, która wykorzystała home office do opieki nad umierającą matką i ucieczki z Wrocławia w kotlinę kłodzką. Artykuł gloryfikuje indywidualizm jako nową normę społeczną, całkowicie pomijając katolicką koncepcję bonum commune (dobra wspólnego) oraz nadprzyrodzony cel ludzkiej pracy.
Portal „Tygodnik Powszechny” (21 października 2025) opisuje zamieszki rasistowskie w hiszpańskim Torre Pacheco, gdzie doszło do tzw. „polowań na muzułmanów” po rzekomym ataku imigrantów na emeryta. Relacja koncentruje się na powierzchownym dramacie „ofiarnictwa” imigrantów, całkowicie pomijając duchowe źródła kryzysu i apostazję współczesnej Europy.
Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) przedstawia krytyczną analizę Katechizmu Kościoła Katolickiego (KKK), wskazując na jego wewnętrzne sprzeczności, brak niezmienności oraz oderwanie od tradycyjnej doktryny. Autor podkreśla szybkie powstanie dokumentu pod kierownictwem „kard.” Ratzingera, zmiany dokonywane arbitralnie (jak w przypadku kary śmierci), pominięcie kwestii rozwoju doktryny oraz powierzchowne potraktowanie tematów moralnych i biblijnych. Artykuł kwestionuje autorytet KKK, porównując go do „kotwicy” hamującej rozwój Kościoła.
Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) relacjonuje historię Guglielmy z Mediolanu i jej wyznawców, prezentując ich jako prekursorów idei kapłaństwa kobiet w średniowieczu. Artykuł opisuje działalność kobiety uznanej za wcielenie Ducha Świętego, której zwolennicy planowali wprowadzenie ery powszechnej szczęśliwości pod przewodnictwem „papessy” Maifredy da Pirovano. Autorzy przedstawiają tę historię jako dowód na istnienie alternatywnych nurtów w Kościele średniowiecznym, pomijając całkowicie doktrynalne i kanoniczne konsekwencje takiego buntu.
Portal Więź.pl (21 października 2025) informuje o przyznaniu Dorocie Sokołowskiej Nagrody Dziennikarskiej „Ślad” im. bp. Jana Chrapka za „wrażliwość w prezentowaniu ludzkich losów na tle kulturowej i religijnej tożsamości mieszkańców Podlasia” oraz dokumentowanie życia Polaków na Kresach Wschodnich. Wyróżnienie wręczono w Domu Arcybiskupów Warszawskich – siedzibie struktury okupującej diecezję warszawską. Współnominowanymi byli Tomasz Stawiszyński (filozof relatywizujący prawdę objawioną) i Michał Kłosowski (watykanista uprawiający dziennikarstwo na usługach neo-kościoła). Nagroda stanowi klasyczny przykład bałwochwalczego kultu „otwartości” i dialogu, sprzecznego z zasadą extra Ecclesiam nulla salus (poza Kościołem nie ma zbawienia).
